Τέσσερα παιδιά βγαλμένα από τα σπλάχνα της Ακαδημίας του Ολυμπιακού στου Ρέντη, κατακτούν το κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη, την Premier League. Σήμερα μοιάζει λογικό, μια φορά κι έναν καιρό φάνταζε με... όνειρο απατηλό!
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω το σημερινό κείμενο στον πρώτο ενικό και κάπως βιωματικά. Ήμουν 22 ετών, πίσω το 1994, όταν ξεκινούσα το δικό μου ταξίδι στον κόσμο της αθλητικής δημοσιογραφίας, στην εφημερίδα «Sportime». Έχοντας μόλις παρατήσει τα όνειρα για ποδοσφαιρική καριέρα, η πρώτη αποστολή που μου είχε αναθέσει ο τότε διευθυντής μου, Χάρης Ξύδης, έμοιαζε να αποτελεί συνέχεια των... περιπετειών μου στα χωμάτινα γήπεδα της Αττικής. «Θέλω να μου κανονίσεις ένα θέμα για τους Ερασιτέχνες του Ολυμπιακού».
Εκείνα τα χρόνια -στην εκκίνηση της εποχής Σωκράτη Κόκκαλη στον Ολυμπιακό- ο όρος «ακαδημία» έμοιαζε... άγνωστος για τους «ερυθρόλευκους». Την ώρα που ο «αιώνιος» αντίπαλος Παναθηναϊκός, του Γιώργου Βαρδινογιάννη, παρουσίαζε το περίφημο «θαύμα της Παιανίας», στο λιμάνι οι περίφημοι... Ερασιτέχνες του Ολυμπιακού προπονούνταν σαν τους Τσιγγάνους σε ξερά γήπεδα της Παραλιακής. Στις Τζιτζιφιές θυμάμαι ότι είχε κάνει τη φωτογράφισή τους...
Ο Ολυμπιακός, ο Μαρινάκης και η επανάσταση του Ρέντη
Τα χρόνια πέρασαν, ο Ολυμπιακός άφησε πίσω του τα «πέτρινα χρόνια», κυριάρχησε στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ωστόσο ο Παναθηναϊκός παρέμενε επί σειρά ετών βασικών αιμοδότης του αθλήματος και, φυσικά, της εθνικής ομάδας. Κακά τα ψέματα, τα θεμέλια του θαύματος του 2004 είχαν τοποθετηθεί πριν από χρόνια στη «βιομηχανία παραγωγής ταλέντων» της Παιανίας.
Γιατί υπενθυμίζουμε όλα τα παραπάνω στους μεγαλύτερους σε ηλικία ή τα αφηγούμαστε για τα γνωρίζετε όσοι είστε νεότεροι και ενδεχομένως δεν τα έχετε ζήσει; Διότι, για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της επανάστασης που συντελείται από το 2010 στις εγκαταστάσεις του Ρέντη, πρέπει να γνωρίζει τι προϋπήρχε σε επίπεδο τμημάτων υποδομής στο προπονητικό κέντρο του Ολυμπιακού, προτού αναλάβει τα διοικητικά ηνία της ΠΑΕ ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Όσο κι αν γιγάντωσε τους «ερυθρόλευκους» σε επίπεδο ανδρικής ομάδας ο Σωκράτης Κόκκαλης, όσο κι αν... μαγεύτηκε στη διάρκεια των ταξιδιών που πραγματοποιούσε επί σειρά ετών ο Ολυμπιακός γνωρίζοντας από κοντά ακαδημίες όπως της Βαλένθια ή της Χέρενφεν, πάντως όταν πλησίαζε Φλεβάρης η... ψύχωση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος άφηνε στα συρτάρια τα όποια πλάνα ανάπτυξης των τμημάτων υποδομής του Ρέντη.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, αντίθετα, ανέδειξε την άνθηση των ακαδημιών σε πρωταρχική μέριμνα της δικής του εποχής. Επένδυσε περισσότερα από 60 εκατομμύρια ευρώ ώστε να δημιουργήσει εγκαταστάσεις-πρότυπο για τους εκπαιδευόμενους ποδοσφαιριστές, αλλά και μια μικρή περιουσία για να στελεχώσει τις ακαδημίες με τα πρόσωπα εκείνα που θα εκπονούσαν ένα σύγχρονο αναπτυξιακό πρόγραμμα ανάδειξης παικτών που μια μέρα θα μπορούσαν να σταθούν στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Από το θαύμα του Youth League, στην Premier League
Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του «ερυθρόλευκου» οργανισμού την τελευταία 15ετία. Όχι μόνο κατανόησε τη σημασία της διαρκούς εξέλιξης των ακαδημιών στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, όχι μόνο έφτασε στο σημείο να κατακτήσει το UEFA Youth League, αλλά άρχισε να παράγει ποδοσφαιριστές έτοιμους (πνευματικά και σωματικά) να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της κορυφαίας και πλέον ανταγωνιστικής λίγκας του πλανήτη.
Ο Κώστας Τσιμίκας, για παράδειγμα, δεν πέρασε από τη Λίβερπουλ και... δεν ακούμπησε! Καθιερώθηκε στη συνείδηση των φίλων της ως μια εξαιρετικά αξιόπιστη επιλογή για τα άκρα της «κόκκινης» άμυνας και, παρότι ο Σλοτ δεν εκτίμησε τις δυνατότητές του (σε αντίθεση με τον Κλοπ), επέστρεψε εκ νέου στο «Άνφιλντ» και με τα χάλια που εμφανίζει ο Κέρκεζ μην εκπλαγείτε αν... προσπεράσει τον Ούγγρο στην ιεραρχία του Ιραόλα.
Για τον Κωνσταντή Τζολάκη, τι να συζητάμε! Δύο εμφανίσεις έχει πραγματοποιήσει με τη Χαλ και ήδη έχει κάνει την Premier League να... παραμιλά! Κοτζάμ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντιμετώπισε στην πρεμιέρα της σεζόν και έπαιζε με άνεση που θύμιζε... Πίτερ Σμάιχελ στα καλύτερά του!
Ο Μπάμπης Κωστούλας αποτελεί κεφάλαιο για τα επόμενα χρόνια της Μπράιτον και ήδη κερδίζει όλο και πιο σημαντική θέση στο ενεργό ροτέισον του Χιούρτσελερ. Και τώρα έρχεται η σειρά του Χρήστου Μουζακίτη να βαδίσει στα χνάρια τους!
Αν μια φορά κι έναν καιρό προέβλεπες ότι θα ερχόταν η μέρα που τέσσερις απόφοιτοι του εκπαιδευτικού προγράμματος των Ακαδημιών του Ολυμπιακού θα αγωνίζονταν στην Premier League (αναγκάζοντας μάλιστα αγγλικές ομάδες να δαπανήσουν δεκάδες εκατομμύρια για να τους αποκτήσουν), θα σε... πλησίαζαν δύο κύριοι ντυμένοι στα άσπρα, θα σου φόραγαν ζουρλομανδύα και θα κατέληγες σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στο Δαφνί!
Το επίτευγμα ολόκληρου του οργανισμού του Ολυμπιακού (από τον ίδιο τον Βαγγέλη Μαρινάκη μέχρι τον τελευταίο φροντιστή των τμημάτων υποδομής που εργάζεται στου Ρέντη) είναι για τα ιστορικά δεδομένα των «ερυθρόλευκων»... Α-Δ-Ι-ΑΝ-Ο-Η-Τ-Ο!
Ολυμπιακός: Τα μεγάλα ταλέντα φέρνουν και μεγάλη ευθύνη
Όπως συμβαίνει, όμως, στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο οι μεγάλες επιτυχίες και... επαναστάσεις συνοδεύονται και από μεγάλες ευθύνες. Γιατί, την ώρα που ο Ολυμπιακός θαυμάζει τα δικά του παιδιά να κατακτούν τον ποδοσφαιρική πλανήτη, την ίδια ώρα βλέπει το ρόστερ της πρώτης του ομάδας να αποψιλώνεται από «γαλανόλευκα» κύτταρα.
Δεν είναι οξύμωρο να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν είναι καθόλου εύκολο μια ακαδημία με μόλις 15 χρόνια ζωής (γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα) να σταθεροποιήσει την παραγωγή σπουδαίων ταλέντων σε ετήσια βάση. Μπορεί να υπάρξουν και μακρές περίοδοι «ξηρασίας» που δεν θα παράγουν «καλές σοδιές» ποδοσφαιριστών. Συμβαίνει ακόμη και στις κορυφαίες ακαδημίες του πλανήτη, όπως σε αυτές του Άγιαξ.
Αυτό πρέπει να είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα του Ολυμπιακού: Να μπορέσει να σταθεροποιήσει τον αριθμό Ελλήνων παικτών που θα στελεχώνουν την πρώτη του ομάδα με τουλάχιστον 4-5 παιδιά που θα προέρχονται από τα σπλάχνα του. Δεν είναι καθόλου εύκολο να το πετύχει, γιατί, όσο περισσότερο διαπρέπουν παίκτες όπως ο Τζολάκης στην Premier League, τόσο θα πολλαπλασιάζεται ο αριθμός των κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων που θα περιμένουν στις πύλες του Ρέντη για να... αρπάξουν το επόμενο μεγάλο ταλέντο που θα αποφοιτήσει από τη «σχολή των θαυμάτων». Παρ' όλες τις δυσκολίες, όμως, αποτελεί ένα στοίχημα που επιβάλλεται να κερδηθεί!