Μπορεί το να κόψετε τη σαλάτα στο τραπέζι να φαντάζει μια απλή διαδικασία, όμως για κάποιους είστε αγενείς.
Το Carnet du Jour του Figaro εξηγεί τον κανόνα που προέρχεται από τον 18ο και τον 19ο αιώνα, δείχνοντας ότι η κομψότητα μπορεί να φανεί και από μια απλή κίνηση του πιρουνιού.
Πώς μια κίνηση προφύλαξης αναδείχθηκε ως σημάδι ευγένειας και κομψότητας
Κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα τα μαχαίρια δεν ήταν από ανοξείδωτο ατσάλι, με αποτέλεσμα οι λεπίδες τους, που ήταν από ασήμι ή μέταλλο, να αντιδρούν στην οξύτητα του ξιδιού, να μαυρίζουν αμέσως ή να αλλοιώνουν τη γεύση του φαγητού. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις άφηναν σημάδια στο πιάτο. Το να κόβεις τη σαλάτα στο τραπέζι θεωρούνταν μια αδέξια κίνηση, καθώς κατέστρεφε το μαχαίρι και λέρωνε το πιάτο, με την υψηλή κοινωνία να το θεωρεί μεγάλο λάθος.
Έτσι, κάτι που λειτουργούσε ως αντανακλαστικό για την προφύλαξη των μαχαιριών μετατράπηκε σε σημάδι γνώσης και κομψότητας από άτομα που θεωρούνταν εκλεπτυσμένα.
Κλέβοντας τις εντυπώσεις με έναν απλό τρόπο
Σταδιακά, όσοι δεν έκοβαν τη σαλάτα τους χαρακτηρίζονταν κομψοί και με αυτό τον τρόπο έδειχναν το σεβασμό τους στο άτομο που τους είχε καλέσει για φαγητό.
Έτσι, δίπλωναν το φύλλο της σαλάτας με το πιρούνι, κάτι που έδειχνε ότι έχουν γνώση του savoir-vivre, δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια.
Η μεταφορά αυτής της συνήθειας στο σήμερα
Στην εποχή μας, τα σύγχρονα μαχαίρια δεν αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα, όμως αρκετοί είναι αυτοί που συνεχίζουν την παράδοση.
Πλέον, όταν διπλώνεις τη σαλάτα με το πιρούνι δείχνει ότι συνεχίζεις μια κληρονομία, με στόχο την ανάδειξη της κομψότητας, ακόμη και με μία τόσο απλή κίνηση.