ΠΑΟΚ! Ένας δικέφαλος ετών 100 στέκει αγέρωχος, πετώντας ψηλά απ' άκρη σ' άκρη της Θεσσαλονίκης.
Επιβλητικός, ασπρόμαυρος, με τέσσερα γράμματα να τον περιγράφουν. ΠΑΟΚ ετών 100. Τα τέσσερα γράμματα που ενώνουν τις τελείες και κάνουν ανθρώπους να νιώθουν ένα, συντονίζοντας τις καρδιές τους ή τις… μελωδίες τους στον ίδιο κτύπο.
Αυτό δεν είναι η πεμπτουσία του αθλητισμού άλλωστε; Άνθρωποι διαφορετικών συνηθειών, τάξεων να γίνονται ένα. Φορώντας τα χρώματα της αγαπημένης τους ομάδας. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να χωρέσουν στην ίδια πρόταση ο Βασίλης Καρράς, ο Στράτος Διονυσίου, ο Νίκος Παπάζογλου και ο Μάνος Λοΐζος; ΠΑΟΚ είναι η απάντηση.
Απ' τον βορρά μέχρι τον νότο… ΠΑΟΚ ήταν η απάντηση για τον Βασίλη Καρρά. Αρχηγός της κομπανίας των ουρανών, γνήσιο ΠΑΟΚτσάκι όπως τον αποκαλούσαν. «Χάσαμε έναν μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή αλλά και γνήσιο ΠΑΟΚτσή» έγραφαν οι αναρτήσεις την 24η Δεκεμβρίου του 2023. Την ημέρα που έσβησε το δικό του άστρο.
Παιδί του λαού και εκείνος, όπως οι συνοπαδοί του. Τόσες και τόσες Κυριακές με ΠΑΟΚ, ουίσκι και τους δίσκους του. Εκφραστής των συναισθημάτων που νιώθουν τα παιδιά της κερκίδας. Φωνή από τα ασπρόμαυρα στιχάκια που συνέθεταν μικροί και μεγάλοι στα σκαλοπάτια των γηπέδων. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Και στα πολύ δύσκολα...
Εκεί που η ομάδα θεραπεύει τη μουσική. Όπως όταν είχε δει έναν άλλον σπουδαίο, τον Μάνο Λοΐζο ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στο Γενικό Κρατικό και καταγράφονται στο βιβλίο «Μάνος Λοΐζος». «Για να διασκεδάσω όμως την κατάσταση και να δώσω κουράγιο στο Μάνο το ρίχνω στην πλάκα. δεν έχεις τίποτα. Κι εγώ, χ…α απ’ το φόβο μου, έτσι όπως σε είδα. Επειδή έχασε η κ…ομάδα σου ο ΠΑΟΚ;».
ΠΑΟΚ 100 ετών είναι η απάντηση!
Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ από την 20ή Απρίλη του 1926, κουβαλώντας πλέον 100 χρόνια στην πλάτη του. Ενώνοντας γραμμές παράλληλες, σαν αυτές του πενταγράμμου. Πώς αλλιώς να βάλεις στην ίδια σελίδα τη λαϊκή φωνή του Στράτου Διονυσίου, δίπλα στο γνήσιο τέκνο της Θεσσαλονίκης, τον Νίκο Παπάζογλου.
Ένας ποιητής και ένας ρεμπέτης. Ζώντας άλλωστε την εποχή του Γιώργου Κούδα, ο Στράτος Διονυσίου δε θα μπορούσε να μην κάνει το Αθήνα - Θεσσαλονίκη δρόμο του ενός τσιγάρου. «Κάθε εβδομάδα θα πήγαινε στην Θεσσαλονίκη να δει την ομάδα του» αναφέρουν οι γιοι του, που… παραστράτησαν και έγιναν Παναθηναϊκού. «Τότε τα ματς ήταν μεσημέρι, τελείωνε από το μαγαζί, έπαιρνε το αυτοκίνητο, πήγαινε πάνω έβλεπε τον αγώνα. Μετά πήγαινε στο σπίτι και κοιμόταν δυο ώρες και γυρνούσε πάλι επειδή δούλευε στο μαγαζί».
Νότες βγαλμένες από διαφορετικές εποχές, πιο ρομαντικές, το ίδιο «ασπρόμαυρες». Η Τούμπα, άλλωστε, αποτελεί συνώνυμο της έντασης, του πάθους και του τραγουδιού. Χιλιάδες… λαρύγγια συντονισμένα στον ίδιο παλμό. Από τον σπουδαίο συνθέτη, στον ρεμπέτη, τον λαϊκό, τον ποιητή. Διαφορετικές οι παρτιτούρες, οι διαδρομές, ίδια η απάντηση.
ΠΑΟΚ!
Από τα τσιμέντα της Τούμπας, ως τον ουρανό και την κομπανία σου. ΠΑΟΚ 100 ετών!