Η διαφωνία με προϊστάμενους ή αφεντικά στον εργασιακό χώρο μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη και συχνά προκαλεί αμηχανία στους εργαζόμενους.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη Melody Wilding, συγγραφέα του βιβλίου «Managing Up» και executive coach στελεχών σε οργανισμούς όπως η Google, η Amazon, η Microsoft και το ΝΑΤΟ, η ικανότητα να εκφράζει κανείς διακριτικά την άποψή του αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό των πιο επιτυχημένων επαγγελματιών.
Σε άρθρο της στο CNBC Make It εξηγεί ότι σπάνια λένε ευθέως σε κάποιον ανώτερο ότι «κάνει λάθος», καθώς μια τέτοια προσέγγιση μπορεί εύκολα να μετατρέψει μια παραγωγική συζήτηση σε αντιπαράθεση. Αντίθετα, επιλέγουν διατυπώσεις που τους επιτρέπουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους με πιο διπλωματικό τρόπο.
Οι 5 φράσεις για να διαφωνήσετε με το αφεντικό σας διπλωματικά
Η πρώτη φράση που προτείνει είναι: «Αυτή είναι μια δίκαιη παρατήρηση. Η πρόκληση που βλέπω είναι…». Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζεται αρχικά η αξία της άποψης του συνομιλητή, ενώ δείχνετε ότι έχετε διάθεση να συνεργαστείτε, αντί να εκφράσετε απευθείας αντιρρήσεις. Έτσι, οι άμυνές του πέφτουν και είναι πιο πιθανό να ακούσει τι έχετε να πείτε στη συνέχεια.
Η δεύτερη πρόταση είναι το «Θα ήθελα να προσθέσω μία άλλη οπτική σε αυτό». Σύμφωνα με τη συγγραφέα, τα ανώτερα στελέχη δεν διαθέτουν πάντα την ίδια εικόνα σε μία κατάσταση. Η συγκεκριμένη διατύπωση επιτρέπει την προσθήκη νέων πληροφοριών ή δεδομένων χωρίς να δίνεται η εντύπωση διόρθωσης ή αμφισβήτησης της κρίσης τους.
Ως τρίτη επιλογή προτείνεται η φράση «Η ανησυχία μου σχετικά με αυτή την προσέγγιση είναι…». Η Wilding επισημαίνει ότι οι εργαζόμενοι συχνά καταφεύγουν σε εκφράσεις που μπορεί να ακούγονται επικριτικές. Έτσι προτείνει, αντί να επικεντρώνεται κανείς στο πρόσωπο, να στρέφει την προσοχή στο σχέδιο και στους πιθανούς κινδύνους που αυτό ενέχει.
Η τέταρτη φράση είναι το «Θέλω να βεβαιωθώ ότι λαμβάνουμε υπόψη…». Η διατύπωση αυτή δεν αποδίδει ευθύνες ούτε καθιστά υπεύθυνο τον ανώτερό σας για κάτι που ενδεχομένως δεν έχει λάβει υπ' όψιν. Αντίθετα, παρουσιάζει μια πιθανή παράλειψη ως κάτι που μπορεί να έχει διαφύγει μέσα στον μεγάλο όγκο υποχρεώσεων που διαχειρίζονται οι επικεφαλής, χωρίς να έρθουν σε δυσάρεστη θέση.
Τέλος, η συγγραφέας προτείνει την ερώτηση «Τι θα έπρεπε να ισχύει ώστε να προχωρήσουμε με αυτή την εναλλακτική ιδέα;». Η μέθοδος αυτή, όπως αναφέρει, ενθαρρύνει τον ανώτερο να εξετάσει μια διαφορετική πρόταση και να σκεφτεί τις προϋποθέσεις που θα την καθιστούσαν εφαρμόσιμη.