Ο Ολυμπιακός κατέκτησε τη μεγαλύτερη κορυφή αλλά έζησε το καλοκαίρι του απόλυτου κυνισμού.
Ένα καλοκαίρι που πρέπει να γίνει μάθημα σε όλους. Φυσικά, αυτό δεν αφορά μονάχα τις ομάδες, αυτές το γνωρίζουν καλύτερα από τον κάθε ένα.
Ο Ολυμπιακός πάτησε την κορυφή της Ευρώπης λίγους μήνες πριν. Αμέσως μετά, κατέκτησε και το ελληνικό πρωτάθλημα αλλά ήρθε αντιμέτωπος με μία πολύ δύσκολη εξίσωση.
Μία εξίσωση στην οποία δε χωρούν συναισθηματισμοί. Φυσικά, υπάρχουν πάντοτε οι φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά δε λέγονται όλοι «Κώστας Παπανικολάου». Σε μία εποχή που ο χορός των εκατομμυρίων έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, ακόμα και εντός των τειχών με τη… ρελάνς των ΠΑΟΚ και Άρη, δε χωρούν συναισθηματισμοί.
Ο Παναθηναϊκός AKTOR, άλλωστε, το έζησε με την περίπτωση του Τσέντι Όσμαν. Ενός παίκτη που πρωταγωνίστησε την τελευταία διετία, δέθηκε με τον κόσμο, αλλά είδε μπροστά του μια μυθική πρόταση και μοιραία θέλησε κάτι διαφορετικό.
Οι «πράσινοι» μπορεί να μην ήθελαν να τον αφήσουν να φύγει, αλλά είναι δεδομένο πως βγήκαν στην αγορά για να βρουν κάτι διαφορετικό σε χαρακτηριστικά, όπως αυτά του Άιζακ Μπόνγκα.
Κάτι που έκανε πολύ πιο εύκολη την απόφαση να αποδεχτεί την πρόταση του ΠΑΟΚ.
Οι κρίσιμες αποφάσεις του Ολυμπιακού
Για τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι μπορεί να φαινόταν ήρεμο, αλλά στην πραγματικότητα είχε να πάρει πολύ κρίσιμες και σημαντικές αποφάσεις. Ως οργανισμός ήταν απόλυτα έτοιμος, κάτι που φάνηκε αφού… μαγείρεψε πριν πεινάσει.
Κόντι Μίλερ ΜακΙντάιρ και Ζαν Μοντέρο μπορεί να αποκτήθηκαν προτού τελειώσει η περσινή EuroLeague, επί της ουσίας, αλλά ήρθαν ως… κερασάκι. Για να διατηρηθείς στην κορυφή, σε μία τόσο ανταγωνιστική λίγκα, πρέπει να γίνεσαι κάθε χρόνο καλύτερος από ό,τι πέρσι.
Εκεί έρχεται και η λεπτή γραμμή της ισορροπίας για τον Ολυμπιακό. Ο οποίος πέτυχε στην πέμπτη του διαδοχική συμμετοχή, με πολλούς παίκτες που ανήκαν τόσα χρόνια στον κορμό του.
«Αφού κερδίσεις κάτι, δεν είσαι πια στο 100%, είσαι στο 90%. Είναι σαν το κουτί με το ανθρακικό μόλις το ανοίγεις, μετά από λίγο δεν έχει άλλο μέσα. Το να κερδίσεις τη δεύτερη σεζόν είναι πιο δύσκολο απ’ την πρώτη» έλεγε ο Κρόιφ. Κάτι που φυσικά ισχύει για κάθε ομάδα.
Μπορεί να είναι αποφάσεις δύσκολες, όπως αυτήν του Σακίλ ΜακΚίσικ αλλά έπρεπε να συμβεί, στον βωμό της ανανέωσης. Με τον ίδιο να φεύγει ως ο μακροβιότερος Αμερικανός, με έναν τίτλο EuroLeague.
Η περίπτωση του Μουστάφα Φαλ, που είχε πέσει στην ιεραρχία των σέντερ, ανήκει στην ίδια κατηγορία, μεταπηδώντας στο απέναντι στρατόπεδο.
Με τις δύο σημαντικότερες περιπτώσεις, φυσικά, να είναι αυτές του Τόμας Γουόκαπ και του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Αμφότεροι έχουν συμβόλαιο για τον επόμενο χρόνο στον Ολυμπιακού. Αμφότερους, ο Ολυμπιακός θα τους καλούσε για να επεκτείνει τη συνεργασία τους αλλά και τους ανταμείψει οικονομικά.
Κάτι που αναμένεται να συμβεί με την περίπτωση του Τάιλερ Ντόρσεϊ το επόμενο διάστημα. Όσον αφορά τον Τόμας Γουόκαπ, βέβαια, η περίπτωση είναι πολυσύνθετη και αφήνει τα δικά της διδάγματα.
Αν υπήρχε κάποιος που έβαλε όλα αυτά τα χρόνια το «εγώ» του κάτω από την ομάδα, αυτός είναι ο Τόμας Γουόκαπ. Ένας τύπος που έχει παίξει με… τριπλάσιο αστράγαλο σε ντέρμπι της EuroLeague και ήταν πάντα εκεί να θυσιάσει τον εαυτό του για την ομάδα.
Μπροστά στον χορό των εκατομμυρίων, όμως, ακόμα και εκείνος θέλησε να ψάξει κάτι διαφορετικό. Είναι μια εποχή που πρέπει να συμβιβαστούμε όλοι και δε χωρούν συναισθηματισμοί, ούτε από την πλευρά των ομάδων, ούτε από αυτήν των παικτών τελικά. Οι παίκτες… σημαία, όσο και αν δένονται και ο Γουόκαπ δέθηκε πραγματικά, με τον κόσμο, τον οργανισμό και φυσικά τον Μπαρτζώκα, σκέφτονται πιο επαγγελματικά και κυνικά.
Οι ομάδες έχουν προσαρμοστεί ήδη…