Ο αειθαλής Γιώργος Κωνσταντίνου, έχοντας διανύσει μια μακρά πορεία στην υποκριτική, ανασύρει από τη μνήμη του στιγμές από το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Περιγράφει τη συνεργασία που είχε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την ευγενική κίνηση που έκανε όταν συνυπήρξαν στο θέατρο, κάτι που δεν μπορεί να ξεχάσει ποτέ.
Μιλώντας για την Άννα Καλουτά επεσήμανε το μπρίο που την χαρακτήριζε τόσο στην υποκριτική, όσο και στην προσωπική της ζωή, κάτι που το διατήρησε μέχρι τέλους.
Γιώργος Κωνσταντίνου: «Περάσαμε πάρα πολύ καλά»
Καλεσμένος στη διαδικτυακή εκπομπή «Rainbow Mermaids», ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε για μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές τις καριέρας του.
Για τη συνεργασία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη ο ηθοποιός αποκάλυψε ένα συγκινητικό στιγμιότυπο: «Περάσαμε πάρα πολύ καλά. Στην πρεμιέρα που έγινε τότε, εκείνος ο χαμός κάτω εκεί και σηκώθηκε ο κόσμος όρθιος, τι έκανε; Με πήρε από το χέρι, τριάντα ηθοποιοί στη σκηνή και με πέρασε μπροστά στον κόσμο».
Δείτε το βίντεο
Όταν ρωτήθηκε για τη ξεκαρδιστική σκηνή με το προφιτερόλ απάντησε: «Μέχρι τώρα με κυνηγάει. Έρχονται κάτι θαυμαστές στο θέατρο εκεί στο φουαγιέ και μου λένε θέλουμε ένα με αυτό το… Λέω παιδιά έχω κάνει 50 έργα στο θέατρο. Τότε μου άρεσαν πολύ αυτά, τώρα δεν μου αρέσουν οι πάστες. Έτρωγα δέκα πάστες την ημέρα, ένα αρμενοβίλ λεγόμενο που ήταν έτσι με μια σαντιγί μέχρι επάνω. Μου άρεσαν πάρα πολύ τότε όλα αυτά. Τότε με το προφιτερόλ ήταν αυτοσχεδιασμός. Την ώρα που το περιέγραφε εκείνος ο άνθρωπος, το έβλεπε κιόλας, σαν να το έτρωγε και πήγαινε η γλύκα στο λαιμό και άλλαζε η φωνή του».
«Διασκεδάζω πάρα πολύ με αυτή την ταινία»
Περιγράφοντας ποια είναι η αγαπημένη του ταινία, η συζήτηση πήγε γρήγορα στην Άννα Καλουτά: «Τις αγαπώ όλες αυτές τις ταινίες. Αλλά με το “Καλώς ήρθες δολάριο” διασκεδάζω πάρα πολύ με αυτή την ταινία. Δεν φαντάζεστε. Από κοριτσάκια μικρά ήταν δύο αδερφές η Άννα και η Μαρία Καλουτά, τραγουδάγανε, ήταν παιδιά θαύματα που λένε. Και πραγματικά αυτά τα παιδιά… το μπρίο κράτησε μέχρι… δηλαδή ήταν σας άντρας και γυναίκα μαζί. Και έτσι ήταν και στη ζωή της επειδή την γνώρισα, έπαιξα και στο θέατρο της, την ήξερα την Καλουτά πάρα πολύ καλά. Αλλά εκεί που γελάω πάρα πολύ είναι εκεί που λέει, ο κήπος είναι ανθηρός, συζητάς αγγλικά, και μπαίνει αυτή και λέει, τι λες; Τι να πω; Μπαίνουν, λέει, τα ναυτάκια μέσα, βλέπουν την γκόμενα της κολλάνε, της μιλάνε, τι θα του πει; Ο κήπος είναι ανθηρός θα του πει;».