Ανησυχία προκαλεί στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας η νέα διόγκωση των ληξιπρόθεσμων χρεών, εξέλιξη που βάζει δύσκολα στην εφαρμογή της νέας ρύθμισης των 72 δόσεων, η οποία θα τεθεί σε ισχύ τον Ιούνιο .
Το μέτρο φιλοδοξεί να διευκολύνει εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενους, αλλά η συνεχιζόμενη αύξηση των απλήρωτων οφειλών δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο θα υπάρξει ουσιαστική συμμετοχή.
Πιο αναλυτικά τα στοιχεία των πρώτων μηνών του έτους αποτυπώνουν την ένταση του προβλήματος. Στο δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2026, τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη ανήλθαν σε 2,136 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 8,98% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Ειδικότερα, τον Ιανουάριο καταγράφηκαν νέες οφειλές ύψους 931 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 27,36%, ενώ τον Φεβρουάριο προστέθηκαν ακόμη 1,19 δισ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας τη διαρκή πίεση που αντιμετωπίζουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, το συνολικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο ανήλθε στα 114,5 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο, με το εκτιμώμενο εισπράξιμο ποσό να υπερβαίνει τα 79,4 δισ. ευρώ. Παράλληλα, ο αριθμός των οφειλετών διαμορφώθηκε σε 3.681.752, καταγράφοντας οριακή μείωση.
Πώς αποκτούν δικαίωμα συμμετοχής στη ρύθμιση οι οφειλέτες
Με αυτά τα δεδομένα, ξεκινά η νέα ρύθμιση των 72 δόσεων που θα διευκολύνει όσους έχουν παλαιά χρέη τα οποία κατέστησαν ληξιπρόθεσμα έως το τέλος του 2023. Ωστόσο, οι προϋποθέσεις ένταξης κρίνονται αυστηρές, καθώς οι οφειλέτες θα πρέπει να έχουν τακτοποιήσει πλήρως τις νεότερες υποχρεώσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι όσοι δημιούργησαν νέα χρέη από το 2024 και μετά θα πρέπει είτε να τα εξοφλήσουν είτε να τα εντάξουν στην πάγια ρύθμιση των 24 έως 48 δόσεων, προκειμένου να αποκτήσουν δικαίωμα συμμετοχής.
Την ίδια στιγμή, η απουσία «κουρέματος» οφειλής και η επιβάρυνση με επιτόκιο που φθάνει το 5,84% λειτουργούν αποτρεπτικά για σημαντικό αριθμό φορολογουμένων. Στο υπουργείο Οικονομικών εκφράζονται επιφυλάξεις για το εύρος της ανταπόκρισης, καθώς μεγάλο μέρος των οφειλετών συνεχίζει να δημιουργεί νέες υποχρεώσεις χωρίς να εντάσσεται σε υφιστάμενες ρυθμίσεις.
Ενδεικτικό της περιορισμένης αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων εργαλείων είναι το γεγονός ότι από περίπου 80 δισ. ευρώ που θεωρούνται δυνητικά εισπράξιμα, μόλις το 6,65% – δηλαδή 5,26 δισ. ευρώ – βρίσκεται σήμερα σε καθεστώς ρύθμισης.
Αναφορικά με τη διάρθρωση των ρυθμισμένων οφειλών, το υψηλότερο ποσοστό εντοπίζεται στην κατηγορία μεταξύ 10.000 και 100.000 ευρώ όσον αφορά στα νομικά πρόσωπα, με ιδιαίτερη συγκέντρωση στα ποσά από 20.001 έως 50.000 ευρώ. Στα φυσικά πρόσωπα, μεγαλύτερη κινητικότητα παρατηρείται σε οφειλές από 500 έως 10.000 ευρώ.
Αντίθετα, χαμηλή συμμετοχή καταγράφεται τόσο στα πολύ μικρά όσο και στα ιδιαίτερα υψηλά ποσά οφειλής, γεγονός που καταδεικνύει τις δομικές αδυναμίες του συστήματος ρυθμίσεων. Υπό αυτά τα δεδομένα, το βασικό στοίχημα για την κυβέρνηση παραμένει η ενίσχυση της συμμετοχής χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η βιωσιμότητα των ρυθμίσεων, σε ένα περιβάλλον όπου τα ληξιπρόθεσμα χρέη εξακολουθούν να κινούνται ανοδικά.