Προφανώς διαπίστωσαν στη Χαριλάου Τρικούπη ότι αυτό που συνιστά σήμερα το «όλον ΠΑΣΟΚ» δεν επαρκεί για να… κινηθεί η βελόνα μπροστά. Και αποφάσισαν να σαλπίσουν… προσκλητήριο συστράτευσης του δυνάμει υπάρχοντος εν υπνώσει στοκ, όσο είναι καιρός και οι εκλογές δεν θα γίνουν άμεσα, μπας και ξαναγεμίσουν όσο επιτρέπουν οι συνθήκες τις κομματικές δεξαμενές. Υποχρεωτική κίνηση.
Επικεφαλής της εκστρατείας, ένας έμπειρος και σεβάσμιος στις τάξεις του κόμματος, ο Κώστας Σκανδαλίδης. Άριστη επιλογή, που όμως θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, σε σχέση με την ποσότητα αλλά και την ποιότητα όσων προστρέξουν. Γιατί για το «αδρανές» στοκ στελεχών και άλλοτε φανατικών ΠΑΣΟΚων, μπορεί να μην εναρμονίζονται στον επιδιωκόμενο σήμερα στόχο και ύφος που θέλει να εκπέμψει η Χαριλάου Τρικούπη. Να κινηθεί η βελόνα, αλλά προς την επιθυμητή κατεύθυνση - και με την ανάλογη ευθυγράμμισή της με τους φιλόδοξους στόχους του κ. Ανδρουλάκη για πρωτιά στις εκλογές και ανάληψη της εξουσίας με κάποιον τρόπο…
Το εγχείρημα αυτό του κ. Ανδρουλάκη είναι αναγκαστικά διπλής στόχευσης: και προς τον εν καταρρεύσει ΣΥΡΙΖΑ (με τον θολό ορίζοντα, τουλάχιστον μέχρι να αποφασίσει ο κ. Τσίπρας να ξεκαθαρίσει τα σχέδια και τις προθέσεις του) αλλά και την κυβερνώσα ΝΔ, η οποία μάλιστα από τις αναλύσεις των δημοσκοπήσεων φαίνεται να έχει προσελκύσει τους περισσότερους πάλαι ποτέ «κεντρώους».
Παρά τις όποιες εσωκομματικές υπόκωφες γκρίνιες στο εσωτερικό της ΝΔ για… αλλαγή της φυσιογνωμίας, και το κομματικό αλλά και το στελεχιακό δυναμικό αναγνωρίζουν ότι το σημερινό κόμμα με αυτή την ουσιαστική μεταμόρφωση κατάφερε να κερδίσει πέντε εκλογές, και ο Μητσοτάκης έχει μεγάλες πιθανότητες και για μια τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική θητεία.
Το ΠΑΣΟΚ είναι μονοδρομικά υποχρεωμένο σε αυτήν την εκστρατεία «ανασυγκρότησης της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης» να συγκινήσει και δελεάσει όσους, οπαδούς και στελέχη, είχαν δυσαρεστηθεί από τις ακολουθούμενες πολιτικές, αναγκάζοντάς τους στην αδρανοποίηση και τον κομματικό λήθαργο, να τους παρουσιάσει σε… συσκευασία δώρου μια δεύτερη ευκαιρία. Δεν θα ήταν λάθος να μιλήσει κανείς για… αναδρομική, προς τα πίσω διεύρυνση!
Αυτή η… βουτιά στις εικαζόμενες εφεδρείες του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο φιλόδοξη όσο και αναγκαία. Για να είναι όμως θελκτική και αποτελεσματική θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα του τι θα ακολουθήσει την «έστω και με μια ψήφο διαφορά!» εκλογική νίκη του κ. Ανδρουλάκη. Το «δώστε μου τη νίκη, και… θα δω πώς θα τη διαχειρισθώ…» ούτε πειστικό ούτε αρκετό είναι - και ας μη μιλήσουμε για πολιτική απρέπεια, στα όρια της ύβρεως.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πείσει τους αποστασιοποιηθέντες οπαδούς και ψηφοφόρους γιατί θα είναι καλύτερο για τη χώρα (και την παράταξη) να προτιμήσουν αυτήν τη φορά τον δογματικά εμμονικό (και ασαφή, σχεδόν κρυψίνου) κεντρώο Ανδρουλάκη «άλλων εποχών», και όχι τον αποδεδειγμένα, στην πράξη, φιλελεύθερο νεωτεριστή κεντρώο-προοδευτικό Μητσοτάκη. Ιδίως μετά το πείσμα του να διαλαλεί urbi et orbi πως δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση, όσο και αν οι ανάγκες και οι συγκυρίες το καλούν, να συνεργασθεί με τη Νέα Δημοκρατία. Παρά τα αποτελέσματα της πρώτης, και όσων τυχόν χρειασθεί να επακολουθήσουν, κάλπης…
Τι προσφέρει, τι προτείνει δηλαδή; Το αέναον αδιέξοδο; Πιστεύει ότι μπορεί να φανεί ελκυστικό στην κοινωνία;