Ο εξαιρετικά ανομοιογενής πληθυσμός της Βραζιλίας βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνούς επιστημονικού ενδιαφέροντος, αμφισβητώντας την παραδοσιακή αντίληψη ότι η γήρανση ταυτίζεται με την παρακμή.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, το πέρασμα του χρόνου αποτελεί μια εντυπωσιακή μορφή βιολογικής προσαρμογής.
Πώς εξηγείται το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι ξεπερνούν τα 110 χρόνια ζωής, όταν για τους περισσότερους το όριο των 100 παραμένει άπιαστο; Στο ερώτημα αυτό επιχειρεί να δώσει απαντήσεις νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ScienceDaily, με επικεφαλής τη Δρ. Mayana Zatz και την ερευνητική της ομάδα στο University of São Paulo, φωτίζοντας τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες πίσω από την ακραία μακροζωία.
Διαβάστε εδώ τη συνέχεια.