Τρία εντός έδρας παιχνίδια για Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό... μηδέν νίκες και μπόλικη μουρμούρα στα τρία στρατόπεδα. Τι θα σημάνει για τις τρεις ελληνικές ομάδες ενδεχόμενος αποκλεισμός στον γ΄προκριματικό των Κυπέλλων Ευρώπης;
Προτού δώσουμε απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα (που ήδη έχει αρχίσει να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στο διαδίκτυο και όχι μόνο), να θυμίσουμε σε όσους φίλους των τριών ομάδων έσπευσαν να φέρουν την καταστροφή, μετά τα αποτελέσματα της τρέχουσας ευρωπαϊκής εβδομάδας, ότι απλά... είναι καλοκαίρι!
Με όλες τις ομάδες ανέτοιμες (όχι μόνο τις δικές μας), καμιά ομάδα δεν νοείται να λογίζεται ως αποκλεισμένη επειδή δεν κέρδισε το πρώτο παιχνίδι στο γήπεδό της. Το ίδιο ισχύει για Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό.
Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν αποδείξει πολλάκις στα χρόνια παρουσίας του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ότι έχουν αποκτήσει ιστορικά πρωτόγνωρο μέταλλο στις εκτός έδρας αποστολές τους. Θυμηθείτε απλά τι χρειάστηκε να πράξει ο περσινός Ολυμπιακός (σε μια μέτρια σεζόν που... δεν πέταγε φωτιές) για να προκριθεί στα νοκ άουτ του UEFA Champions League.
Δύο διπλά στα τελευταία τρία παιχνίδια της League Phase έψαχναν οι Πειραιώτες και τα βρήκαν αμφότερα απέναντι σε Καϊράτ και Άγιαξ.
Και ο ΠΑΟΚ έχει πανηγυρίσει σπουδαία διπλά τα τελευταία χρόνια, απλά στην Τούμπα δεν υπάρχει πλέον η σταθερά που άκουγε στο όνομα Ραζβάν Λουτσέσκου. Μοιραία, λοιπόν, οποιαδήποτε εκτός έδρας νίκη (ιδιαίτερα απέναντι σε συλλόγους με τη βαριά φανέλα της Άντερλεχτ) σε μια μεταβατική περίοδο, σαν αυτή που διανύουν οι Θεσσαλονικείς, μοιάζει με πιο δύσκολη εξίσωση.
Ο Παναθηναϊκός είναι εδώ και χρόνια ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο! Όπως μπορεί να προκριθεί σε βάρος της Μαρσέιγ μέσα στο φλεγόμενο «Βελοντρόμ», έτσι μπορεί να πάει σε λίγες μέρες στη Σόφια και να αποκλειστεί από την άσημη ΤΣΣΚΑ 1948. Απόλυτα λογικό να συμβαίνει σε μια ομάδα που δεν αλλάζει απλά προπονητές σαν τα πουκάμισα, αλλά και... ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες, στρατηγικές και projects!
Ολυμπιακός: Τα δύσκολα ερωτήματα για τον Μεντιλίμπαρ
Πάμε, όμως, να εκτιμήσουμε τι θα σημάνει για τις τρεις ελληνικές ομάδες πιθανός αποκλεισμός από Ναϊμέγκεν, Άντερλεχτ, ΤΣΣΚΑ 1948.
Στον Ολυμπιακό τα πράγματα είναι απλά: Από το δεύτερο εξάμηνο της περσινής σεζόν έχει πρακτικά ανοίξει μια δημόσια συζήτηση (κυρίως στα social media) για το κατά πόσο έχει κλείσει ο θρυλικός κύκλος του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στην ομάδα, ή, αν προτιμάτε, κατά πόσο ο Ισπανός τεχνικός είναι σε θέση να παρουσιάσει ένα εξίσου πετυχημένο project με εκείνο της χρυσής διετίας 2024-25, αλλά με διαφορετικά υλικά.
Είναι προφανές ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης (όπως και κάθε υγιής φίλος του Ολυμπιακού) λατρεύει τον άνθρωπο που έφερε στον Πειραιά το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και δεν είναι μόνο τα επιτεύγματα του «Μέντι» που τον καθιστούν απίστευτα αγαπητό στο λιμάνι. Είναι η συνολική προσωπικότητά του, ο σεβασμός που εμπνέει, ο σπάνιος χαρακτήρας του, η ακεραιότητα και η αφοπλιστική του ειλικρίνεια.
Η αλήθεια είναι, όμως, ότι ο Ολυμπιακός προβληματίζει με τις εμφανίσεις του εδώ και πάρα πολλούς μήνες. Παρουσιάζει ένα μονότονο και βαρετό ποδόσφαιρο που παρότι βασίζεται στις ίδιες αρχές δεν έχει καμία σχέση -σε επίπεδο εκτέλεσης- με το μοντέλο που στηρίχτηκε η κατάκτηση του Conference League.
Απόλυτα λογικό, λοιπόν, να υπάρχει προβληματισμός. Ακόμη και ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ προβληματίζεται για το πώς θα βρει λύσεις αλλάζοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του σε τόσο μεγάλο βαθμό το ρόστερ μιας ομάδας. Απαραίτητη διευκρίνηση: Το ολικό λίφτινγκ στο έμψυχο δυναμικό του Ολυμπιακού πραγματοποιείται με τις ευλογίες του Ισπανού. Και ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι ο οργανισμός πρέπει να μπολιαστεί μαζικά με φρέσκα πρόσωπα και... πιο σύγχρονα «εργαλεία».
Πιθανός αποκλεισμός του Ολυμπιακού από τη Ναϊμέγκεν, λοιπόν, δεν θα φέρει καμιά αγωνιστική καταστροφή στους «ερυθρόλευκους» (δεδομένου ότι η εξασφαλισμένη συμμετοχή στη League Phase του Europa League αποτελεί μαξιλαράκι ασφαλείας... πολυτελείας) απλά θα πολλαπλασιάσει τα διλήμματα σε ό,τι αφορά το μοντέλο που πρέπει να πορευτεί η ομάδα τους επόμενους μήνες. Ιδιαίτερα αν η εμφάνιση στην Ολλανδία είναι ανάλογης χαμηλής ποιότητας με εκείνης του Φαλήρου.
Αν, βέβαια, οι Πειραιώτες επιστρέψουν με την πρόκριση στις αποσκευές τους, θα κερδίσουν πολύτιμο χρόνο για να δώσουν περιθώριο στο νέο project να εξελιχθεί. Χωρίς, βέβαια, να έχει εξασφαλιστεί η πρόκριση στη League Phase του Champions League. Γιατί είτε απέναντι στη Σεν Ζιλουάζ, είτε (κυρίως) κόντρα στην Μπόντο Γκλιμτ, τη δεδομένη χρονική στιγμή ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να λογίζεται ως φαβορί.
Εν κατακλείδι, για τον Ολυμπιακό δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αυτή καθ' αυτή η εξασφάλιση θέσης στη League Phase των αστεριών, όσο η άμεση ανάγκη αλλαγής του... μίζερου αγωνιστικού προσώπου που εμφανίζει εδώ και μήνες η ομάδα του Πειραιά.
ΠΑΟΚ: Το βάρος τού «πρέπει» στην πιο ακατάλληλη στιγμή
Για τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό διλήμματα το φετινό καλοκαίρι δεν υπάρχουν! Αντίθετα υπάρχουν... μεγάλα «πρέπει».
Στην Τούμπα άπαντες γνώριζαν ότι από τον Ιούνιο η εκκίνηση της νέας σεζόν θα ήταν γεμάτη παγίδες, λόγω της ιστορικής αντικατάστασης του Ραζβάν Λουτσέσκου στον πάγκο του «Δικέφαλου Αετού».
Για τους Θεσσαλονικείς δεν θα ισοδυναμεί με καταστροφή ενδεχόμενος... υποβιβασμός στο Conference League. Κάθε άλλο! Ενδεχομένως η διεκδίκηση ευρωπαϊκής διάκρισης σε μια σαφώς πιο βατή διοργάνωση, να φαντάζει πιο συμβατή με τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της πρώτης... μ.Λ. σεζόν της ομάδας.
Το πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ είναι ότι, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στον Ολυμπιακό, ακόμη και αυτή η παρουσία στη League Phase του Conference δεν είναι εξασφαλισμένη. Σε περίπτωση αποκλεισμού από την Άντερλεχτ, την ερχόμενη Πέμπτη στις Βρυξέλλες, ο Αλέσιο Λίσι θα κληθεί να διαχειριστεί κόντρα πιθανότατα στον Απόλλωνα Λεμεσού (μετά το διπλό των Κύπριων επί της Μπραν στη Νορβηγία), ένα δυσβάσταχτο «πρέπει» που μοιάζει εντελώς ακατάλληλο για τη δεδομένη χρονική στιγμή.
Γιατί καταλαβαίνει κανείς τι... απόνερα θα προκαλέσει στον Θερμαϊκό ενδεχόμενος αποκλεισμός από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πριν καν μπει ο Σεπτέμβριος. Ούτε ο... Ματ Ντέιμον, ως σύγχρονος Οδυσσέας, δεν θα μπορεί να δαμάσει τα παλιρροιακά κύματα που θα σηκωθούν στα πέριξ της Τούμπας!
Παναθηναϊκός: Αν... πυροβολήσει ξανά τα πόδια του
Για τον Παναθηναϊκό η εξίσωση είναι η πιο... απλή: Πρόκριση στη League Phase του Conference League = ελπίδα. Αποκλεισμός από τη League Phase του Conference League = καταστροφή! Τόσο απλά...
Εδώ δεν χρειάζονται... μαντικές ικανότητες για να αντιληφθείς τι θα φέρει για τους «πράσινους» ενδεχόμενος αποκλεισμός από την ΤΣΣΚΑ 1948: Οικονομικό και αγωνιστικό «κραχ», τόνους γκρίνιας και εσωστρέφειας, ισοπέδωση του project Νίστρουπ, πριν καν πατήσει στα πόδια του, θύελλα οργής για τον Γιάννη Αλαφούζο. Το ίδιο έργο δηλαδή που έχουμε δει να επαναλαμβάνεται μετά από αποτυχίες του «τριφυλλιού» εδώ και πολλά χρόνια.
Κι αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, αν το «τριφύλλι» δεν καταφέρει να προκριθεί σε βάρος των άπειρων Βούλγαρων, θα έχει πρακτικά... πυροβολήσει με περίσσεια αφέλεια για άλλη μια φορά τα πόδια του, πληρώνοντας ουσιαστικά την επί σειρά ετών έλλειψη σταθερού αγωνιστικού πλάνου και ξεκάθαρης ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας.
Πόσο πιο βατή διαδρομή να συναντούσε στο δρόμο προς τη League Phase του Conference League; Τρεις ομάδες με μηδενική ευρωπαϊκή εμπειρία του έφερε στο δρόμο του η κληρωτίδα της UEFA. Πάκσι, ΤΣΣΚΑ 1948, Χράντετς.
Ειλικρινά, ιδιαίτερα για τον Παναθηναϊκό αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι θα πετάξει στα σκουπίδια αυτή την ευκαιρία. Κι ας έμεινε στο 1-1 στο πρώτο παιχνίδι με τους Βούλγαρους.