Η αποστολή απαιτούσε να περάσουν οκτώ επίπεδα ασφαλείας. Δεν είναι τυχαίο που τα μέσα ενημέρωσης της εποχής τη βάφτισαν «ληστεία τύπου Ocean's Eleven».
- Ένα «τραπεζικό συνδικάτο» προσέλαβε τον Τέρι Έλις για να διαρρήξει το κέντρο δεδομένων της Verizon και να αφαιρέσει ευαίσθητες πληροφορίες αξίας 100 εκατομμυρίων λιρών, με σκοπό την εξαφάνιση ενοχοποιητικών στοιχείων για παράνομες δραστηριότητες.
- Η συμμορία παρακολουθούσε επί εβδομάδες το κτίριο, το οποίο διέθετε οκτώ επίπεδα ασφαλείας. Η λύση βρέθηκε με τη χρήση ψεύτικων αστυνομικών στολών, οχημάτων και ενός εκπαιδευμένου σκύλου για την παραπλάνηση των φρουρών.
- Στις 6 Δεκεμβρίου 2007, η ομάδα, παριστάνοντας αστυνομική μονάδα, εξαπάτησε το προσωπικό ασφαλείας, ακινητοποίησε δεκαέξι άτομα και αφαίρεσε 80 διακομιστές, διαφεύγοντας λίγο πριν την άφιξη της αληθινής αστυνομίας.
- Ο Έλις συνελήφθη το 2008 και καταδικάστηκε σε φυλάκιση, αφού αναγνωρίστηκε από τους φρουρούς. Οι διακομιστές δεν βρέθηκαν ποτέ, ενώ κανείς άλλος από την ομάδα των δέκα ατόμων δεν διώχθηκε για τη ληστεία.
Όπως κάθε επαγγελματίας εγκληματίας που σέβεται τον... εαυτό του, ο Τέρι Έλις ξεκίνησε να κλέβει από παιδί, όταν εκείνος και οι φίλοι του στην εργατική γειτονιά του Κάμντεν Τάουν πηδούσαν σε αργοκίνητα φορτηγά τρένα για να κλέψουν τα ραδιόφωνά τους. Αργότερα προχώρησε σε ληστείες ταχυδρομείων με κομμένη κάνη, λαθρεμπόριο κάνναβης στην Ισπανία και πώληση κοκαΐνης σε διασημότητες του βόρειου Λονδίνου. Ο πατέρας του ήταν επίσης ένοπλος ληστής, όμως ο Έλις πάντα λαχταρούσε κάτι μεγαλύτερο, να «ανεβάσει την τέχνη της ληστείας σε άλλο επίπεδο», όπως έλεγε ο ίδιος.
Το 2007, μετά από αρκετές θητείες στη φυλακή, εκπλήρωσε τη φιλοδοξία του με μια δουλειά που αργότερα θα αποκαλούσε, με μετριοφροσύνη, το προσωπικό του «Έβερεστ του εγκλήματος». Επρόκειτο για διείσδυση σε ένα τεράστιο κέντρο δεδομένων της τηλεπικοινωνιακής εταιρείας Verizon, στην περιοχή Κινγκς Κρος του Λονδίνου, και την αφαίρεση επεξεργαστών αξίας 5 εκατομμυρίων λιρών. Τα δεδομένα, όμως, που ήταν αποθηκευμένα σε αυτά τα τσιπ άξιζαν πολύ περισσότερο, περίπου 100 εκατομμύρια λίρες κατά τον Έλις, καθώς περιείχαν εξαιρετικά ευαίσθητες τραπεζικές πληροφορίες που ζητούσε ένα σκοτεινό «τραπεζικό συνδικάτο» που είχε παραγγείλει τη ληστεία.
Έπρεπε να περάσουν οκτώ επίπεδα ασφαλείας
Η αποστολή απαιτούσε να περάσουν οκτώ επίπεδα ασφαλείας, και ο τρόπος με τον οποίο ο Έλις και οι συνεργοί του τα κατάφεραν βασίστηκε περισσότερο στο μυαλό παρά στη βία: ψεύτικες αστυνομικές στολές, οχήματα, σκύλοι και μια αρκετά θρασύτατη ψυχραιμία. Δεν είναι τυχαίο που τα μέσα ενημέρωσης της εποχής τη βάφτισαν «ληστεία τύπου Ocean's Eleven», σε αναφορά στην ταινία του 2001 για τη ληστεία ενός καζίνο αξίας 120 εκατομμυρίων λιρών.
Η αληθινή ιστορία της ληστείας έγινε μυθιστόρημα
Η αληθινή ιστορία της περίπλοκης ληστείας στο Κινγκς Κρος έγινε πλέον πηγή έμπνευσης για το μυθιστόρημα «Cloudthief» του βραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα Νάθανιελ Ριτς. Δεκαεννέα χρόνια μετά τη ληστεία της Verizon, τα κέντρα δεδομένων έχουν γίνει από τους σημαντικότερους μοχλούς ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας, αποθηκεύοντας ό,τι υπάρχει στο διαδίκτυο και τροφοδοτώντας τη βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης. Το 2007, όμως, τα κέντρα αυτά ήταν σχεδόν άγνωστα στο ευρύ κοινό, γνωστά μόνο ως κτίρια με υπερβολικά μέτρα ασφαλείας.
Το συγκρότημα της Verizon, τριών ορόφων σε έκταση δύο στρεμμάτων, χρειαζόταν ιδιαίτερα αυστηρή προστασία, καθώς τα δεδομένα του δεν είχαν αντίγραφο ασφαλείας πουθενά αλλού, αντίθετα με το σημερινό πρωτόκολλο ασφαλείας. Ο Έλις, σε βιβλίο απομνημονευμάτων που εξέδωσε το 2023, μετά τη μεταστροφή του σε ένα από τα ελάχιστα θεραπευτικά σωφρονιστικά ιδρύματα της Βρετανίας, αποκάλυψε πως τον προσέγγισε ένας «μεσάζοντας» εκ μέρους ύποπτων τραπεζιτών από τις ΗΠΑ, οι οποίοι ήθελαν να εξαφανίσουν στοιχεία της παράνομης εμπλοκής τους σε κατασκευαστικά έργα στην Ιρλανδία, πιθανότατα συνδεδεμένα με τη χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε λίγο αργότερα.
Η επιχείρηση απαιτούσε δέκα άτομα
Η επιχείρηση απαιτούσε δέκα άτομα: ο Έλις και τέσσερις συνεργοί του δεν γνώριζαν σχεδόν τίποτα από υπολογιστές, οπότε προστέθηκαν τέσσερις τεχνικοί, καθώς και ένας δέκατος ειδικός στην ανάκτηση δεδομένων. Θα αμείβονταν συνολικά με 1,5 εκατομμύριο λίρες για μια νύχτα δουλειάς, ποσό που φάνηκε λιγότερο γενναιόδωρο όταν έμαθαν πως τρεις προηγούμενες απόπειρες είχαν αποτύχει.
Η ασφάλεια του κτιρίου ήταν εντυπωσιακή: περίμετρος με φρουρούς και κάμερες, θωρακισμένες πόρτες, αλεξίσφαιρα τζάμια, σύστημα ελέγχου με κάρτα και βιομετρική ανάγνωση χεριού, ένας «θάλαμος αεροστεγούς πίεσης» μήκους τεσσάρων μέτρων που παγίδευε κάθε εισβολέα, και δωμάτιο ελέγχου με κάμερες παρακολουθούμενο συνεχώς από φρουρούς με κουμπιά πανικού συνδεδεμένα με τρία αστυνομικά τμήματα.
Ο Έλις και η συμμορία του παρακολουθούσαν το κτίριο επί εβδομάδες από ένα κλεμμένο βαν, αναζητώντας αδύναμο σημείο, χωρίς επιτυχία, μέχρι που ένα περιστατικό με έναν άνδρα στη στέγη ενός γειτονικού κτιρίου τούς έδωσε την ιδέα. Προμηθεύτηκαν πέντε καινούριες αστυνομικές στολές, ασυρμάτους και έναν αλσατικό σκύλο ονόματι Μπάστερ, «μεγάλο σαν πόρτα», με «απειλητικά δυνατό γάβγισμα».
Λίγο μετά τις 9 το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2007, η ομάδα έδρασε. Παρίστανε αστυνομική μονάδα ταχείας αντίδρασης που έψαχνε άτομο σε στέγη, εξαπάτησε τους φρουρούς, τους χειροπέδωσε έναν προς έναν με το πρόσχημα ελέγχου ταυτότητας, κόβοντας τελικά τη ζωντανή μετάδοση των καμερών ασφαλείας. Όταν η εξωτερική εταιρεία παρακολούθησης τηλεφώνησε ανησυχώντας, ο Έλις, παριστάνοντας υπάλληλο ασφαλείας της Verizon, ισχυρίστηκε πως επρόκειτο για διακύμανση ρεύματος. Η εξήγηση έγινε δεκτή.
Οι τεχνικοί αφαίρεσαν 80 διακομιστές και τους τοποθέτησαν σε είκοσι σακούλες πλυντηρίου, ενώ η υπόλοιπη ομάδα ακινητοποίησε συνολικά δεκαέξι ανθρώπους μέσα στο κτίριο. Μέχρι τις 10 το βράδυ, είχαν φύγει. Λίγο αργότερα, μια συνοδεία δεκάδων περιπολικών με σειρήνες όρμησε προς το κέντρο δεδομένων, αλλά η συμμορία είχε ήδη διαφύγει.
Οι φρουροί, ωστόσο, αναγνώρισαν αργότερα τον Έλις και τον δεύτερο άνδρα του, Ντένις Καρ, από φωτογραφίες σε σχέση με άλλη ληστεία. Ο Έλις συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2008, καθώς κατευθυνόταν με πλαστό διαβατήριο προς αεροδρόμιο για να διαφύγει στην Ταϊλάνδη, αφού είχε ζήσει τρεις εβδομάδες σε πλωτό σπίτι ακριβώς πίσω από το κέντρο δεδομένων.
Εξέτισε σχεδόν οκτώμισι χρόνια φυλάκισης για τη ληστεία της Verizon και τρεις ακόμη ληστείες. Στο δικαστήριο ακούστηκε πως οι δράστες είχαν επιτεθεί σε αρκετούς υπαλλήλους, ορισμένοι εκ των οποίων χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα για σοκ μετά την απειλή του σκύλου.
Ο Έλις ισχυρίζεται πως η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών MI5 τον επισκέφθηκε δύο φορές στη φυλακή, προσφέροντάς του μειωμένη ποινή αν αποκάλυπτε ποιος τον είχε στρατολογήσει για την κλοπή «εξαιρετικά ευαίσθητων τραπεζικών δεδομένων». Κανένας από τους διακομιστές της Verizon δεν ανακτήθηκε ποτέ, ούτε διώχθηκε κανείς άλλος πέρα από τον Έλις και τον Καρ.
«Δεν πρόκειται να υπερασπιστώ αυτό που έκανα», δήλωσε ο Έλις σε συνέντευξη του 2023, χωρίς να μπορεί να κρύψει την περηφάνια του που τα κατάφεραν. «Πάντα υπάρχουν θύματα σε αυτές τις υποθέσεις. Δεν θα πω ότι οι τράπεζες κλέβουν εκατομμύρια από τον κόσμο και ότι αυτό δικαιολογεί εμένα. Ήταν απλώς μια δουλειά, και η δουλειά μου ήταν το έγκλημα».