Μια νέα επιστημονική μελέτη προειδοποιεί ότι το να αρχίσει κάποιος να γράφει πιο αργά μπορεί να αποτελεί πρώιμο σημάδι άνοιας.
Ερευνητές στην Πορτογαλία μέτρησαν την ταχύτητα γραφής 58 ενηλίκων, ηλικίας άνω των 80 ετών, εκ των οποίων οι 38 παρουσίαζαν ήπια γνωστική εξασθένηση, μια κατάσταση που θεωρείται πιθανός πρόδρομος της άνοιας.
Διαπίστωσαν ότι όλοι οι συμμετέχοντες είχαν την ίδια ταχύτητα γραφής όταν τους ζητήθηκε να σχεδιάσουν 10 οριζόντιες γραμμές ή τουλάχιστον 10 τελείες μέσα σε 20 δευτερόλεπτα. Είχαν επίσης παρόμοια αποτελέσματα όταν τους ζητήθηκε να αντιγράψουν γραπτές προτάσεις. Η διαφορά προέκυψε όταν οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ακούσουν μια πρόταση και να τη γράψουν.
Η γραφή «παράθυρο στον εγκέφαλο»
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Έβορα τόνισε ότι η γραφή δεν είναι απλώς μια κινητική δραστηριότητα, αλλά «ένα παράθυρο στον εγκέφαλο». Εξήγησε ότι η υπαγόρευση είναι ιδιαίτερα απαιτητική, γιατί αναγκάζει τον εγκέφαλο να εκτελεί ταυτόχρονα πολλαπλές λειτουργίες: να ακούει, να επεξεργάζεται τη γλώσσα, να μετατρέπει τους ήχους σε γραπτή μορφή και να συντονίζει τις κινήσεις. «Ακόμα και στις εργασίες υπαγόρευσης μπορούν να προκύψουν διαφορές. Μια μεγαλύτερη, λιγότερο προβλέψιμη ή γλωσσικά απαιτητική πρόταση ασκεί μεγαλύτερη πίεση στους γνωστικούς πόρους», δήλωσε.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν υπήρχε διαφορά στην ταχύτητα μεταξύ «απλών» εργασιών -όπως η σχεδίαση οριζόντιων γραμμών-, επειδή αυτές βασίζονταν μόνο στον βασικό κινητικό έλεγχο. Ωστόσο, όταν κλήθηκαν να αντιγράψουν προφορικές προτάσεις, εμφανίστηκαν σαφείς διαφορές, καθώς η διαδικασία απαιτούσε μεγαλύτερη προσπάθεια από τη μνήμη και τις εκτελεστικές λειτουργίες του εγκεφάλου.
Οι ερευνητές δεν διευκρίνισαν πόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν και στις δύο ομάδες συμμετεχόντων -με και χωρίς γνωστική εξασθένηση- για να ολοκληρώσουν κάθε εργασία, αλλά δήλωσαν ότι τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι δοκιμασίες γραφής θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ένας οικονομικός τρόπος για την παρακολούθηση της γνωστικής εξασθένησης.
Στις ασκήσεις υπαγόρευσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι εμφάνιζαν γνωστική εξασθένηση αργούσαν περισσότερο να αρχίσουν να γράφουν και παρουσίαζαν διαφορετικό τρόπο κίνησης της γραφής, κάτι που υποδηλώνει πιο ασύνδετο και λιγότερο ομαλό γραφικό χαρακτήρα σε σύγκριση με όσους δεν είχαν τη διαταραχή. Αφού άκουσαν την πιο σύνθετη πρόταση, οι ερευνητές εντόπισαν επίσης διαφορές στο μέγεθος των γραμμάτων στο χαρτί.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Human Neuroscience.