Η Εύα Λονγκόρια, η οποία έφυγε από τις ΗΠΑ το 2024, αποκάλυψε όλα όσα της λείπουν από την ζωή της εκεί, αλλά και όσα λατρεύει στην Ισπανία.
Η 51χρονη ηθοποιός, γεννημένη στο Τέξας, η οποία έχει περάσει «όλη την ενήλικη ζωή της» στην Καλιφόρνια, έχει δηλώσει στο παρελθόν πως αισθάνεται ότι «το κεφάλαιο της ζωής μου στην Αμερική έχει πλέον ολοκληρωθεί», προσθέτοντας πως δεν επιθυμεί πια να ζει στο Λος Άντζελες, το οποίο, όπως είπε, «έχει αλλάξει».
Τα δύο πράγματα που της λείπουν περισσότερο από τη ζωή στις ΗΠΑ
Μιλώντας τώρα στο περιοδικό People αποκάλυψε ότι μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έπρεπε να συνηθίσει ήταν η απόσταση από τους ανθρώπους που αγαπά περισσότερο, μετά την απόφαση που πήρε με τον σύζυγό της, Χοσέ Μπαστόν να μοιράζουν τον χρόνο τους ανάμεσα στο Μεξικό και την Ισπανία.
«Μου λείπει η οικογένειά μου, η οικογένειά μου στο Τέξας…» είπε η Εύα Λονγκόρια, πριν προσθέσει και το άλλο πράγμα που της λείπει περισσότερο: «Το καλό μεξικανικό φαγητό». «Αυτό μου λείπει. Αυτό δεν υπάρχει στην Ευρώπη, το καλό μεξικανικό φαγητό» ανέφερε.
Τι λατρεύει η Εύα Λονγκόρια από τη ζωή στην Ισπανία
Πέρα από το ότι έπρεπε να συνηθίσει την απόσταση από την οικογένειά της και την έλλειψη του μεξικάνικου φαγητού, η Εύα Λονγκόρια θέλησε να αναφέρει και κάποια θετικά σημεία, τονίζοντας πως χρειάστηκε να μάθει να «κατεβάζει ρυθμούς».
«Στην Ισπανία απολαμβάνουν πραγματικά τη ζωή», εξήγησε, συγκρίνοντας την καθημερινότητα εκεί με τους πιο γρήγορους ρυθμούς των ΗΠΑ. «Οι Ισπανοί αγαπούν τα μεγάλα γεύματα. Δεν βιάζεσαι ποτέ».
Η Εύα Λονγκόρια, η οποία έχει αποκτήσει με τον σύζυγό της τον επτάχρονο γιο τους, Σαντιάγκο, πρόσθεσε ότι δεν της στοίχισε ιδιαίτερα να αποχωριστεί το λεγόμενο «γεύμα εργασίας». «Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι δεν αφιερώνουμε χρόνο για μεσημεριανό στην εργασιακή μας κουλτούρα», σχολίασε η ηθοποιός. «Πάντα παίρνεις ένα γρήγορο γεύμα εν ώρα δουλειάς: ‘Θα πάω να πάρω ένα σάντουιτς και επιστρέφω’. Έχεις μόνο μία ώρα. Είναι αγχωτικό να σκέφτεσαι: ‘Πρέπει να βιαστώ και να επιστρέψω’».
Η Εύα Λονγκόρια επαίνεσε επίσης την Ισπανία για το ότι δίνει προτεραιότητα στους πεζούς έναντι της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων, κάτι που της επιτρέπει να «πηγαίνει παντού με τα πόδια» κοντά στο σπίτι της.