«Προετοιμάζομαι για το χειρότερο δυνατό σενάριο πριν βγω στο πεδίο της μάχης», δήλωσε ο Στέφανος Τσιτσιπάς μετά την τεράστια και ιστορική του πρόκριση στους «16» του US Open.
Έπειτα από μια σεζόν μεμάτη δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα, πόνους στη μέση και «μάχες» τόσο ψυχικές όσο και σωματικές, ο Στέφανος Τσιτσιπάς δείχνει να απολαμβάνει ξανά το παιχνίδι και στις δηλώσεις του στη συνέντευξη Τύπου μετά την ιστορική πρόκριση και τη νίκη κόντρα στον Γίρι Λεχέτσκα, μίλησε ανοιχτά για το πώς βλέπει ο ίδιος πλέον τα πράγματα.
«Σταμάτησα να απολαμβάνω τις προπονήσεις, επειδή το σώμα μου πονούσε. Και όταν έμπαινα σε έναν αγώνα, η πρώτη μου σκέψη ήταν: Θα μπορέσω να τον ολοκληρώσω; Αυτό ήταν το νούμερο ένα πράγμα που με απασχολούσε, ενώ παλιότερα δεν αποτελούσε καν ερώτημα», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Τσιτσιπάς: «Το μομέντουμ έχει τα κύματά του»
Η αρχική τοποθέτηση του Στέφανου Τσιτσιπά μετά την πρόκριση: «Δεν ήταν και το καλύτερο ξεκίνημα για ένα τόσο κρίσιμο ματς. Δεν ήμουν καθόλου ικανοποιημένος με τον τρόπο που άρχισε ο αγώνας και με το πόσο πίσω βρέθηκα από νωρίς. Όμως, έπρεπε πραγματικά να το αποδεχτώ, γιατί, ξέρετε, ένας αγώνας μπορεί πάντα να εξελιχθεί διαφορετικά, μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει και να μετατοπιστεί η εικόνα του.
Το μομέντουμ έχει τα κύματά του και έρχεται σε κύματα. Απλώς περίμενα να δω αν ίσως κάτι θα μπορούσε να αλλάξει στη διάρκεια του αγώνα. Εκείνος έδειχνε σαν να ήταν πραγματικά on fire από την αρχή και δεν μου έδινε ιδιαίτερο ρυθμό. Τελικά, ένιωσα ότι κάποιες αλλαγές και μικρές προσαρμογές που έκανα στο παιχνίδι μου με βοήθησαν να έχω λίγο περισσότερο τον έλεγχο και να παραμείνω στο σετ.
Δεν ήταν τόσο θέμα του να αρχίσω να κερδίζω. Ήταν περισσότερο θέμα του να μείνω μέσα στο σετ και να μην χάσω το σερβίς μου. Από τη στιγμή που το κατάφερα αυτό, ξέρετε, έγινε μια μάχη για το ποιος θα κάνει πρώτος το break. Και έκανα εξαιρετική δουλειά στο δεύτερο και στο τέταρτο σετ».
«Παίζω και απολαμβάνω το παιχνίδι»
«Νομίζω πως είναι δίκαιο να το πούμε αυτό. Όταν βρίσκεσαι ψηλά στην κατάταξη και, ξέρετε, είσαι seeded σε ένα τέτοιο τουρνουά, όχι απλώς seeded, αλλά ένα από τα κορυφαία seeds σε ένα τόσο μεγάλο Grand Slam, είναι λογικό να αισθάνεσαι κάπως διαφορετικά όταν μπαίνεις στο court. Δεν νομίζω ότι έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ανησυχώ, γιατί απλώς παίζω και απολαμβάνω το παιχνίδι.
Αν τα πράγματα πάνε καλά, τότε πάνε καλά. Στο μυαλό μου προσπαθώ να υιοθετήσω και αυτή την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Nα προετοιμάζομαι για το χειρότερο δυνατό σενάριο πριν βγω στο πεδίο της μάχης, πριν μπω σε αυτή τη ζώνη πολέμου, ας την πούμε έτσι. Έχω ήδη αποδεχτεί ότι μπορεί να υπάρξουν πραγματικά δύσκολες καταστάσεις.
Τα πράγματα δεν θα είναι πάντα ιδανικά, όπως θα ήθελα εγώ. Επομένως, το να μπαίνω σε έναν αγώνα με αυτή τη νοοτροπία μού επιτρέπει να βλέπω όσα κάνω εκεί έξω λίγο διαφορετικά απ’ ό,τι συνήθως. Θα έλεγα ότι η υπερβολική αισιοδοξία και η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορούν επίσης να καταστρέψουν το παιχνίδι σου. Το έχω μάθει με διαφορετικούς τρόπους κατά τη διάρκεια της καριέρας μου».
«Έδινα πολλές διαφορετικές μάχες»
Για το τι φρέσκο έχει φέρει η νέα ομάδα του, μίλησε για τον τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε την περσινή σεζόν: «Πέρυσι ουσιαστικά έχασα τη σεζόν λόγω της μέσης μου. Δεν μπορούσα να χτίσω ιδιαίτερη αγωνιστική φόρμα και μομέντουμ στα τουρνουά. Κάθε φορά που άρχιζα να βρίσκω κάποιο μομέντουμ, η μέση μου άρχιζε να με ενοχλεί ξανά. Ήταν, λοιπόν, μια πολύ περίεργη και γεμάτη σκαμπανεβάσματα χρονιά, καθώς δεν υπήρχε ιδιαίτερη σταθερότητα σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Έπαιξα στην Αυστραλία με πόνους στη μέση. Θυμάμαι ότι κατά τη διάρκεια της χωμάτινης σεζόν τα πράγματα κάπως σταθεροποιήθηκαν και ένιωσα λίγο καλύτερα, μέχρι που χρειάστηκε να παίξω, νομίζω, με τον Φις σε έναν από τους προημιτελικούς στη Βαρκελώνη. Και τότε η μέση μου άρχισε πάλι να με ενοχλεί. Αυτό δημιούργησε τεράστια αβεβαιότητα και, ήδη από μόνο του, προκαλεί μεγάλη ανησυχία.
Και όταν η ανησυχία υπάρχει καθημερινά, σε διαλύει. Σταμάτησα να απολαμβάνω τις προπονήσεις, επειδή το σώμα μου πονούσε. Και όταν έμπαινα σε έναν αγώνα, η πρώτη μου σκέψη ήταν: Θα μπορέσω να τον ολοκληρώσω;. Αυτό ήταν το νούμερο ένα πράγμα που με απασχολούσε, ενώ παλιότερα δεν αποτελούσε καν ερώτημα.
Γιατί να σταματήσεις έναν αγώνα εξαιτίας του πόνου; Ένιωθα, λοιπόν, ότι έδινα πολλές διαφορετικές μάχες, τόσο εσωτερικά όσο και σωματικά. Συνέβαιναν πολλά πράγματα, το ένα μετά το άλλο. Όλο αυτό δημιουργεί χάος μέσα σου. Δημιουργεί μεγάλη απογοήτευση και εκνευρισμό. Όμως, ξέρετε, στην πραγματικότητα το αποδέχτηκα αρκετά καλά. Κατάφερα να το αποδεχτώ.
Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ξέρω ότι θα έχω έναν άλλο δρόμο. Μπορεί αυτή η σεζόν να μην ήταν η καλύτερη που είχα, αλλά τουλάχιστον ξυπνάω κάθε μέρα και είμαι χαρούμενος που δεν έχω πόνους. Ξέρω ότι μπορώ να πάω στην προπόνηση χωρίς να έχω την αβεβαιότητα για το πώς θα ανταποκριθεί το σώμα μου».
Aν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να αναλάβει ευθύνες, όπως έχει πει ο ίδιος: «Δεν ξέρω αν συμβαίνει την κατάλληλη στιγμή, αλλά συμβαίνει. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σας πω. Στην Ελλάδα έχουμε μια φράση που λέει "κάλλιο αργά παρά ποτέ", οπότε με αυτό πορεύομαι».