Μια πρόσφατη μελέτη βασισμένη σε στοιχεία για τις διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα επιχειρεί να χαρτογραφήσει ποιες ευρωπαϊκές χώρες δέχονται τους λιγότερους ταξιδιώτες, αποκαλύπτοντας έναν διαφορετικό χάρτη της ηπείρου.
Η Ευρώπη παραμένει ο πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός στον κόσμο, με εκατομμύρια ταξιδιώτες να κινούνται κάθε χρόνο ανάμεσα σε πρωτεύουσες, παραλίες και ιστορικά μνημεία. Ωστόσο, πίσω από τις πολυσύχναστες πόλεις και τους γεμάτους προορισμούς, υπάρχουν χώρες που παραμένουν σχετικά ήσυχες, προσελκύοντας πολύ λιγότερους επισκέπτες. Μια πρόσφατη μελέτη βασισμένη σε στοιχεία για τις διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα επιχειρεί να χαρτογραφήσει ποιες ευρωπαϊκές χώρες δέχονται τους λιγότερους ταξιδιώτες, αποκαλύπτοντας έναν διαφορετικό χάρτη της ηπείρου.
Τι αποκαλύπτει η έρευνα
Η ανάλυση που φέρνει στο φως το βρετανικό Time Out στηρίχθηκε σε δεδομένα για τον αριθμό των διανυκτερεύσεων που πραγματοποιούνται σε κάθε χώρα, έναν δείκτη που θεωρείται πιο αξιόπιστος από τον απλό αριθμό αφίξεων, καθώς αποτυπώνει το πραγματικό ενδιαφέρον των επισκεπτών να παραμείνουν και να εξερευνήσουν έναν τόπο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που εξετάστηκαν, η χώρα με τη μικρότερη τουριστική κίνηση είναι το Λιχτενστάιν, ένα μικροσκοπικό πριγκιπάτο ανάμεσα στην Αυστρία και την Ελβετία. Το 2024 καταγράφηκαν μόλις 228.579 διανυκτερεύσεις σε τουριστικά καταλύματα, αριθμός εντυπωσιακά χαμηλός σε σύγκριση με τα μεγέθη άλλων ευρωπαϊκών προορισμών.
Η περίπτωση του Λιχτενστάιν δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη στους ειδικούς. Η χώρα διαθέτει εντυπωσιακά αλπικά τοπία και μια πρωτεύουσα με χαρακτηριστικό κάστρο που δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα του Ρήνου, όμως συχνά λειτουργεί ως σύντομη στάση για ταξιδιώτες που ήδη βρίσκονται στις γειτονικές χώρες. Πολλοί επισκέπτες φτάνουν για μια ημερήσια εκδρομή χωρίς να διανυκτερεύσουν, γεγονός που εξηγεί τη χαμηλή επίδοση στον συγκεκριμένο δείκτη.
Στη δεύτερη θέση της λίστας εμφανίζεται η Βόρεια Μακεδονία, με λίγο περισσότερες από δύο εκατομμύρια διανυκτερεύσεις το ίδιο έτος. Παρότι διαθέτει φυσικές ομορφιές, λίμνες και ιστορικά μνημεία, η χώρα παραμένει λιγότερο γνωστή σε σχέση με γειτονικούς προορισμούς των Βαλκανίων. Την πρώτη τριάδα συμπληρώνει το Λουξεμβούργο, με περίπου 3,6 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις. Παρά την οικονομική του δύναμη και την εύκολη πρόσβαση από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, ο μικρός τουριστικός όγκος αποδίδεται εν μέρει στο μέγεθός του και στο γεγονός ότι πολλοί ταξιδιώτες το επισκέπτονται για σύντομες εξορμήσεις.
Ακολουθούν η Λετονία και το Μαυροβούνιο, δύο χώρες που προσπαθούν τα τελευταία χρόνια να ενισχύσουν το τουριστικό τους προφίλ χωρίς να χάσουν τον χαρακτήρα τους. Η Λετονία, με πρωτεύουσα τη Ρίγα και έντονη πολιτιστική κληρονομιά, παραμένει πιο ήσυχη σε σχέση με άλλα κράτη της Βαλτικής. Το Μαυροβούνιο, αν και γνωστό για τις εντυπωσιακές ακτές και τα ορεινά τοπία του, βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία εδραίωσης ως μεγάλος τουριστικός προορισμός.
Στην ίδια δεκάδα περιλαμβάνονται επίσης η Εσθονία, η Αλβανία, η Λιθουανία, η Μάλτα και η Σερβία. Κάθε μία από αυτές τις χώρες παρουσιάζει διαφορετικούς λόγους για τους οποίους προσελκύει λιγότερους επισκέπτες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η γεωγραφική θέση ή το μικρό μέγεθος περιορίζουν τις διανυκτερεύσεις. Σε άλλες, η έλλειψη μαζικής προβολής ή η προτίμηση των ταξιδιωτών σε πιο «κλασικούς» ευρωπαϊκούς προορισμούς αφήνει στο περιθώριο τόπους με σημαντικές δυνατότητες.
Η συζήτηση γύρω από τις λιγότερο επισκέψιμες χώρες αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο όπου ο υπερτουρισμός πιέζει δημοφιλείς πόλεις και περιοχές. Πολλοί ειδικοί προτείνουν τη στροφή προς εναλλακτικούς προορισμούς ως έναν τρόπο να διανεμηθεί καλύτερα η τουριστική κίνηση, μειώνοντας την πίεση σε ιστορικά κέντρα και προστατεύοντας την καθημερινότητα των κατοίκων. Ταυτόχρονα, η προβολή αυτών των χωρών μπορεί να συμβάλει στην οικονομική τους ανάπτυξη, εφόσον η αύξηση των επισκεπτών γίνει με βιώσιμο τρόπο.
Παρά τη χαμηλή κατάταξη στον αριθμό διανυκτερεύσεων, αρκετές από τις χώρες της λίστας διαθέτουν έντονη φυσική και πολιτιστική ταυτότητα. Η Αλβανία, για παράδειγμα, έχει αρχίσει να προσελκύει το ενδιαφέρον ταξιδιωτών χάρη στις ακτές της και τις ορεινές διαδρομές της, ενώ η Εσθονία αναδεικνύεται ως προορισμός για όσους αναζητούν συνδυασμό ιστορίας και ψηφιακής καινοτομίας. Η Μάλτα, αν και μικρή, παραμένει ιδιαίτερα αγαπητή για το κλίμα και την αρχιτεκτονική της, ενώ η Σερβία επενδύει στην πολιτιστική σκηνή και τη νυχτερινή ζωή των πόλεών της.
Το ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης είναι ότι υπενθυμίζει πως η Ευρώπη δεν εξαντλείται στους γνωστούς προορισμούς. Πέρα από τις μεγάλες πρωτεύουσες και τα διάσημα θέρετρα, υπάρχουν τόποι που προσφέρουν διαφορετικές εμπειρίες, πιο ήρεμο ρυθμό και αυθεντική επαφή με την τοπική κουλτούρα.
Για τους ταξιδιώτες που επιθυμούν να αποφύγουν τον συνωστισμό, οι λιγότερο επισκέψιμες χώρες μπορεί να αποτελέσουν μια εναλλακτική πρόταση, προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα να ανακαλύψουν μια Ευρώπη λιγότερο προβεβλημένη αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα.