Η νέα θεατρική σεζόν αρχίζει να παίρνει ζωή και αυτό το Σαββατοκύριακο σκηνές της Αθήνας φιλοξενούν νέες παραστάσεις και πρεμιέρες.
Το θεατρικό πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες νέες παραγωγές, αλλά και παραστάσεις που επιστρέφουν στο αθηναϊκό κοινό.
Ξεχωρίζει η άφιξη στην Αθήνα της επιτυχημένης μουσικοθεατρικής παραγωγής του ΚΘΒΕ «Αυτή η νύχτα μένει», που κάνει πρεμιέρα απόψε στο Ολύμπια – Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», ενώ αυτό το Σαββατοκύριακο παρουσιάζονται «Οι Αντιγόνες» στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ και ο «Φαέθων».
Νέες θεατρικές παραστάσεις
«Αυτή η νύχτα μένει» Ολύμπια – Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»
Μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία της στη Θεσσαλονίκη, με συνεχόμενες παρατάσεις, εντυπωσιακή προσέλευση θεατών, με βραβεύσεις και θερμές κριτικές, η μεγάλη μουσικοθεατρική παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Αυτή η νύχτα μένει» έρχεται στην Αθήνα, στο Δημοτικό Θέατρο Ολύμπια.
Με μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη, σκηνικά της Φρόσως Λύτρα, κοστούμια του Νίκου Χαρλαύτη, χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, με τη συμμετοχή ενός πολυπληθούς θιάσου ηθοποιών, μουσικών και χορευτών και μια σκηνική αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και την τρυφερότητα, η παραγωγή ανασύρει την ατμόσφαιρα των νυχτερινών κέντρων μιας ολόκληρης εποχής: τα φώτα, τα λουλούδια, τα τραγούδια, τους μουσικούς, τους θαμώνες και όλους εκείνους που έζησαν στις παρυφές της κοινωνίας, αναζητώντας μια θέση στο όνειρο.
Πρωταγωνιστεί ο Παναγιώτης Πετράκης, ενώ ο καταξιωμένος χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου εμφανίζεται σε έναν ρόλο-έκπληξη. Ξεχωριστή παρουσία αποτελεί και η συμμετοχή του ίδιου του συγγραφέα, Θάνου Αλεξανδρή, στη σκηνική μεταφορά του έργου του.
«Artist Unknown* [Αγνώστου Καλλιτέχνη ]Η Ήβη ήταν εδώ»
Παγκόσμια πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά για τη διεθνή συμπαραγωγή «Artist Unknown* [Αγνώστου Καλλιτέχνη ]Η Ήβη ήταν εδώ». Από το Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας για μία και μοναδική βραδιά, στις 20 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Η παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασης πραγματοποιείται στο πλαίσιο του διεθνούς πρότζεκτ AMAN AMAN, που διερευνά κοινές ιστορίες μετανάστευσης, εξορίας, εργασίας, αλληλεγγύης και φιλίας μέσα από εκθέσεις, παραστάσεις, συναυλίες, προβολές ταινιών και συζητήσεις και αναπτύσσεται ανάμεσα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βερολίνο, Μόναχο, Φρανκφούρτη, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη. Ορισμένες ιστορίες δεν χάνονται επειδή ξεχνιούνται, αλλά επειδή οδηγούνται σκόπιμα στη λήθη.
Μία από αυτές είναι η ιστορία της Ήβης Στάγκαλη, Ελληνίδας ζωγράφου που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1922. Μαθήτρια στο εργαστήριο του Bedri Rahmi Eyüboğlu στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, ιδρυτικό μέλος της τουρκικής πρωτοποριακής Ομάδας των Δέκα, γνωστής ως «Onlar grubu» (1947–55), εικονογράφος των πρώτων τουρκικών εκδόσεων της Ιλιάδας του Ομήρου και πολλών ακόμη βιβλίων, καθώς και εξέχουσα μορφή της καλλιτεχνικής ζωής της εποχής της, η Στάγκαλη διαγράφηκε όχι μόνο από την ίδια την Κωνσταντινούπολη, αλλά και, σταδιακά, από την πολιτιστική μνήμη και την ιστορία της τέχνης της πόλης, μετά την απέλαση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1964.
Το Artist Unknown*, σε σύλληψη και σκηνοθεσία των Elif Sözer και Zeynep Özden και σε κείμενο της Çiğdem Erdöl, ακολουθεί επί σκηνής τα ίχνη της ζωής της Ήβης Στάγκαλη. Μέσα από τις ερμηνείες των Tilbe Saran, Fulya Peker και Çağdaş Ekin Şişman, το κοινό συναντά διαφορετικές όψεις της ζωής της, τις πολλαπλές εκδοχές του εαυτού της και τις μνήμες που έφερε μέσα της.
Με φόντο το τοπίο της μνήμης της Ήβης Στάγκαλη, η παράσταση ξεδιπλώνεται μέσα από τρεις ηθοποιούς που ενσαρκώνουν διαφορετικές στιγμές της ζωής της, τις απώλειές της και τις μνήμες που τη συνόδευσαν σε όλη της τη διαδρομή.
«Οι Αντιγόνες» Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής
19, 20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης 14.00 (20/9), 19.00 (19/9)
Σκηνοθεσία: Γιώργος Καρακάντζας, Σαμανέχ Λατιφί • Εικονογράφος: Kinga Kelemen • Μουσική: Αλί Χάουτ • Επιστημονική συνεργάτιδα: Ευφημία Καρακάντζα • Κατασκευή μαριονετών: Éric Deniaud • Μαριονετίστας: Γιώργος Καρακάντζας • Ηθοποιός: Σαμανέχ Λατιφί
Η παράσταση στηρίζεται στον μύθο της Αντιγόνης, αυτής της θεμελιώδους μορφής της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας που αψηφά την απαγόρευση του Κρέοντα να θάψει τον αδελφό της Πολυνείκη, πληρώνοντας το τίμημα με τη δική της ζωή. Η ιστορία της διασχίζει τους αιώνες και συνεχίζει να αντηχεί μέχρι σήμερα.
Σε μια σκηνή εσκεμμένα λιτή, η αφήγηση ξετυλίγεται μέσα από μια βαλίτσα –σύμβολο της προσφυγιάς και της μνήμης– που μετατρέπεται σε μικροσκοπικό θέατρο. Εκεί ξαναπαίζονται τα κομμάτια της ζωής της Αντιγόνης μέσα από αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μαριονέτες και χαρτονένιες φιγούρες. Κανένα αντικείμενο δεν είναι ουδέτερο: ένα μαντίλι, ένας καθρέφτης, μια λάμπα ή μια φιγούρα συμμετέχουν στη δημιουργία ενός κόσμου σκιών και αναμνήσεων, όπου ο μύθος συναντά το προσωπικό βίωμα.
«Φαέθων» Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής
Όπερα σε τρεις πράξεις βασισμένη στην ομότιτλη όπερα του Jean-Baptiste Lully σε λιμπρέτο Philippe Quinault
20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.15 / Συμπαραγωγή Εναλλακτικής Σκηνής ΕΛΣ και ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας
Σύλληψη, καλλιτεχνική επιμέλεια: Ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή (Αναστασία Κότσαλη, Λητώ Μεσσήνη) • Δραματουργία, μουσική διασκευή, ενορχήστρωση: Βασιλική Λεγάκη • Σκηνοθεσία: Σοφία Αντωνίου • Ποιητική σύνθεση: Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου • Σκηνικό: Μαριλένα Καλαϊτζαντωνάκη • Κοστούμια: Ελένη Καββάδα • Χορογραφία: Μίνα Ανανιάδου • Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος • Ερμηνεύουν: Πάρης Δημάτσας, Γεώργιος Ιατρού, Αναστασία Κότσαλη, Λητώ Μεσσήνη • Μουσικοί: Κώστας Γιοβάνης όμποε, Ελευθερία Τόγια βιόλα, Κωνσταντίνος Ζιγκερίδης μπαγιάν, Βασιλική Λεγάκη ζωντανά ηλεκτρονικά μέσα
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ιταλογάλλου μπαρόκ μουσουργού Ζαν-Μπατίστ Λυλλύ, ο Φαέθων (1683), σε λιμπρέτο του Φιλίπ Κινώ, διασκευάζεται από τη συνθέτρια Βασιλική Λεγάκη, συνομιλώντας γόνιμα με την πρωτότυπη δημιουργία.
Η «μουσική τραγωδία» Φαέθων, όπως περιγραφόταν τότε το είδος του πρωτότυπου έργου του Λυλλύ, αντλεί το θέμα της από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, προσφέροντας απλόχερα στο κοινό της εποχής σκηνικά εφέ «μεταμορφώσεων» των κεντρικών ηρώων σε ζώα, πουλιά και θαλασσινά τέρατα – ένα καλειδοσκοπικό σύμπαν μουσικοθεατρικού πλούτου που ξετρέλαινε τους θεατές, με αποτέλεσμα το έργο να αποκτήσει το προσωνύμιο «η όπερα του λαού». Πάνω απ’ όλα, ο Φαέθων παραμένει ένας παραμορφωτικός καθρέφτης της εξουσίας, της αλαζονείας και της απληστίας των προνομιούχων που παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά της: τις ζωές των απλών ανθρώπων, τη μοίρα του κόσμου μας.