Η Τουν ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 3-1 από τη Βασιλεία, αλλά, ακόμα και έτσι κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της, μετά από 128 χρόνια!
Οι παίκτες της κατάφεραν κάτι μοναδικό. Κάτι ιστορικό! Ναι μεν το σύνολο του Μάουρο Λουστρινέλι δεν είχε ούτε έναν σούπερ σταρ και μόλις το 8ο πιο ακριβό ρόστερ της κατηγορίας. Ακόμα και έτσι, όμως, μπόρεσε να φτάσει στην κορυφή από νωρίς και να παραμείνει σε εκείνη ως το φινάλε.
Όπως ήταν λογικό και επόμενο οι φίλοι της Τουν πλημμύρισαν τους δρόμους και τις πλατείες της πόλης για να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Κάτι που δεν είχαν δει ή ζήσει ποτέ ξανά, παρά την εκτός έδρας ήττα από τη Βασιλεία με σκορ 3-1.
Παρότι η ομάδα του Μάουρο Λουστρινέλι μέτρησε τέσσερις ήττες στα πέντε τελευταία παιχνίδια, η εντός έδρας ήττα της Σεντ Γκάλεν (δεύτερη στη βαθμολογία) από τη Σιόν με 3-0 της έδωσε την απαραίτητη «χείρα βοηθείας» που χρειαζόταν η Τουν, ώστε να ολοκληρώσει και τυπικά το... θαύμα της. Έτσι, λοιπόν, εξασφάλισε και μαθηματικά τον τίτλο, τρεις στροφές πριν από το φινάλε της σεζόν.
Μάλιστα, το κατόρθωμά της αποκτά μεγαλύτερη αξία αν σκεφτεί κανείς ότι πριν από περίπου έναν χρόνο η Τουν επέστρεψε στα «σαλόνια» του ελβετικού ποδοσφαίρου, μετά από πέντε χρόνιας απουσίας και στην πρώτη του κιόλας σεζόν σε αυτά κατάφερε κάτι... τρελό.
Το θαύμα της Τουν, όπως λέμε εκείνο της... Λέστερ
Σίγουρα είναι διαφορετικές ιστορίες. Αλλά και οι δύο έχουν πολλά κοινά σημεία. Ναι μεν η Λέστερ τώρα ζει μία από τις χειρότερες περιόδους και φάσεις της, καθώς γνώρισε δύο συνεχόμενους υποβιβασμούς και του χρόνου θα βρίσκεται στη League 1 της Αγγλίας.
Αλλά ακριβώς πριν από δέκα χρόνια και πιο συγκεκριμένα τη σεζόν 2015-2016 οι παίκτες του Κλαούντιο Ρανιέρι έκαναν την Premier League και όλη την Ευρώπη να υποκλιθούν στο ταλέντο, το τσαγανό και την ψυχή τους.
Κάτι ανάλογο συνέβη και με την Τουν. Μία ομάδα χωρίς μεγάλα ονόματα ή βαριά συμβόλαια πήγε κόντρα σε όλους και σε όλα στην Ελβετία, αφήνοντας παραδοσιακές δυνάμεις, όπως η Βασιλεία, η Ραπίντ Βιέννης να φάνε τη... σκόνη της.