Το δυσκολότερο παιχνίδι των τελευταίων ετών μέχρι το... επόμενο είναι για την ΑΕΚ αυτό με τη Μάντσεστερ Σίτι. Αυτή είναι και η ευχή και η κατάρα στην μεγάλη ευρωπαϊκή σκηνή.
Όταν στην κληρωτίδα για την League Phase του Champions League βγήκε το «Μάντσεστερ Σίτι», όλοι σκέφτηκαν το ίδιο. Είναι και η στιγμή της συνειδητοποίησης του τι σημαίνει να παίζεις στην ελίτ. Τα αστέρια του Champions League μπορεί να είναι λαμπερά, μαζί με αυτά όμως πάνε «πακέτο» και παιχνίδια άλλου επιπέδου στα οποία οι ελληνικές ομάδες και στην προκειμένη περίπτωση η ΑΕΚ, καλούνται όχι απλά να τα απολαύσουν και να επιβιώσουν, αλλά να αποδείξουν ότι μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί και στην... άλλη πίστα. Αυτή του κορυφαίου επιπέδου.
Θα παίξει ο Χάαλαντ; Δεν θα παίξει ο Χάαλαντ; Τι κι αν δεν παίξει; Η Μάντσεστερ Σίτι έχει στο ρόστερ της παίκτες που δύσκολα θα έβλεπε κανείς στο ελληνικό πρωτάθλημα. Είναι πρωτοπόρος στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, προέρχεται από 7/7 από βαριά ήττα με 4-2 από την Παρί στο Champions League και δεδομένα θέλει να αντιδράσει, αλλά και να σκοράρει μιας και τα γκολ έχουν τη δική τους σημασία στη League Phase. Κι όλα αυτά εν μέσω της απόλυτης αβεβαιότητας που επικρατεί στην επόμενή της ημέρα λόγω των σοβαρών οικονομικών της παραβάσεων.
Η ΑΕΚ, η Μάντσεστερ Σίτι και η υπέρβαση
Η ήττα από τη Σαχτάρ και με τον τρόπο που ήρθε κόστισε δεδομένα στην «Ένωση». Όχι μόνο βαθμολογικά, αλλά και ψυχολογικά. Μια ανώμαλη προσγείωση που ήρθε να επιβεβαιώσει ότι κάθε λάθος μετράει σε αυτό το επίπεδο. Ακόμα και σε ένα ματς όπου έχεις τον έλεγχο, είσαι ανώτερος στο μεγαλύτερο μέρος, προηγείσαι, είσαι διαβασμένος τακτικά και τα κάνεις όλα σωστά μέχρι να έρθει η στιγμή που θα χαρακτηριστεί και ως turning point για να χάσεις ένα παιχνίδι που ήταν κυκλωμένο για... νίκη και να αδικήσεις τον εαυτό σου για την όλη προσπάθεια.
Με αντιπάλους όπως η Μάντσεστερ Σίτι όμως, πρέπει να ξεπεράσεις κατά πολύ τα όρια και τα στάνταρ. Να κάνεις το πιο τέλεια τακτικά παιχνίδι που θα μπορούσες να έχεις ποτέ, να «παγώσεις» τον ρυθμό, να κερδίσεις όπου μπορείς χρόνο, να προσέξεις το transition σε άμυνα και επίθεση και να είσαι 100% συγκεντρωμένος από τη στιγμή που ο διαιτητής θα σφυρίξει τη σέντρα και τη λήξη της αναμέτρησης. Στο «Etihad, ο Μάρκο Νίκολιτς δεν θέλει απλά να δει την ομάδα του να αμύνεται.
Κάτι που φάνηκε και από τις δηλώσεις του. «Δεν θα αλλάξουμε το στυλ μας, γιατί αν θέλεις να αλλάξεις και να παίξεις αμυντικά μόνο και μόνο για να επιβιώσεις, αυτό δεν θα σε οδηγήσει πουθενά», ήταν τα λόγια του. Θέλει να δει μια ΑΕΚ που την έκανε πρωταθλήτρια, να κοιτάξει επί της ουσίας στα μάτια τη Σίτι, να πιστέψει για το αποτέλεσμα και να βγάλει στο χορτάρι το δικό της στυλ παιχνιδιού. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα... φορτωθεί περαιτέρω ο άξονας και δεν θα ληφθεί παραπάνω υπόψιν το παιχνίδι και τα ατού των «πολιτών».
Μια υπέρβαση που για να μπει στο... τραπέζι χρειάζεται αν μη τι άλλο τύχη. Πρώτα απ' όλα όμως χρειάζεται σωστό πλάνο. Ακόμη κι αν απέναντί σου έχεις παίκτες άλλου επιπέδου που έχουν συνηθίσει να παίζουν σε διαφορετικές ταχύτητες, να αλλάζουν μαγικά τη μπάλα, να πασάρουν πιο... γρήγορα και από τη σκιά τους και να ξεδιπλώνονται επιθετικά σαν ποδοσφαιρικό «σεμινάριο». Για αυτό και το θάρρος και η ψυχολογία είναι το άλφα και το ωμέγα όταν πρόκειται για ομάδες επιπέδου Σίτι.
Και δεν χρειάζεται μόνο αυτό. Τα «δώρα» είναι απαγορευτικά και η αποτελεσματικότητα το ζητούμενο. Οι φάσεις που θα παρουσιαστούν στην αντίπαλη εστία να αξιοποιηθούν και όχι να... χαθούν. Ακόμη κι έτσι, το έργο είναι δεδομένα δύσκολο. Το λεγόμενο ποδοσφαιρικό «θαύμα» ταιριάζει γάντι στην αποψινή βραδιά όπου η ΑΕΚ θέλει να αποδείξει αυτό που λέγεται από το ξεκίνημα. Δεν πήγε στο Champions League για... τουρισμό!