Ο Άλεκ Πίτερς απέδειξε ξανά στον ημιτελικό της Euroleague απέναντι στη Φενέρ πως ακόμα κι ως δεύτερο... βιολί, παραμένει απαραίτητος για τον Ολυμπιακό.
Ο Άλεκ Πίτερς είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη πως οι μεγάλες ομάδες δεν χτίζονται μόνο πάνω στους σταρ. Χτίζονται πάνω και στους παίκτες που ξέρουν να περιμένουν. Που δεν γκρινιάζουν. Που δεν «χαλάει» το μυαλό τους επειδή μπροστά τους υπάρχει ο καλύτερος φόργουορντ της Ευρώπης. Και όταν έρθει η στιγμή, είναι έτοιμοι να βγουν μπροστά σαν να παίζουν 30 λεπτά κάθε βράδυ.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Αμερικανός στον ημιτελικό του Final Four απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Σε μια βραδιά που ο Ολυμπιακός έψαχνε παίκτες να στηρίξουν τον Βεζένκοφ, ο Πίτερς εμφανίστηκε σαν… αθόρυβος δολοφόνος. Αλάνθαστος, ψύχραιμος, κυνικός. Τελείωσε το παιχνίδι με 17 πόντους, χωρίς να χάσει σουτ (4/4 δίποντα, 3/3 τρίποντα), δίνοντας τεράστιες λύσεις στον Γιώργο Μπαρτζώκα.
Ο Άλεκ Πίτερς... γεννήθηκε έτοιμος
Το πιο εντυπωσιακό με τον Πίτερς δεν είναι απλά το πόσο καλά σουτάρει. Είναι το πώς καταφέρνει να μένει «ζεστός» αγωνιστικά, παίζοντας πίσω από τον Σάσα Βεζένκοφ. Για οποιονδήποτε άλλο παίκτη, αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει αποθαρρυντικά. Ο Βούλγαρος είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής του Ολυμπιακού, ο παίκτης γύρω από τον οποίο περιστρέφεται σχεδόν όλη η επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Ο Πίτερς όμως δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία σύγκρισης. Δεν προσπάθησε να «κλέψει» ρόλο. Βρήκε τον δικό του. Και αυτός ο ρόλος είναι ίσως από τους πιο δύσκολους στο ευρωπαϊκό μπάσκετ: να έρχεσαι από τον πάγκο και να δίνεις άμεσα ποιότητα, spacing, σκορ και ηρεμία.
Το κάνει εδώ και χρόνια με συνέπεια. Χωρίς υπερβολές. Χωρίς μεταπτώσεις. Χωρίς να επηρεάζεται από το αν θα παίξει 8 λεπτά ή 28. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε προπονητής λατρεύει να έχει έναν τέτοιο παίκτη στο rotation του.
Ο Πίτερς είναι ο παίκτης που θέλει κάθε προπονητής
Ο Άλεκ Πίτερς δεν είναι ο παίκτης που θα τραβήξει πάνω του όλα τα φώτα. Είναι όμως ο μπασκετμπολίστας που σχεδόν πάντα θα κάνει σωστά αυτό που πρέπει.
Θα ανοίξει το γήπεδο με το elite σουτ του. Θα κινηθεί σωστά χωρίς την μπάλα. Θα διαβάσει τις βοήθειες. Θα βάλει το κορμί του στην άμυνα. Και κυρίως, θα τιμωρήσει κάθε λάθος του αντιπάλου. Ακριβώς όπως έκανε απέναντι στη Φενέρ, όπου κάθε του εκτέλεση έμοιαζε σχεδόν… προδιαγεγραμμένη.
Σε μια εποχή που πολλοί παίκτες χρειάζονται μόνιμα την μπάλα στα χέρια για να νιώσουν σημαντικοί, ο Πίτερς αποδεικνύει πως μπορείς να είσαι κομβικός ακόμα και μέσα από έναν πιο «αθόρυβο» ρόλο.
Ο κρυφός... άσος του Μπαρτζώκα
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει δημιουργήσει έναν Ολυμπιακό που βασίζεται στην πειθαρχία, στην υπομονή και στην εμπιστοσύνη του συνόλου. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Άλεκ Πίτερς είναι ίσως ο ιδανικός στρατιώτης.
Δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα όταν μείνει στον πάγκο. Δεν θα βγει εκτός ρυθμού επειδή δεν πήρε προσπάθειες. Δεν θα αλλοιώσει τη λειτουργία της ομάδας για να βρει προσωπικούς αριθμούς. Αντιθέτως, κάθε φορά που καλείται να παίξει, προσαρμόζεται ακριβώς σε αυτό που χρειάζεται το παιχνίδι.
Γι’ αυτό και η εμφάνισή του στον ημιτελικό της Αθήνας δεν ήταν τυχαία. Ήταν η φυσική συνέχεια ενός παίκτη που δουλεύει διαρκώς για να είναι έτοιμος όταν η ομάδα τον χρειαστεί περισσότερο. Και σε Final Four, τέτοιοι παίκτες είναι πολλές φορές εκείνοι που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στην καλή ομάδα και στην πρωταθλήτρια.