Ο Εμμανουήλ Καραλής είχε την τιμητική του στο ετήσιο ετήσιο οικονομικό forum «Delphi Economic Forum» και μίλησε για τη στη σχέση του με το ΑΙ, το όνειρο της μητέρας του αλλά και τον μεγαλύτερο... φόβο του.
Ο Έλληνας πρωταθλητής για ακόμη μία φορά έδειξε πόσο άνετος και πόσο χαλαρός τύπος είναι. Αλλά και πόσο ενημερωμένος σε θέματα που έχουν να κάνουν είτε με την τεχνολογία, είτε με τις επιχειρήσεις και γενικότερα επιβεβαίωσε ότι πλέον οι αθλητές δεν είναι άνθρωποι που ξεχωρίζουν μόνο για τις αθλητικές τους επιδόσεις. Μα και για όλα όσα πετυχαίνουν και στον οικονομικό... στίβο
Η σχέση του Εμμανουήλ Καραλή με την τεχνολογία και συγκεκριμένα με το ΑΙ:
Το ΑΙ δεν είναι ένα θέμα που απασχολεί μόνο τους επιχειρηματίες. Αλλά και τους ανθρώπους του αθλητισμού. Όπως είναι ο Εμμανουήλ Καραλής, όπου μίλησε για τη σχέση του με την Τεχνητή Νοημοσύνη και πως τη χρησιμοποιεί:
«Όταν πρωτοβγήκε το ΑΙ στην αρχή μπορώ να πω ότι φοβήθηκα λίγο. Ήταν κάτι πολύ καινούργιο. Νόμιζα ότι το ΑΙ ήταν μία φούσκα. Τελικά ήρθε για να μείνει και παίζει σημαντικό ρόλο στις ζωές μας», τα λόγια του.
Η συνέντευξη του Έλληνα πρωταθλητή σε αρκετές περιπτώσεις ήταν πιο προσωπική. Ένα από τα κομμάτια που δίχως άλλο ξεχώρισαν ήταν όταν μίλησε για το όνειρο της μητέρας του. Όταν εκείνη είχε την πίστη της σαν «όπλο» για τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, παρά το γεγονός ότι εκείνος δεν είχε καν πάρει την πρόκριση.
Παράλληλα, ο Εμμανουήλ Καραλής αναφέρθηκε και στη σχέση που έχει με τον Σουηδό πρωταθλητή, Μόντο Ντουμπλάντις: «Είμαστε από μικροί στα γήπεδα. Τον ξέρω σχεδόν μια... ζωή. Με βοηθάει να γίνομαι καλύτερος και να ξεπερνάω τον εαυτό μου. Πλέον τον βλέπω περισσότερο και από την οικογένειά μου. Τον βλέπω να κάνει ρεκόρ και να κατακτά χρυσά μετάλλια και σκέφτομαι "γιατί να μην μπορώ και εγώ να το κάνω αυτό;". Οπότε γίνομαι ακόμη καλύτερος».
Το... legacy που θέλει να αφήσει ο Εμμανουήλ Καραλής στο μέλλον
Ο Έλληνας πρωταθλητής δεν στάθηκε μόνο στο πόσο γεμάτος και πετυχημένος είναι σαν αθλητής, αλλά και το πόσο σημαντικές είναι για εκείνον τα μετάλλια και άλλες χαρές της ζωής, τονίζοντας με στόμφο:
«Όταν θα τελειώσω την καριέρα μου, τα μετάλλια θα πάνε σε ένα ράφι και θα μείνουν οι ωραίες στιγμές και τα πράγματα που θα έχω πει. Μιας και για εμένα είναι πιο σημαντικό να θυμάσαι από πού ξεκίνησες και να ξέρεις πού πηγαίνεις», ενώ για το προσωπικό brand του κάθε αθλητή υπογράμμισε:
«Οι αθλητές έχουν έναν συγκεκριμένο κύκλο αθλητικής ζωής. Στο δικό μου αγώνισμα είναι γύρω στα 35-36 χρόνια κατά Μ.Ο. Πλέον είμαι σε μία φάση που μπορώ να εκμεταλλευτώ το brand που έχω χτίσει. Πιστεύω στο προσωπικό brand. Πιστεύω στο ότι οι αθλητές πρέπει να λένε τη δική τους ιστορία και ό,τι έχουν ζήσει. Μιας και στο τέλος της ημέρας αυτό μπορεί να γεννήσει συνεργασίες».