Για τις στιγμές πίσω από τις κάμερες και τα φώτα της σκηνής στη Eurovision μίλησε η Παρθένα Χοροζίδου, αποκαλύπτοντας τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν.
Η ηθοποιός η οποία βρέθηκε μαζί με τον Akylas και το «Ferto» στον μουσικό διαγωνισμό στη Βιέννη, περιέγραψε πως αντιμετώπισαν τα μέλη της ελληνικής αποστολής τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας.
Σύμφωνα με την ίδια η 10η θέση δεν αποτελεί αποτυχία, ενώ ανέφερε χαρακτηριστικά πως ο κόσμος ήταν πολύ υποστηρικτικός απέναντι στον Έλληνα καλλιτέχνη ο οποίος κάποια στιγμή δεν άντεξε και έβαλε τα κλάματα στα καμαρίνια.
Παρθένα Χοροζίδου: «Νιώθω πολύ τυχερή που πήγα στη Eurovision»
Η ηθοποιός φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Happy Day» περιγράφοντας πως πέρασε πολύ όμορφα και δέθηκε με όλα τα παιδιά της αποστολής.
Αρχικά ανέφερε η Παρθένα Χοροζίδου: «Νιώθω πάρα πολύ τυχερή που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία να πάω στη Eurovision και ευχαριστώ και πάλι τον κύριο Φωκά Ευαγγελινό και την ΕΡΤ. Νιώθω πάρα πολύ τυχερή που γνώρισα όλα αυτά τα παλιόπαιδα εκεί πέρα, τον Ακύλα και την παρέα του. Ήμασταν πάρα πολύ δεμένοι, ήμασταν όλη την ώρα μαζί. Γίναμε μια παρέα αμέσως. Προσέχαμε τον Ακύλα πάρα πολύ. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και γυρίσαμε», είπε.
Δείτε το βίντεο
«Τα πρώτα λεπτά της βαθμολογίας ήταν αμήχανα»
Στη συνέχεια, η εξήγησε πως το αποτέλεσμα τους στενοχώρησε όλους, το εξέλαβαν ως ήττα, καθώς τα προγνωστικά τους ήθελαν στη δεύτερη θέση: «Όλοι μας στεναχωρηθήκαμε με τη 10η θέση, γιατί όταν είσαι εκεί καρφωμένος στη 2η θέση των στοιχημάτων και για κάποιον λόγο πιστεύεις ότι μπορεί να πας και πρώτος ή έστω τρίτος ή τέταρτος, όταν έρχεται η 10η λες “μήπως είναι χάσιμο;”. Όχι, δεν είναι χάσιμο, είναι πάρα πολύ καλή θέση. Όλοι όμως νιώσαμε περίεργα, γιατί περιμέναμε ότι θα φτάσουμε αλλού. Τα πρώτα λεπτά της βαθμολογίας ήταν αμήχανα. Πέρασε αυτό. Όλοι οι άνθρωποι, τεχνικοί, μακιγιέρ, οι κομμωτές, όλοι μας είχαν για πολύ ψηλά».
Τέλος περιέγραψε τη στιγμή που ο Akylas λύγισε και έβαλε τα κλάματα: «Όταν φύγαμε από εκεί, μας φώναζαν οι Έλληνες παντού “είμαστε πολύ περήφανοι για εσάς, να πείτε στο παιδί να μην στενοχωριέται”. Ακόμα συγκινούμαι που τα θυμάμαι. Όταν πήγαμε στο καμαρίνι, ήμασταν όλοι πάρα πολλοί ήσυχοι, γίνονταν γύρω γύρω γλέντια κι εμείς ήμασταν λίγο μαγκωμένοι. Του είπα “Ακύλα, μπράβο σου” και έβαλε τα κλάματα. Θέλαμε να αποφορτιστούμε λίγο. Είναι σπουδαίος και θα πάει πολύ μπροστά».