Το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο το κλείσιμο των παντζουριών, αλλά η αυξημένη υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός του σπιτιού πριν από τις βραδινές ώρες.
- Η συμπύκνωση υδρατμών προκαλείται όταν ο ζεστός, υγρός αέρας έρχεται σε επαφή με ψυχρές επιφάνειες, όπως τα τζάμια, μετατρέποντας τους υδρατμούς σε σταγόνες. Το φαινόμενο εντείνεται σε παλαιότερα κουφώματα με μονά τζάμια που χάνουν εύκολα θερμότητα.
- Η εσωτερική υγρασία προέρχεται από καθημερινές δραστηριότητες όπως το μαγείρεμα, το μπάνιο και το στέγνωμα ρούχων. Μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να παράγει έως και 12 λίτρα νερού σε μορφή υδρατμών μέσα σε μία ημέρα.
- Το νερό από τη συμπύκνωση κυλά και συσσωρεύεται στα κουφώματα, δημιουργώντας συνθήκες για ανάπτυξη μούχλας. Το πρόβλημα δεν είναι τα κλειστά παντζούρια, αλλά η παραμονή της υγρασίας στα τζάμια χωρίς να στεγνώνει επαρκώς.
- Η λύση είναι ο τακτικός αερισμός του σπιτιού για 5-10 λεπτά, δύο φορές την ημέρα, ώστε να απομακρύνεται ο υγρός αέρας. Στόχος είναι η διατήρηση της σχετικής υγρασίας εσωτερικά μεταξύ 40% και 60%.
Με τις πρώτες χαμηλότερες θερμοκρασίες του φθινοπώρου, πολλοί κλείνουν τα παντζούρια μόλις πέσει η νύχτα. Πρόκειται για μια αυτονόητη κίνηση για τους περισσότερους, ωστόσο αν το σπίτι δεν έχει αεριστεί σωστά και η υγρασία παραμένει υψηλή, μπορεί να δημιουργηθούν συνθήκες που ευνοούν τη συμπύκνωση υδρατμών στα τζάμια.
Τα κλειστά παντζούρια δεν προκαλούν από μόνα τους μούχλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, μπορούν να βελτιώσουν τη θερμομόνωση του παραθύρου. Το βασικό ζήτημα είναι η ποσότητα υγρασίας που υπάρχει στον εσωτερικό χώρο και το πόσο κρύα είναι η επιφάνεια του τζαμιού.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει πολλή υγρασία στο σπίτι
Η συμπύκνωση υδρατμών εμφανίζεται όταν ο ζεστός και υγρός αέρας του εσωτερικού χώρου έρθει σε επαφή με μια αρκετά ψυχρή επιφάνεια, όπως είναι συχνά το τζάμι ενός παραθύρου.
Σε αυτές τις συνθήκες, οι υδρατμοί μετατρέπονται σε μικρές σταγόνες νερού πάνω στο γυαλί.
Το φαινόμενο γίνεται πιο έντονο σε παλαιότερα κουφώματα ή σε παράθυρα με μονά τζάμια, τα οποία χάνουν πιο εύκολα θερμότητα τις κρύες νύχτες.
Αν η υγρασία στο δωμάτιο παραμένει υψηλή και δεν υπάρχει επαρκής αερισμός, το νερό μπορεί να συσσωρεύεται επανειλημμένα στα ίδια σημεία, δημιουργώντας σταδιακά συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη μούχλας.
Από πού προέρχεται τόση υγρασία μέσα στο σπίτι
Η υγρασία στους εσωτερικούς χώρους αυξάνεται καθημερινά από δραστηριότητες που θεωρούμε απολύτως συνηθισμένες.
Το μαγείρεμα, το μπάνιο, το στέγνωμα ρούχων και ακόμη και η αναπνοή απελευθερώνουν σημαντικές ποσότητες υδρατμών στην ατμόσφαιρα.
Μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να παράγει μέσα σε μία ημέρα έως και 10 με 12 λίτρα νερού σε μορφή υδρατμών από την καθημερινή της δραστηριότητα.
Οι υδρατμοί αυτοί αναζητούν τις πιο κρύες επιφάνειες για να συμπυκνωθούν και πολύ συχνά το τζάμι του παραθύρου είναι το πρώτο σημείο όπου εμφανίζονται σταγόνες.
Το σημείο δρόσου και ο ρόλος της θερμοκρασίας
Η συμπύκνωση εμφανίζεται όταν η θερμοκρασία μιας επιφάνειας πέσει κάτω από το λεγόμενο σημείο δρόσου.
Για παράδειγμα, σε ένα δωμάτιο με θερμοκρασία 19 βαθμών Κελσίου και σχετική υγρασία 60%, οι υδρατμοί μπορούν να αρχίσουν να συμπυκνώνονται όταν μια επιφάνεια φτάσει περίπου στους 11 βαθμούς.
Ένα παλιό ή ανεπαρκώς μονωμένο τζάμι μπορεί εύκολα να φτάσει σε αυτές τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια μιας ψυχρής φθινοπωρινής νύχτας.
Το αν τα παντζούρια θα επιδεινώσουν ή θα περιορίσουν το φαινόμενο εξαρτάται από τον τύπο του κουφώματος, τη μόνωση και τις συνθήκες αερισμού. Γι’ αυτό δεν είναι σωστό να θεωρείται γενικά ότι το κλείσιμό τους προκαλεί συμπύκνωση.
Γιατί η μούχλα εμφανίζεται συχνά μήνες αργότερα
Το νερό που σχηματίζεται στα τζάμια κυλά προς τα κάτω και συγκεντρώνεται στο κάτω μέρος του παραθύρου και στους αρμούς του κουφώματος.
Εάν το σημείο δεν προλαβαίνει να στεγνώσει, η διαδικασία επαναλαμβάνεται και η υγρασία παραμένει για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Με τον καιρό δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μούχλας, ιδιαίτερα όταν η σχετική υγρασία στον χώρο παραμένει αυξημένη.
Γι’ αυτό σε αρκετές περιπτώσεις τα πρώτα μαύρα σημάδια γίνονται αντιληπτά αρκετό καιρό αφότου έχει ξεκινήσει το πρόβλημα.
Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι ότι τα παντζούρια έμεναν κλειστά, αλλά ότι η υγρασία παρέμενε επανειλημμένα πάνω στα τζάμια και στα κουφώματα χωρίς να απομακρύνεται ή να στεγνώνει επαρκώς.
Γιατί τα μαύρα σημάδια εμφανίζονται χαμηλά στα παράθυρα
Το κάτω μέρος του τζαμιού είναι συνήθως το πρώτο σημείο όπου εμφανίζονται ίχνη υγρασίας και μούχλας.
Ο λόγος είναι απλός: το νερό που σχηματίζεται στην επιφάνεια του τζαμιού κυλά προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας και συγκεντρώνεται στις εγκοπές του κουφώματος.
Παράλληλα, η επίμονη συμπύκνωση χαμηλά στο παράθυρο μπορεί να αποτελεί ένδειξη θερμογέφυρας, ενός σημείου δηλαδή όπου η θερμομόνωση είναι ασθενέστερη και η επιφάνεια πιο ψυχρή.
Η απλή αλλαγή που μπορεί να περιορίσει το πρόβλημα
Η ουσιαστική λύση δεν είναι να αφήνουμε τα παντζούρια ανοιχτά, αλλά να εξασφαλίζουμε τακτικό και αποτελεσματικό αερισμό του σπιτιού.
Το άνοιγμα των παραθύρων για πέντε έως δέκα λεπτά, δύο φορές την ημέρα, επιτρέπει στον υγρό αέρα να απομακρυνθεί χωρίς να ψυχθούν υπερβολικά οι τοίχοι και τα έπιπλα.
Ιδανικά, ένας από τους αερισμούς μπορεί να γίνεται πριν κλείσουν τα παντζούρια για τη νύχτα, ιδιαίτερα μετά το μαγείρεμα, το μπάνιο ή άλλες δραστηριότητες που αυξάνουν την υγρασία.
Ως γενικός στόχος, η σχετική υγρασία στο εσωτερικό του σπιτιού καλό είναι να διατηρείται περίπου μεταξύ 40% και 60%.
Ένα απλό υγρόμετρο μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιπέδων υγρασίας και να δείξει εάν ο χώρος χρειάζεται συχνότερο αερισμό.
Δεν υπάρχει μία γενική οδηγία ότι πρέπει να αφήνουμε χαραμάδα στα ρολά, καθώς αυτό εξαρτάται από τον τύπο του κουφώματος και του συστήματος αερισμού. Το σημαντικότερο είναι να περιορίζεται η υπερβολική υγρασία και να εξασφαλίζεται σωστός αερισμός του χώρου.