Ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε πέρσι τεράστιο ποιοτικό έλλειμμα στη μεσοεπιθετική του λειτουργία και ο Μεντιλίμπαρ αναγκάστηκε να καταφύγει στην υπηρεσιακή λύση Ροντινέι για να βρει λύσεις στα εξτρέμ. Και ξεκινά η νέα σεζόν με την ίδια... αναγκαστική επιλογή;
Εν μέσω μιας... παραδοσιακής καταστροφολογίας (που συνοδεύει διαχρονικά τα καλοκαίρια του Ολυμπιακού, όποτε οι «ερυθρόλευκοι» δεν ξεκινούν με θετικό αποτέλεσμα τις υποχρεώσεις τους στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων) είναι χρήσιμο να αντιμετωπίσουμε με νηφαλιότητα την επίσημη πρεμιέρα των Πειραιωτών.
Να ξεκαθαρίσουμε το... αυτονόητο! Εννοείται ότι ο Ολυμπιακός κάθε άλλο παρά αποκλεισμένος είναι, παρά το ισόπαλο 0-0 στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ! Αν κάτι δεν αμφισβητείται στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ακόμη κι από τους πιο εμπαθείς επικριτές του, είναι ότι υπό την παρουσία του οι «ερυθρόλευκοι» έχουν αποκτήσει μια αδιανόητη (για τα ιστορικά τους δεδομένα) συνέπεια και αξιοπιστία στα εκτός έδρας παιχνίδια τους.
Η ομάδα που μια φορά κι έναν... όχι και τόσο μακρινό καιρό αγνοούσε επί σειρά ετών τι θα πει διπλό στην Ευρώπη, πλέον επισκέπτεται με πρωτοφανή συνέπεια έδρες όπως της Άστον Βίλα, της Πόρτο, της Λεβερκούζεν, του Άγιαξ και... κλείνει σπίτια. Άρα, εννοείται ότι μπορεί να το πράξει σε μια εβδομάδα και στην έδρα της Ναϊμέγκεν.
Αυτά σε ότι αφορά το... δέντρο της πρόκρισης στη League Phase του Champions League. Που στα δικά μας μάτια, μάλιστα, δεν είναι και τόσο κομβική για την υλοποίηση των φετινών σχεδίων του Ολυμπιακού. Δεν θα καταστραφούν, δηλαδή, οι «ερυθρόλευκοι» αν συμμετέχουν όπως πρόπερσι στη League Phase του Europa League, κυνηγώντας εκεί μια σπουδαία ιστορική διάκριση.
Το... ευρωπαϊκό δέντρο του Ολυμπιακού εκεί θα είναι μέχρι τον Ιανουάριο, ό,τι κι αν κάνουν οι Πειραιώτες απέναντι σε Ναϊμέγκεν, Μπόντο Γκλιμτ ή Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ, όποιες εν τέλει βρεθούν στο δρόμο τους. Είναι κι αυτή μια σπουδαία κατάκτηση του οργανισμού, προϊόν της κορυφαίας περιόδου στην ιστορία του συλλόγου. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι το δέντρο, αλλά το δάσος της αγωνιστικής περιόδου της χρονιάς που εκκινεί. Κι αυτό σχετίζεται με την αναγκαιότητα πολύ μεγάλης βελτίωσης που απαιτείται στη μεσοεπιθετική λειτουργία της ομάδας.
Ο περσινός Ολυμπιακός, ο Μεντιλίμπαρ και ο... εξτρέμ Ροντινέι
Τι είδαμε στη διάρκεια της περσινής... άτιτλης σεζόν των «ερυθρόλευκων»; Μια ομάδα με εμφανές πρόβλημα στη μεσοεπιθετική της λειτουργία. Με άκρα που αδυνατούσαν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στη διάσπαση κλειστών αμυνών και την αξιοποίηση του Αγιούμπ Ελ Κααμπί, με χαφ που δεν μπορούσαν να συνεισφέρουν με τις επιθετικές τους επιδόσεις στην αύξηση παραγωγικότητας. Είδαμε πάρα πολλά βασικά στελέχη του Ολυμπιακού (π.χ. Ποντένσε, Τσικίνιο) πολύ μακριά από τον καλό τους εαυτό. Είδαμε ουκ ολίγες μεταγραφές να μη βγαίνουν (π.χ. Στρεφέτσα, Αντρέ Λουίς).
Ως αποτέλεσμα της συγκεκριμένης... ξηρασίας ήταν να καταφύγει ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, στη διάρκεια των playoffs, στην υπηρεσιακή λύση Ροντινέι στα εξτρέμ. Και πράγματι ο Βραζιλιάνος τον έβγαλε ασπροπρόσωπο, καθώς (όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Ισπανός τεχνικός στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα με τη Ναϊμέγκεν) ήταν μακράν ο καλύτερος εξτρέμ που εμφανίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν στην «ερυθρόλευκη» ενδεκάδα.
Ατομικό παράσημο για τον ίδιο τον Ροντινέι (και μάλιστα στα 34 του χρόνια), αλλά... βουλοκέρι ποιοτικής ένδειας στη μεσοεπιθετική λειτουργία της ομάδας. Δεν νοείται ένας οργανισμός όπως ο Ολυμπιακός να ξοδεύει κάθε καλοκαίρι δεκάδες εκατομμύρια και να λογίζεται στα μάτια του προπονητή του ως καλύτερος εξτρέμ... ένας δεξιός αμυντικός!
Άλλο αξιόπιστη εναλλακτική, άλλο βασική επιλογή
Δεν συνιστά, λοιπόν, ιδιαίτερο πρόβλημα για τους «ερυθρόλευκους» η ισοπαλία με τη Ναϊμέγκεν. Πρόβλημα είναι ότι σε ένα καλοκαίρι πολύ έντονης μεταγραφικής δραστηριότητας (με 11 προσθήκες να έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και να αναμένονται τουλάχιστον 3-4 ακόμη) στα μάτια του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ο... υπηρεσιακός Ροντινέι λογίζεται ακόμη ως ο πιο αξιόπιστος εξτρέμ που διαθέτει στο δυναμικό του. Γι' αυτό προφανώς και τον ξεκίνησε βασικό στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς!
Όσο παικταράς κι αν είναι ο Βραζιλιάνος (ο οποίος μάλιστα λόγω των χρόνων που προστίθενται στην πλάτη του, αρχίζει να χάνει σταδιακά αρετές που τον διέκριναν τις πρώτες σεζόν του στο λιμάνι - γι' αυτό, άλλωστε και δεν λογίζεται πλέον ως μπακ, αλλά ως εξτρέμ) δεν νοείται να εξαρτάται από τα πόδια του το μεγαλύτερο μέρος της μεσοεπιθετικής λειτουργίας του Ολυμπιακού. Γιατί, εκτός των άλλων, είδαμε τον Ροντινέι να αναλαμβάνει και όλες τις εκτελέσεις στατικών φάσεων, με ιδιαίτερα φτωχό συντελεστή επιτυχίας.
Σε έναν Ολυμπιακό υψηλών απαιτήσεων, ο 34χρονος Ροντινέι μπορεί να λογίζεται ως μια εναλλακτική λύση πολυτελείας στα εξτρέμ, όχι όμως ως βασική επιλογή! Κι όσο ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δυσκολεύεται να εντάξει νέα πρόσωπα στο δικό του μοντέλο λειτουργίας, ή όσο αισθάνεται πιο ασφαλής καταφεύγοντας ακόμη και σε... υπηρεσιακές λύσεις απ' ότι σε πιο λογικές ποδοσφαιρικά επιλογές (όπως π.χ. η χρησιμοποίηση στη βασική ενδεκάδα παικτών σπουδαίας μεσοεπιθετικής ποιότητας όπως ο Κώστας Φορτούνης ή ο Ζότα Σίλβα), το πρόβλημα που συνόδευσε όλη την περσινή σεζόν του Ολυμπιακού όχι μόνο δεν θα αντιμετωπίζεται, αλλά αντίθετα θα διογκώνεται. Είτε περάσουν οι Πειραιώτες τη Ναϊμέγκεν, είτε αποκλειστούν...
ΥΓ: Ο λόγος που ο Μεντιλίμπαρ αποφεύγει να χρησιμοποιεί τον Ροντινέι στη θέση που μεγαλούργησε σε όλη του την καριέρα (αυτή του ακραίου μπακ) είναι ότι ο Βραζιλιάνος δεν διαθέτει πλέον τις φυσικές δυνάμεις να ανεβοκατεβαίνει σαν... καθαρόαιμο ολόκληρη τη δεξιά πλευρά. Το ίδιο συμβαίνει, όμως, κι όταν αγωνίζεται ως εξτρέμ. Με αποτέλεσμα στο παιχνίδι με τη Ναϊμέγκεν ο Σάλιακας να βρεθεί ουκ ολίγες φορές αντιμέτωπος με περιπτώσεις δύο εναντίον ενός, καθώς ο «Ρόντι» αδυνατούσε να ακολουθήσει το μπακ των Ολλανδών που ανέβαινε...