Ελεύθερη θα είναι η είσοδος για όλους σε μουσεία και μνημεία ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Παρέες, οικογένειες, μόνοι ή με ξεναγούς, είναι ευκαιρία να δείτε μία από τις πολλές και ενδιαφέρουσες εκθέσεις που παρουσιάζονται.
Συγκεκριμένα η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους, τους ιστορικούς τόπους, τα μνημεία και τα μουσεία τα οποία ανήκουν στο Δημόσιο και διαχειρίζεται το ΥΠ.ΠΟ. είναι ελεύθερη την 25η για όλους τους επισκέπτες, χωρίς την καταβολή αντιτίμου.
Μία μέρα στο πολεμικό Μουσείο
Ενδιαφέρον, λόγω της ημέρας, παρουσιάζουν τα εκθέματα στο Πολεμικό Μουσείο. Έχοντας ως σκοπό την τόνωση της εθνικής μνήμης, την προβολή της ιστορικής συνέχειας και ενότητας του Ελληνισμού, το Μουσείο συγκεντρώνει, διαφυλάττει και παρουσιάζει κάθε είδους πολεμικών κειμηλίων, ενθυμίων και έργων τέχνης της στρατιωτικής ιστορίας των Ελλήνων. Μελετά, τεκμηριώνει και προβάλλει τους ιερούς αγώνες του έθνους για την ελευθερία, κατά τη διάρκεια της μακραίωνης πολεμικής ιστορίας του, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου κατανέμονται σε τέσσερα επίπεδα (ορόφους) και παρουσιάζουν εικόνες και εκθέματα της ελληνικής πολεμικής ιστορίας από την αρχαιότητα μέχρι και τις μέρες μας.
Η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή μέσα από τις εμβληματικές μορφές που σφράγισαν τον Αγώνα του 1821. Στον πρώτο όροφο του Μουσείου, υπάρχει αφιέρωμα στη συμβολή των ηρώων στην Ελευθερία της Πατρίδας.
Ελεύθερη είσοδος στο Μουσείο Ακρόπολης
Χωρίς εισιτήριο έχουμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε ή να ξαναεπισκεφτούμε το Μουσείο Ακρόπολης. Πάντα υπάρχει κάτι που δεν προσέχεις με την πρώτη φορά. Ας δούμε κάποια μοναδικά εκθέματα του μουσείου.
Σκεπτόμενη Αθηνά. Βρέθηκε σε δύο τμήματα το 1888 στα νότια του Παρθενώνα και είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του ονομαζόμενου «αυστηρού ρυθμού».
Εικονίζει την Αθηνά μπροστά σε μία χαμηλή στήλη. Η θεά φοράει πέπλο που σφίγγεται στη μέση με ζώνη και κράνος κορινθιακού τύπου. Με το ένα χέρι στηρίζεται στο δόρυ της και το άλλο είναι ακουμπισμένο στον γοφό. Τα πόδια της είναι γυμνά. Το βάρος του σώματος πέφτει στο δεξί πόδι ενώ το αριστερό, λυγισμένο προς τα πίσω, μόλις που πατά με τα δάχτυλα στο έδαφος. Έχει το κεφάλι σκυμμένο και το βλέμμα στραμμένο προς τη χαμηλή στήλη που βρίσκεται μπροστά της.
Για την ερμηνεία της στήλης έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Κάποιοι θεωρούν ότι είναι το ορόσημο του ιερού της θεάς, άλλοι ότι είναι ένας κατάλογος που απογράφει τα πολύτιμα αντικείμενα που φύλαγαν σε αυτό. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι κατάλογος με τα ονόματα πεσόντων σε κάποια μάχη, κάτι που θα ταίριαζε στη σκεπτική, σχεδόν λυπημένη έκφραση της θεάς.
Σήμερα το ανάγλυφο είναι λευκό, οι φασματοσκοπικές αναλύσεις όμως των χρωμάτων έδειξαν ότι στην αρχαιότητα το βάθος του ήταν μπλε.
Σχεδόν ακέραιο άγαλμα Νίκης. Βρέθηκε το 1956 στα νότια της Ακρόπολης, μέσα σε αρχαίο πηγάδι κοντά στο Ωδείο του Ηρώδη Αττικού. Τα χέρια και τα φτερά ήταν κατασκευασμένα χωριστά, προσαρμοσμένα στις αντίστοιχες υποδοχές. Η Νίκη φορά πέπλο με μακριά μανίκια που σχηματίζει πλούσια αναδίπλωση. Τα μαλλιά, που αποδίδονται με εγχαράξεις, είναι μαζεμένα και στολισμένα με στεφάνη. Τα ενωμένα πόδια με τα τεντωμένα πέλματα και η ανεπαίσθητη κίνηση των πτυχών του ρούχου δημιουργούν την εντύπωση ότι η φτερωτή θεά μόλις έχει προσγειωθεί από το πέταγμά της.
Βρέθηκε το 1832 στο θέατρο του Διονύσου. Λείπουν τμήματα των πάνω και κάτω άκρων του Παπποσιληνού, το κεφάλι και τμήμα του αριστερού χεριού του Διονύσου καθώς και τμήμα του προσωπείου που κρατά.
Παριστάνει τον γέροντα Παπποσιληνό να κουβαλά στον ώμο τον μικρό Διόνυσο, θεό του κρασιού και του θεάτρου. Ο Παπποσιληνός, που στο σατυρικό δράμα είναι ο σοφότερος των Σιληνών και παιδαγωγός του μικρού Διονύσου, εικονίζεται ως ηθοποιός, με τριχωτό θεατρικό κοστούμι και ιμάτιο στο κάτω μέρος του σώματος. Είναι γενειοφόρος, φαλακρός, με ρυτίδες στο μέτωπο, ανασηκωμένα φρύδια και χοντρή μύτη, χαρακτηριστικά που θυμίζουν τα αγάλματα του φιλόσοφου Σωκράτη. Στο δεξί χέρι θα κρατούσε κάποιο αντικείμενο, σχετικό με τη λατρεία του Διονύσου ή ένα ραβδί για να στηρίζεται. Στον αριστερό του ώμο κάθεται ο Διόνυσος. Είναι ντυμένος με κοντό χιτώνα, μακρύ ιμάτιο και ενδρομίδες (μπότες) και κρατά στο δεξί χέρι γυναικείο θεατρικό προσωπείο.
Βρέθηκε το 1865 στις ανασκαφές του θεάτρου του Διονύσου και έχει συγκολληθεί από τρία τμήματα. Είναι σπασμένη στις δύο στενές πλευρές και σε πολλά σημεία της μπροστινής όψης.
Στην πλάκα εικονίζονται έξι γυναικεία θεατρικά προσωπεία διατεταγμένα ανά τρία σε δύο σειρές. Είναι πανομοιότυπα, με μικρές μόνο διαφορές στην απόδοση των μαλλιών. Πιθανότατα ανήκουν σε μέλη Χορού, που υποδύονται νεαρές γυναίκες σε παράσταση δράματος.
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου. Με αρχικό προορισμό να δεχθεί το σύνολο των ευρημάτων από ανασκαφές του 19ου αιώνα, κυρίως από την Αττική, αλλά και από άλλες περιοχές της χώρας, σταδιακά πήρε τη μορφή ενός κεντρικού Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και εμπλουτίσθηκε με ευρήματα από όλα τα σημεία του ελληνικού κόσμου. Οι πλούσιες συλλογές του, που αριθμούν περισσότερα από 11.000 εκθέματα, προσφέρουν στον επισκέπτη ένα πανόραμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού από τις αρχές της προϊστορίας έως την ύστερη αρχαιότητα.
To έκθεμα του μήνα
Μια φανταστική γυναικεία μορφή, με φτερά πτηνού, χέρια και πόδια λιονταριού, είναι καθισμένη πάνω σε βράχο και κρατά στα δεξιά της υδρία στημένη πάνω σε κυκλική βάση, ενώ στρέφει το κεφάλι με την πλούσια κόμη προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το θέμα του γλυπτού – Σφίγγα που φυλάει τεφροδόχο αγγείο – παραπέμπει σε επιτύμβιο μνημείο.
Τα ημίεργα γλυπτά μάς παρέχουν πολύτιμες μαρτυρίες για τα εργαλεία και τις τεχνικές της αρχαίας γλυπτικής που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα. Το άγαλμα της Σφίγγας είναι λαξευμένο σε λευκό μάρμαρο με γκρίζες φλεβώσεις, πιθανότατα παριανό. Εγκαταλείφθηκε ημιτελές, μάλλον λόγω μειονεκτημάτων του μαρμάρου που προέκυψαν κατά τη λάξευση.