Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Βουλής, ο Αλέξης Τσίπρας ζητά το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων να προχωρήσει στην αγορά σπάνιων φωτογραφιών των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, οι οποίες φέρονται να βγήκαν σε δημοπρασία στο eBay από πωλητή στο Βέλγιο.
Με έντονο συμβολισμό και σαφή αναφορά στη συλλογική ιστορική μνήμη, ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται στον Πρόεδρο της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, προτείνοντας να αποκτηθούν από το Ίδρυμα της Βουλής φωτογραφίες που –σύμφωνα με δημοσιεύματα– απεικονίζουν τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής την 1η Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής και θεωρούνται αυθεντικά, άγνωστα μέχρι σήμερα ντοκουμέντα.
Στην επιστολή του, ο πρώην πρωθυπουργός κάνει λόγο για «μοναδικά ντοκουμέντα μιας περιόδου σκότους, τρόμου, αλλά και ηρωισμού του λαού μας», υπογραμμίζοντας ότι τα πρόσωπα των εκτελεσμένων «δίνουν υπόσταση σε μια συγκλονιστική στιγμή της σύγχρονης ιστορίας μας». Όπως σημειώνει, πρόκειται για Έλληνες πατριώτες που «δεν βολεύτηκαν παρά μόνο στον ήλιο» και που, λίγο πριν σταθούν στον τοίχο, αποτυπώνουν με το βλέμμα τους το θάρρος και την αξιοπρέπεια της αντίστασης.
Τι ζητά ο Αλέξης Τσίπρας
Ο Αλέξης Τσίπρας ζητά από το Ίδρυμα της Βουλής να προχωρήσει στην αγορά των φωτογραφιών ως φόρο τιμής στους νεκρούς της Αντίστασης, αλλά και ως τεκμήριο του τρόπου με τον οποίο ο ελληνικός λαός αντιμετώπισε τη ναζιστική κατοχή. Παράλληλα, τονίζει ότι τέτοιου είδους υλικό δεν πρέπει να μετατρέπεται σε αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής.
«Οι τελευταίες στιγμές Ελλήνων πατριωτών, η απεικόνιση της τραγωδίας αλλά και του θάρρους τους, δεν πρέπει να γίνουν αντικείμενο συναλλαγής, αλλά να περιέλθουν στην ιδιοκτησία της Βουλής και της πατρίδας», αναφέρει χαρακτηριστικά, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι η θέση αυτή δεν αφορά μόνο τον ίδιο, αλλά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Η πρωτοβουλία Τσίπρα επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την προστασία και ανάδειξη ιστορικών τεκμηρίων της Κατοχής και της Αντίστασης, καθώς και για τον ρόλο των θεσμών στη διαφύλαξη της συλλογικής μνήμης απέναντι στην εμπορευματοποίηση της ιστορίας.