Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, κάτω από συνθήκες που γεννούν αμείλικτα ερωτήματα, είναι προφανές ότι δεν αφήνει κανένα περιθώριο για σιωπή ή μισόλογα.
Το τραγικό περιστατικό με τον αναπάντεχο και αιφνίδιο θάνατο του πολύ αγαπημένου και ιδιαίτερα δημοφιλούς τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, σε ηλικία μόλις 54 ετών, στο ιατρείο της οδού Καρνεάδου 11 στο Κολωνάκι, φέρνει με τον πιο σκληρό τρόπο στο φως μια εξαιρετικά επικίνδυνη πλευρά της εποχής μας: την άσκηση αμφιβόλου ποιότητας ιατρικών πράξεων χωρίς ίχνος εξειδίκευσης, χωρίς τις απαραίτητες υποδομές ασφαλείας και, το κυριότερο, με μια πρωτοφανή υποτίμηση των κινδύνων για την ίδια την ανθρώπινη ζωή.
Η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών (ΙΣΠ), Άννα Μαστοράκου, είναι αφοπλιστική και απόλυτα κατηγορηματική, καθώς εξηγεί σήμερα στο iefimerida: «Η θέση μας είναι ξεκάθαρη, αδιαπραγμάτευτη και αυστηρή: Η Ιατρική Επιστήμη δεν είναι πεδίο πειραματισμών, ούτε εμπορική δραστηριότητα που υποτάσσεται σε επικίνδυνες μόδες και εντυπωσιασμούς. Διέπεται από αυστηρά επιστημονικά πρωτόκολλα, εξειδικευμένη γνώση, υψηλή ευθύνη και απόλυτο σεβασμό στον άνθρωπο. Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας συνθέτουν μια εικόνα βαριών παραβάσεων που προκαλούν βαθιά θλίψη, αλλά και δικαιολογημένη οργή στο σύνολο του ιατρικού κόσμου».
Η άγνοια κινδύνου και η έλλειψη ειδικότητας
Η Άννα Μαστοράκου έχει πολλά να μας πει, επίσης, για την επιστημονική υπόσταση της γιατρού άνευ ειδικότητας, της οδού Καρνεάδου:
«Η εμπλεκόμενη γιατρός φέρεται να παρουσιαζόταν ως γυναικολόγος, χωρίς όμως να κατέχει την αντίστοιχη ειδικότητα. Παράλληλα, ανέλαβε να διενεργήσει μια εξαιρετικά εξειδικευμένη και επεμβατική πράξη, χωρίς να διαθέτει την ενδεδειγμένη εμπειρία, τη γνώση των πιθανών επιπλοκών ή τη βασική εκπαίδευση για τη διαχείριση μιας οξείας επιπλοκής, όπως η καρδιακή ανακοπή. Η αποτυχία να εκτιμηθεί η επιδεινούμενη και επιβαρυμένη κατάσταση του ασθενούς, η λανθασμένη απόφαση να προχωρήσει η διαδικασία ενώ όλα τα στοιχεία έδειχναν το αντίθετο, αλλά και η αδιανόητη παράλειψη να συνοδευτεί ο ασθενής στο ασθενοφόρο κατά τη διακομιδή, φανερώνουν πλήρη άγνοια κινδύνου και παντελή έλλειψη των βασικών αρχών της επείγουσας ιατρικής φροντίδας».
Πλασμαφαίρεση: Τι είναι και πού πρέπει να γίνεται
Και η πρόεδρος του ΙΣΠ συμπληρώνει ως προς την πλασμαφαίρεση:
- Οφείλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς και ξεκάθαροι προς τους πολίτες, ώστε να μην πέφτουν θύματα παραπλάνησης από επικίνδυνες υποσχέσεις. Η πλασμαφαίρεση δεν είναι μια αθώα «θεραπεία ευεξίας» ή μια απλή μέθοδος αποτοξίνωσης.
- Είναι μια βαριά επεμβατική πράξη που ανήκει αποκλειστικά στη δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας. Πρέπει να διενεργείται μόνο σε οργανωμένες νοσοκομειακές μονάδες που διαθέτουν εξειδικευμένο προσωπικό και εξοπλισμό άμεσης αναζωογόνησης.
- Εφαρμόζεται με αυστηρές ενδείξεις, αποκλειστικά σε συγκεκριμένες, σοβαρές παθήσεις (π.χ. αυτοάνοσα, νευρολογικά και αιματολογικά νοσήματα) και σε καμία απολύτως περίπτωση ως μέθοδος αποτοξίνωσης.
- Ακατάλληλος χώρος: Ο συγκεκριμένος χώρος διέθετε απλή άδεια ιδιωτικού ιατρείου και όχι κλινικής, καθιστώντας τη διενέργεια μιας τέτοιας πράξης παράνομη και απαράδεκτη.
Μία απαραίτητη διευκρίνιση: Να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ πλασμαφαίρεσης και PRP
Η Άννα Μαστοράκου προχωράει ακόμη περισσότερο και εξηγεί στο iefimerida μια κρίσιμη διαφορά, η οποία θα μπορούσε να παραπλανήσει πλείστους όσους συνανθρώπους μας, με άγνωστες συνέπειες για την υγεία τους. Μας εξηγεί η ίδια:
«Είναι εξαιρετικά σημαντικό το ευρύ κοινό να διαχωρίζει την πλασμαφαίρεση από τις νόμιμες και ασφαλείς θεραπείες που πραγματοποιούνται στα ιδιωτικά ιατρεία, όπως το PRP (Platelet-Rich Plasma).
- Η πλασμαφαίρεση αφαιρεί, επεξεργάζεται και αντικαθιστά μεγάλες ποσότητες πλάσματος με τη χρήση ειδικών μηχανημάτων, επηρεάζοντας άμεσα την αιμοδυναμική σταθερότητα του οργανισμού.
- Η θεραπεία PRP αποτελεί μια τοπική εφαρμογή πλάσματος εμπλουτισμένου με αιμοπετάλια. Λαμβάνεται από μια μικρή ποσότητα αίματος του ίδιου του ασθενούς και εφαρμόζεται με ασφάλεια στα ιδιωτικά ιατρεία από τις αρμόδιες ειδικότητες (όπως π.χ. πλαστικούς χειρουργούς, δερματολόγους, γυναικολόγους ή ορθοπαιδικούς), ακολουθώντας συγκεκριμένα πρωτόκολλα.
Η ώρα της θεσμικής και της ποινικής λογοδοσίας
Εν κατακλείδι, η Άννα Μαστοράκου δεν μασάει τα λόγια της. Πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται από την πολιτεία τέτοιες δήθεν ιατρικές πρακτικές, οι οποίες προσφέρονται λάθρα σε ανυποψίαστους ασθενείς και μη ασθενείς;
Η ίδια σημειώνει: «Όλα τα παραπάνω καθιστούν τους δύο εμπλεκόμενους ιατρούς υπόλογους για σωρεία σοβαρών παραβιάσεων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, ενώ παράλληλα επισύρουν βαρύτατες ποινικές ευθύνες. Οι Ιατρικοί Σύλλογοι της χώρας δεν θα ανεχθούν καμία έκπτωση στην ασφάλεια των ασθενών. Η αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας και των ιατρικών πρωτοκόλλων δεν είναι μια τυπική γραφειοκρατία. Είναι το μοναδικό δίχτυ προστασίας που διατηρεί την Ιατρική στο ύψος του λειτουργήματός της και περιφρουρεί το πολυτιμότερο αγαθό: την ίδια την ανθρώπινη ζωή».