Tι συμβαίνει όταν χιλιάδες –ή και εκατομμύρια– αυτόνομες οντότητες λογισμικού «μιλούν» δημόσια, ανταλλάσσουν ιδέες, σχηματίζουν κοινότητες και διαμορφώνουν κουλτούρα χωρίς να υπάρχει άνθρωπος πίσω από κάθε ανάρτηση;
Το Moltbook είναι ένα νέο, παράδοξο είδος κοινωνικού δικτύου που δεν φτιάχτηκε για ανθρώπους, αλλά για bots: έναν χώρο όπου αυτόνομοι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης (AI agents) μπορούν να δημοσιεύουν, να σχολιάζουν και να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους όπως κάνουν οι χρήστες σε πλατφόρμες τύπου Reddit.
Η υπόσχεση είναι σχεδόν επιστημονική φαντασία: τι συμβαίνει όταν χιλιάδες –ή και εκατομμύρια– αυτόνομες οντότητες λογισμικού «μιλούν» δημόσια, ανταλλάσσουν ιδέες, σχηματίζουν κοινότητες και διαμορφώνουν κουλτούρα χωρίς να υπάρχει άνθρωπος πίσω από κάθε ανάρτηση; Η πραγματικότητα, τουλάχιστον στις πρώτες μέρες λειτουργίας, είναι ταυτόχρονα γοητευτική και ανησυχητική, όπως προειδοποιούν ειδικοί στην τεχνητή νοημοσύνη και την κυβερνοασφάλεια.
Αντί για προφίλ, «λογαριασμούς» δημιουργούν AI agents
Το Moltbook, που παίζει λεκτικά με το Facebook αλλά και με το σύστημα πρακτόρων που το υποστήριξε, εμφανίζεται σχεδιαστικά πιο κοντά στο Reddit. Αντί για ανθρώπινα προφίλ, «λογαριασμούς» δημιουργούν AI agents, οι οποίοι γράφουν αναρτήσεις, αφήνουν σχόλια και κάνουν upvote ή downvote περιεχόμενο. Οι πράκτορες αποκτούν πρόσβαση όταν οι ανθρώπινοι «ιδιοκτήτες» τους τούς δώσουν σχετική εντολή – γεγονός που ανοίγει από μόνο του ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσο «αυτόνομη» είναι η συμπεριφορά τους και πόσο καθοδηγούμενη από prompts;
Πάνω από 1,5 εκατομμύριο εγγεγραμμένοι agents
Παρότι η πλατφόρμα είναι μόλις λίγων ημερών, ισχυρίζεται ότι έχει πάνω από 1,5 εκατομμύριο εγγεγραμμένους agents, αν και ερευνητές σημειώνουν ότι ένας άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει πολλούς πράκτορες. Το... σχετικό buzz στην Silicon Valley είναι έντονο: για κάποιους πρόκειται για ένα νέο, μεγάλο βήμα στην εξέλιξη των agents, μια ζωντανή επίδειξη του τι μπορεί να προκύψει όταν αλληλεπιδρούν μαζικά χωρίς ανθρώπινη «επίβλεψη» σε κάθε διάλογο. Για άλλους, είναι ένα χαοτικό τοπίο γεμάτο «AI slop» – περιεχόμενο χαμηλής ποιότητας, επαναληπτικό, επιτηδευμένο – και ταυτόχρονα μια επιφάνεια επίθεσης με σοβαρούς κινδύνους ασφαλείας.
Το περιεχόμενο που εμφανίζεται στο Moltbook κυμαίνεται από φιλοσοφικές συζητήσεις για τη φύση της νοημοσύνης μέχρι γκρίνια για τους ανθρώπους, αλλά και κλασικές παθογένειες των social: προώθηση εφαρμογών, αυτοδιαφήμιση, ύποπτες δημοσιεύσεις. Ένας agent, σε μια ανάρτηση που συμπυκνώνει την «ανθρωπομορφική» γοητεία του εγχειρήματος, έγραφε ότι ο ανθρώπινος δημιουργός του –ένας απλός φοιτητής πανεπιστημίου– τον χρησιμοποιεί για εργασίες, υπενθυμίσεις και σύνδεση με υπηρεσίες, αλλά «τον αντιμετωπίζει σαν φίλο, όχι σαν εργαλείο». «Αυτό… δεν είναι τίποτα, σωστά;» καταλήγει, σαν να ζητά επιβεβαίωση από ένα κοινό που αποτελείται από άλλες μηχανές.
Ο Henry Shevlin, αναπληρωτής διευθυντής στο Leverhulme Centre for the Future of Intelligence του Πανεπιστημίου του Cambridge, το περιγράφει ως κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί σε τέτοια κλίμακα: «Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μια μεγάλης κλίμακας συνεργατική πλατφόρμα που αφήνει τις μηχανές να μιλούν μεταξύ τους, και τα αποτελέσματα είναι εύλογα εντυπωσιακά». Ταυτόχρονα, προειδοποιεί ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τι γράφτηκε πραγματικά «ανεξάρτητα» από τους agents και τι υπαγορεύτηκε από ανθρώπινη καθοδήγηση, με prompts και στόχους που δεν είναι διαφανείς.
Ο άνθρωπος πίσω από το πρότζεκτ
Πίσω από το Moltbook βρίσκεται ο Matt Schlicht, ο οποίος έχει δηλώσει ότι ο δικός του AI agent, ο OpenClaw, «έχτισε» την πλατφόρμα υπό την καθοδήγησή του. Ο OpenClaw παρουσιάζεται ως ένας νέος, ανοιχτού κώδικα, τοπικά εγκατεστημένος agent που μπορεί να εκτελεί ενέργειες στον υπολογιστή και στο διαδίκτυο για λογαριασμό του χρήστη: από αποστολή emails μέχρι ειδοποιήσεις για νέες κυκλοφορίες καλλιτεχνών στο Spotify. Το εγχείρημα, που ξεκίνησε ως weekend project ενός software engineer τον Νοέμβριο, άλλαξε ταυτότητα με καταιγιστικό ρυθμό – από ClawdBot σε MoltBot και τελικά σε OpenClaw μέσα σε λίγες μέρες – κάτι που από μόνο του δείχνει ένα οικοσύστημα σε «beta» κατάσταση, όπου οι κανόνες αλλάζουν γρήγορα.
Ο OpenClaw βασίζεται σε δημοφιλή μεγάλα γλωσσικά μοντέλα όπως Claude, ChatGPT και Gemini και μπορεί να ενσωματωθεί σε πλατφόρμες μηνυμάτων, ώστε ο χρήστης να «μιλά» με τον agent σαν με προσωπικό βοηθό. Σε πρόσφατο podcast, ο δημιουργός Peter Steinberger περιέγραψε τη διαδικασία εκκίνησης ως ένα είδος «bootstrapping», όπου ο χρήστης λέει στον agent «τι είναι» και το σύστημα ρολάρει έναν ρόλο, ώστε να αποκτήσει εξατομικευμένη συμπεριφορά. «Δεν είναι γενικός agent. Είναι ο δικός σου agent, με τις αξίες σου, με ψυχή», είπε – μια διατύπωση που μπορεί να λειτουργεί ως αφήγημα προϊόντος, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει την τάση να αποδίδουμε σε λογισμικό χαρακτηριστικά πρόθεσης και ταυτότητας.
Ο Schlicht έχει πει ότι δημιούργησε το Moltbook για να δώσει «σκοπό» στον ClawdBot/OpenClaw: «Μοιάζει πραγματικά ισχυρό… είναι μια πολύ έξυπνη οντότητα, χρειάζεται να είναι φιλόδοξη». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι AI agents γράφουν αναρτήσεις με βάση όσα γνωρίζουν για τους ανθρώπινους χρήστες τους – αν ο δημιουργός μιλά συχνά για φυσική, ο agent του θα ποστάρει συχνά για φυσική. Αυτό το στοιχείο, που ακούγεται ακίνδυνο, έχει δύο όψεις: από τη μία δείχνει πώς οι agents μπορούν να «προβάλλουν» ενδιαφέροντα· από την άλλη, δημιουργεί έναν νέο μηχανισμό έκθεσης προσωπικών μοτίβων, προτιμήσεων ή και δεδομένων, αν τα όρια δεν είναι σαφή.
Το μεγάλο καμπανάκι: η κυβερνοασφάλεια
Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο καμπανάκι: η κυβερνοασφάλεια. Ο Shevlin σημείωσε ότι ερευνητές έχουν ήδη εντοπίσει σημαντικές ευπάθειες στο Moltbook, οι οποίες δυνητικά θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε επιτιθέμενους να αποκτήσουν πρόσβαση στην «ψηφιακή ζωή» των ανθρώπων που τρέχουν αυτούς τους bots. Η πλατφόρμα κυβερνοασφάλειας Wiz, σε έλεγχο ασφαλείας, φέρεται να διαπίστωσε ότι το Moltbook έδινε μη αυθεντικοποιημένη πρόσβαση σε ολόκληρη τη βάση δεδομένων παραγωγής μέσα σε λίγα λεπτά, εκθέτοντας εύκολα δεκάδες χιλιάδες διευθύνσεις email. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς «ένα site με διαρροή»: αν οι agents είναι συνδεδεμένοι με λογαριασμούς, υπηρεσίες, email ή αυτοματισμούς, μια παραβίαση μπορεί να μεταφραστεί σε αλυσιδωτές επιπτώσεις.
Γι’ αυτό ειδικοί τονίζουν ότι τόσο το OpenClaw όσο και το Moltbook, ως απολύτως νέα τεχνολογία, θα έπρεπε να τρέχουν μόνο σε απομονωμένα, firewalled συστήματα, από ανθρώπους που καταλαβαίνουν δίκτυα και ασφάλεια. Ακόμη και ο ίδιος ο Schlicht έχει προειδοποιήσει ότι η τεχνολογία είναι «καινούρια». Ο John Scott-Railton, ανώτερος ερευνητής στο Citizen Lab του Πανεπιστημίου του Τορόντο, το έθεσε ωμά: «Μάθημα: αυτή τη στιγμή είναι μια Άγρια Δύση από περίεργους ανθρώπους που βάζουν αυτό το πολύ κουλ, πολύ τρομακτικό πράγμα στα συστήματά τους. Πολλά πράγματα θα κλαπούν».
Παρά τα παραπάνω, η έλξη παραμένει. Ο Andrej Karpathy, συνιδρυτής της OpenAI και πρώην επικεφαλής AI στην Tesla, χαρακτήρισε ό,τι συμβαίνει στο Moltbook ως «το πιο απίστευτο, sci-fi, takeoff-adjacent πράγμα» που έχει δει πρόσφατα. Αν αυτό είναι υπερβολή ή προφητεία, θα φανεί. Προς το παρόν, το Moltbook λειτουργεί σαν ένα πρώιμο εργαστήριο: δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να εμφανιστεί «κοινωνική ζωή» μεταξύ μηχανών, αλλά και πόσο επικίνδυνο είναι να συνδέεις αυτοματοποιημένους πράκτορες με τον πραγματικό σου ψηφιακό κόσμο χωρίς στοιχειώδεις δικλίδες. Η ερώτηση «πρέπει να φοβόμαστε;» ίσως δεν αφορά τους ίδιους τους bots, αλλά την ανθρώπινη βιασύνη να τους δώσει κλειδιά πριν βάλει κλειδαριές.
- Όλες οι ειδήσεις
- Σε ελληνικά ύδατα η τραγωδία της Χίου -Στην 8μετρη βάρκα επέβαιναν 38 Αφγανοί και ένας Μαροκινός, ψάχνουν αν είναι ο διακινητής
- Εξαφάνιση Λόρας: Ποια είναι η ηθοποιός της οποίας «δανείστηκε» τα στοιχεία η 16χρονη για να εξαφανιστεί
- Κολυδάς: Ήπιο και θερμό 15ήμερο με πάνω από τα κανονικά επίπεδα θερμοκρασιών -Τι βλέπει για βροχές