Το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2026 ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο με τον «Ίωνα» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.
Ύστερα από χρόνια απουσίας, ο ΘΟΚ βρέθηκε ξανά στην Επίδαυρο, παρουσιάζοντας τον «Ίωνα» για δύο βραδιές (28 και 29 Αυγούστου) στο Αρχαίο Θέατρο.
Με ΘΟΚ το φινάλε στην Επίδαυρο
Το κοινό υποδέχτηκε θερμά την παράσταση και τις δύο ημέρες, χαρίζοντας στους συντελεστές ένα παρατεταμένο χειροκρότημα και εκφράζοντας τον ενθουσιασμό του με ιδιαίτερα θερμές αντιδράσεις, ενώ δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις, όπως οι δύο αλεπούδες που ανέβηκαν στη σκηνή με την έναρξη της παράστασης.
Δείτε εικονες με τις δύο αλεπούδες
Δείτε βίντεο από την προετοιμασία του θιάσου
Το «παρών» έδωσαν καλλιτέχνες, άνθρωποι του θεάτρου, δημοσιογράφοι, κριτικοί και εκπρόσωποι του πολιτικού και διπλωματικού κόσμου.
Ανάμεσά τους: Νίκος Ανδρουλάκης, Ηρώ Μανέ, Σπύρος Μπιμπίλας, Αστέριος Πελτέκης, Γιάννης Βούρος, Αντιγόνη Κουλουκάκου, Χάρης Ρώμας, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Θοδωρής Γκόνης, Πασχάλης Τσαρούχας, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Γιώργος Χρυσοστόμου, Φώτης Σεργουλόπουλος κ.ά.
Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, με αυτή την ξεχωριστή πρόταση, έφερε επί σκηνής ένα από τα λιγότερα παιγμένα έργα του Ευριπίδη, με μία εκλεκτή ομάδα συντελεστών και έναν εξαιρετικό θίασο. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντήσαμε τη Στέλα Φυρογένη ως Κρέουσα, τον Νεοκλή Νεοκλέους ως Ξούθο και τον Γιάννη Τσουμαράκη στον ρόλο του Ίωνα.
Δείτε φωτογραφίες από την Επίδαυρο
Η δράση του «Ίωνα» εκτυλίσσεται στο ιερό μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς. Εκεί καταφθάνουν η Κρέουσα, κόρη του μυθικού ιδρυτή της Αθήνας Ερεχθέα, και ο σύζυγός της, Ξούθος, αναζητώντας χρησμό έπειτα από χρόνια ατεκνίας. Ο Απόλλωνας, επιχειρώντας να οδηγήσει τα πράγματα προς μια προδιαγεγραμμένη τάξη, αποκαλύπτει ψευδώς στον Ξούθο πως ο πρώτος νέος που θα συναντήσει βγαίνοντας από το ιερό είναι ο γιος του. Ο νέος αυτός είναι ο Ίων, ένας άγνωστης καταγωγής υπηρέτης του ναού, μεγαλωμένος στους Δελφούς υπό την προστασία του θεού. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πολύ πιο σκοτεινή. Ο Ίων είναι παιδί της Κρέουσας και του Απόλλωνα, καρπός μιας βίαιης ένωσης που η ίδια έχει προσπαθήσει να θάψει στη σιωπή και τη λήθη. Καθώς οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη, η Κρέουσα έρχεται αντιμέτωπη με το τραύμα, την οργή και την αίσθηση αδικίας που τη συνοδεύουν όλα αυτά τα χρόνια. Το έργο κορυφώνεται με την αναγνώριση μητέρας και γιου και με την παρέμβαση της Αθηνάς, που αποκαθιστά την τάξη και προαναγγέλλει το μέλλον του Ίωνα και των ελληνικών φύλων.
Έργο καινοτόμο και ανατρεπτικό, ο Ίωνας είναι ένα από τα ελάχιστα έργα του αρχαιοελληνικού δράματος που έχει αίσιο τέλος, αλλά και όπου το κωμικό στοιχείο μπλέκεται τόσο έντονα με τη τραγικό. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης: «Ο Ίων, ως σύλληψη και ως δομή, είναι πιο κοντά στη κωμωδία παρά στην τραγωδία. Είναι σαν να άφησε ο Ευριπίδης κάτι ορθάνοιχτο, μια δυναμική, που θα μετασχηματιζόταν αργότερα». Η πλοκή φέρνει στο φως τις αντιθέσεις ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, τον μύθο και τον ρεαλισμό, ενώ πραγματεύεται έννοιες όπως είναι η ταυτότητα, η νομιμότητα, η πάλη των τάξεων, η εξαπάτηση, η σεξουαλική βία, η επιβεβλημένη εξουσία, η ηθική θεών και αρχόντων. Σε αυτό του το έργο ο Ευριπίδης δεν εστιάζει σε ηρωικούς άρχοντες, αλλά τοποθετεί στο επίκεντρο μία κακοποιημένη γυναίκα και το νόθο της παιδί, εκθέτοντας την αθέατη πλευρά και τους ηθικούς συμβιβασμούς των ευγενών, ενώ αμφισβητεί ευθέως την άμεμπτη εικόνα των θεών. Σε μια κοινωνία που διαμάχεται, από τα χρόνια του Ευριπίδη μέχρι και σήμερα, με τις έννοιες της ηθικής, της νομιμότητας, του δίκαιου και της δικαιοσύνης, η σκηνοθετική πρόταση μας ωθεί σε αποδόμηση πεποιθήσεων και αναστοχασμό. Η λύση του έργου προμηνύει το δοξασμένο μέλλον του «ήρωα», του μυθικού γενάρχη των Ιώνων.
Με σταθερά επιλεκτική παρουσία στην Επίδαυρο όλα αυτά τα χρόνια, ο Θωμάς Μοσχόπουλος επέστρεψε στο αργολικό θέατρο, επιλέγοντας ένα έργο «ασυνήθιστο» και βαθιά ανθρωποκεντρικό, αναδεικνύοντας το παιγνιώδες, ειρωνικό και αμφίσημο ύφος του.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία-Απόδοση-Δραματουργική επεξεργασία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Συνεργάτης Σκηνοθέτης: Μάριος Κακουλλής
Σκηνικά-Κοστούμια-: Βασίλης Παπατσαρούχας
Μουσική σύνθεση-Σχεδιασμός ηχοτοπίων-Μουσική διδασκαλία: Nama Dama
Κίνηση-Χορογραφία: Φώτης Νικολάου
Σχεδιασμός φωτισμού: Γεώργιος Κουκουμάς
Καλλιτεχνική διεύθυνση οπτικής ταυτότητας: Βασίλης Παπατσαρούχας
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου-Ειδικές κατασκευές κοστουμιών: Ορέστης Λαζούρας
Συνεργάτιδα παραγωγής: Ελένη Νικολάου
Ίων: Γιάννης Τσουμαράκης
Κρέουσα: Στέλα Φυρογένη
Ξούθος: Νεοκλής Νεοκλέους
Παιδαγωγός: Βαλεντίνος Κόκκινος
Ερμής: Ανδρέας Κουτσόφτας, Βασίλης Χαραλάμπους
Αθηνά: Μαργαρίτα Ζαχαρίου
Πυθία: Ιωάννης Βαρβαρέσος
Δούλος: Δημήτρης Αντωνίου
Βασίλης Αθανασόπουλος, Γρηγόρης Γεωργίου, Νικόλας Γραμματικόπουλος, Μαρία Δράκου, Ιωάννα Κορδάτου, Θεοφάνης Κοσμάς, Μάριαν Κυπριανού, Δημήτρης Λαγούτης, Πέλλα Μακροδημήτρη, Θεόφιλος Μανόλογλου, Αθηνά Μουστάκα, Χρήστος Παπαδόπουλος, Χριστίνα Παπαδοπούλου, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου, Κρις Σπύρου, Μαρία Τσιάκκα.
Μουσικοί επί σκηνής: Nama Dama, Ζήνωνας Οικονομίδης, Νικόλας Τσαγγάρης
NDPPHOTO / ΘΩΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ