Σε πολλούς εργαζόμενους τυχαίνει να έχουν πονοκέφαλο στη δουλειά. Κάποιοι περιμένουν να υποχωρήσει, ενώ άλλοι παίρνουν παυσίπονα και συνεχίζουν κανονικά.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτές οι πρακτικές δεν είναι πάντα οι πιο ενδεδειγμένες, ιδιαίτερα όταν ο πόνος είναι επαναλαμβανόμενος ή πρόκειται για ημικρανία. Η ημικρανία είναι μία από τις συχνότερες μορφές κεφαλαλγίας και αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες απώλειας παραγωγικότητας στην εργασία. Η νευρολόγος Νούρια Πιλάρ Ριέσκο σε συνέντευξη στη «La Vanguardia» επισημαίνει ότι οι ημικρανίες εμφανίζονται κυρίως μεταξύ 25 και 55 ετών, δηλαδή κατά τη διάρκεια της πιο ενεργής επαγγελματικής περιόδου.
Σύμφωνα με την ειδικό, ένα από τα συνηθέστερα λάθη που κάνουν οι εργαζόμενοι όταν εμφανίζεται ένας πονοκέφαλος είναι ότι συνεχίζουν να εργάζονται, επειδή δεν θέλουν να απουσιάσουν από τη δουλειά και περιμένουν ότι ο πόνος θα περάσει μόνος του. 'Ετσι, ωστόσο, μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Η νευρολόγος τονίζει από την άλλη ότι μερικοί καθυστερούν να πάρουν τα παυσίπονά τους, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που κανονικοποιούν τη λήψη παυσίπονων κάθε μήνα, για οκτώ, δέκα ή δώδεκα ημέρες. Για τους τελευταίους σημειώνει ότι «μακροπρόθεσμα θα είναι πολύ δύσκολο για αυτούς να ελέγξουν τους πονοκεφάλους τους».
Πώς συνδέεται μία κρίση πονοκέφαλου με την εργασία
Όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, σημαντικός παράγοντας για τους πονοκεφάλους είναι το έντονο άγχος και η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλά πράγματα χωρίς επαρκή διαλείμματα. «Σε κάθε είδους εργασία, είναι ιδανικό να κάνετε τακτικά διαλείμματα για να διαχειρίζεστε αυτό το άγχος. Η εργασία σε χαμηλό φυσικό φως, με πολύ έντονο τεχνητό φωτισμό, οθόνες, θόρυβο ή έντονες οσμές επιδεινώνει επίσης την κατάσταση. Αυτά μπορούν επίσης να προκαλέσουν πονοκεφάλους», επισημαίνει η Ριέσκο. Τονίζει επίσης ότι σημαντικό ρόλο παίζει και η ποιότητα του ύπνου, και φέρνει ως παράδειγμα τους εργαζόμενους σε βάρδιες, όπως υγειονομικούς, αστυνομικούς και πυροσβέστες, οι οποίοι εμφανίζουν συχνά προβλήματα λόγω της αδυναμίας διατήρησης σταθερού προγράμματος ύπνου.
Στην ερώτηση πότε πρέπει να γίνεται χρήση αναλγητικών, η νευρολόγος τονίζει ότι η λήψη τους μπορεί να είναι αποτελεσματική όταν ο πονοκέφαλος εμφανίζεται περιστασιακά και υποχωρεί με ξεκούραση. Αν όμως τα επεισόδια εμφανίζονται με συχνότητα δύο, τριών ή και τεσσάρων ημερών κάθε μήνα, επισημαίνει ότι ο ασθενής πρέπει να απευθυνθεί σε γιατρό.
Προσοχή στην ημικρανία
Η νευρολόγος σημείωσε ότι η ημικρανία συχνά συγχέεται με την κεφαλαλγία τάσεως η οποία εμφανίζεται συνήθως στο τέλος της ημέρας, είναι ηπιότερη και πιο διάχυτη, ενώ συχνά υποχωρεί με λίγη ξεκούραση, έναν περίπατο ή μια χαλαρή δραστηριότητα. Αντίθετα, η ημικρανία είναι πιο έντονη, επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα και συχνά -αν και όχι πάντα- εντοπίζεται στη μία πλευρά του κεφαλιού. Επιπλέον, ο πόνος στην ημικρανία επιδεινώνεται με την κίνηση και συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία στο φως, στους θορύβους και ορισμένες φορές στις οσμές. Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, οι περισσότεροι ασθενείς επιθυμούν να παραμείνουν ξαπλωμένοι και σε απόλυτη ηρεμία.
Σύμφωνα με την γιατρό, το αν ένας εργαζόμενος θα πρέπει να αποχωρήσει από την εργασία εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και το είδος της εργασίας του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια σύντομη διακοπή ή λίγη ξεκούραση μπορεί να είναι αρκετή. Όταν όμως ο πονοκέφαλος είναι επαναλαμβανόμενος, η ανάπαυση στο σπίτι θεωρείται η καλύτερη επιλογή. Σε σοβαρές περιπτώσεις, όπου οι κρίσεις ημικρανίας διαρκούν τρεις ή περισσότερες ημέρες δικαιολογείται η χρήση αναρρωτικής άδειας. Σε αυτό το σημείο η νευρολόγος αναφέρει ότι υπάρχουν περιπτώσεις που σοβαρών ημικρανιών, όπου οι ασθενείς βιώνουν 15, 20 ή 25 ημέρες έντονων πονοκεφάλων ανά μήνα, και τους είναι πολύ δύσκολο να εργαστούν.
Συνεχίζοντας η νευρολόγος εξηγεί πώς οι πονοκέφαλοι μπορούν να επηρεάσουν την επαγγελματική εξέλιξη. «Συχνά, αυτά τα άτομα δεν αισθάνονται ικανά να προχωρήσουν επειδή φοβούνται ότι, σε μια διευθυντική θέση, όπου υπάρχει περισσότερο άγχος, δεν θα είναι σε θέση να ελέγξουν την κατάστασή τους ή ότι αυτό θα οδηγήσει σε περισσότερες κρίσεις και θα τους εμποδίσει να πάρουν άδεια. Υπάρχει επίσης η αντίληψη ότι τα άτομα που υποφέρουν από πονοκεφάλους, ειδικά ημικρανίες, είναι πιο εύθραυστα ή πιο αδύναμα. Επομένως, ορισμένοι δυσκολεύονται να τους συνδέσουν με διευθυντικές ή εκτελεστικές θέσεις», λέει η Ριέσκο.
Σύμφωνα με τη νευρολόγο, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με τους γρήγορους ρυθμούς, το multitasking, τη συνεχή χρήση κινητών τηλεφώνων και την έλλειψη επαρκούς ύπνου, ενδέχεται να συμβάλλει στην αυξημένη εμφάνιση πονοκεφάλων σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες. Όσον αφορά τη διατροφή, εξηγεί ότι η παράλειψη γευμάτων, η παρατεταμένη νηστεία και η ανεπαρκής ενυδάτωση μπορούν να ευνοήσουν την εμφάνιση πονοκεφάλων. Αντίθετα, μια ισορροπημένη διατροφή, βασισμένη σε φρέσκα τρόφιμα και με περιορισμένη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων προϊόντων, μπορεί να συμβάλει στη μείωση των συμπτωμάτων.
Τέλος, στην ερώτηση τι πρέπει να κάνουν οι εργοδότες, η Ριέσκο τονίζει ότι ένα βασικό αίτημα όσων υποφέρουν από συχνούς πονοκεφάλους είναι η μεγαλύτερη ευελιξία στα ωράρια και η δυνατότητα τηλεργασίας ώστε να μπορούν να διακόπτουν προσωρινά την εργασία τους και να αναπληρώνουν τον χαμένο χρόνο αργότερα.