Παρά τη ρητορική περί προοδευτικής σύγκλισης, το προοδευτικό μέτωπο δείχνει να μένει μετέωρο, καθώς η προσπάθεια συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, πριν καν ξεκινήσει ουσιαστικά, μοιάζει περισσότερο ως μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία αποτυχίας παρά ως ένα σοβαρό ενδεχόμενο.
Η σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων αποτελεί την προμετωπίδα του πολιτικού αφηγήματος του Σωκράτη Φάμελλου. Ωστόσο, πριν ακόμη ωριμάσουν οι προϋποθέσεις για μια συγκροτημένη συζήτηση με το ΠΑΣΟΚ, η προοπτική συνεργασίας προσκρούει σε αντικειμενικές δυσκολίες, σε διαφορετικές στρατηγικές επιλογές και σε ισχυρές εσωκομματικές αντιστάσεις και από τις δύο πλευρές.
Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρός του, Νίκος Ανδρουλάκης, δεν έχει αποκλίνει ούτε κατ’ ελάχιστον από τη γραμμή της αυτόνομης καθόδου. Επιμένει στη στρατηγική ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία ακόμη και «με μία ψήφο», επενδύοντας σε μια λογική αυτόνομης ενίσχυσης και όχι σε σχήματα συμπαράταξης. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η συγκρότηση επιτροπής διεύρυνσης, με τη συμμετοχή πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και υπουργών της περιόδου διακυβέρνησης. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται από έμπειρα στελέχη του χώρου ως επιλογή αλίευσης στελεχών από το ΣΥΡΙΖΑ και όχι ισότιμης συνεργασίας – ως ένα άνοιγμα που απορροφά, αντί να συνεταιρίζεται.
ΣΥΡΙΖΑ: Διαφωνίες και επιφυλάξεις για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ
Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνεται ένας ισχυρός πόλος που αντιμετωπίζει με εμφανή επιφυλακτικότητα τα σενάρια μη αυτόνομης καθόδου. Ο Νίκος Παππάς και ο Παύλος Πολάκης εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, καθώς τη θεωρούν ενδεχόμενη «κερκόπορτα» αμφισβήτησης της αυτονομίας του ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικής οντότητας στις επόμενες εκλογές. Εκφράζουν, μάλιστα, τον φόβο ότι μια θολή συνεργασία, χωρίς σαφή και ισχυρή προγραμματική συμφωνία που να κατοχυρώνει την αυτονομία του κόμματος, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σιωπηρή απορρόφηση του ΣΥΡΙΖΑ από το ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς, την εσωκομματική αντιπολίτευση, η επιλογή ΠΑΣΟΚ δεν συγκαταλέγεται στις προτεραιότητες.
Η άρση της ασυλίας Πολάκη και οι αντιδράσεις εντός ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ
Επιπλέον, η πρόσφατη υπερψήφιση από το ΠΑΣΟΚ της άρσης ασυλίας του Χανιώτη βουλευτή αποτέλεσε ένα ακόμη σημείο τριβής. Για τους λεγόμενους «πολακικούς», πρόκειται για κόκκινη γραμμή που παραβιάστηκε, επιβαρύνοντας περαιτέρω το ήδη εύθραυστο κλίμα εμπιστοσύνης.
Ενδεικτική της αμηχανίας είναι και η στάση του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Ζαχαριάδη, ο οποίος, μιλώντας στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και αναφερόμενος στο ΠΑΣΟΚ, σημείωσε ότι «με κάποιον ο οποίος δεν θέλει, δεν μπορείς να κάνεις συνεργασία». Την ίδια ώρα, επέμεινε πως η πρόταση για σύμπλευση των προοδευτικών δυνάμεων παραμένει ενεργή και, όπως υποστήριξε, εμφανίζεται πλειοψηφική στη βάση της παράταξης σύμφωνα με δημοσκοπικά ευρήματα. Προειδοποίησε, επίσης, ότι μια περιχαρακωμένη αυτόνομη κάθοδος θα συνιστούσε «δώρο στον κ. Μητσοτάκη», εντείνοντας τον προβληματισμό για τον κίνδυνο πολυδιάσπασης.
Νίκος Παππάς: «Η προσχώρηση στο ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο παρά αποτελεί λύση στα ζητούμενα της εποχής»
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Νίκος Παππάς, μιλώντας στην «Εφ. Συν.», ξεκαθάρισε ότι «η προσχώρηση στο ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο παρά αποτελεί λύση στα ζητούμενα της εποχής», υπογραμμίζοντας την ανάγκη επανενεργοποίησης απογοητευμένων προοδευτικών πολιτών εντός του ΣΥΡΙΖΑ και ουσιαστικής λειτουργίας των κομματικών οργάνων. Παράλληλα, άσκησε κριτική στη στρατηγική της Χαριλάου Τρικούπη, σημειώνοντας ότι «οι χωριστές διαδρομές είναι η χαρά της Ν.Δ.», ενώ το ΠΑΣΟΚ, όπως είπε, «τελευταία λέει “όστις θέλει οπίσω μου ελθείν” και καλεί κάθε έναν να προσχωρήσει κατά μόνας», θέτοντας ως στόχο την πρωτιά στις εκλογές – ένα ενδεχόμενο που, κατά την εκτίμησή του, «δεν προκύπτει από πουθενά».
Περιέγραψε, δε, έναν «εφικτό οδικό χάρτη» τριών βημάτων: κοινή διακήρυξη-δέσμευση για κοινή εκλογική κάθοδο, συμφωνία σε βασικές προγραμματικές κατευθύνσεις και, τέλος, δημοκρατική διαδικασία για τη «διάταξη μάχης», δηλαδή για την επιλογή επικεφαλής και τη συγκρότηση ψηφοδελτίων. «Ο χρόνος κυλάει και έχει έρθει η ώρα να ανοίξουν άπαντες τα χαρτιά τους», τόνισε, προειδοποιώντας ότι όποιος αναπαράγει παλιούς και νέους διχασμούς «θα κριθεί αυστηρά από τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο».
Έτσι, το πολιτικό τοπίο θυμίζει περισσότερο διαζύγιο πριν από τον γάμο παρά ώριμη συμμαχία. Με το ΠΑΣΟΚ να επιμένει στην αυτόνομη τροχιά και τον ΣΥΡΙΖΑ να διχάζεται ως προς τους όρους και τις εγγυήσεις μιας συνεργασίας, η πρωτοβουλία Φάμελλου δείχνει, προς το παρόν, να μένει μετέωρη.