Πρόσθετα χρήματα, μπάτζετ, ειδικά προνόμια και μόλις 1 δολάριο, σε όποιον αποφασίσει να επιστρέψει το Όσκαρ πίσω στην Ακαδημία.
Αν και η μεταπωλητική αξία του αντικειμένου είναι μηδενική, η «αξία» του ως περιουσιακό στοιχείο για το μέλλον ενός επαγγελματίας της 7ης Τέχνης είναι τεράστια.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από την αγορά των ΗΠΑ μια βράβευση με Όσκαρ στην κατηγορία «Καλύτερης Ταινίας» αυξάνει τις εγχώριες εισπράξεις (box office) κατά μέσο όρο κατά 7,8 εκατ. δολάρια. Ακόμα και η απλή υποψηφιότητα έχει υπολογιστεί ότι μπορεί να προσφέρει ώθηση περίπου 5 εκατ. δολαρίων στα έσοδα.
Για μικρότερες ή ανεξάρτητες ταινίες, η επίδραση είναι ακόμα πιο δραματική. Χαρακτηριστικά, ταινίες όπως το Slumdog Millionaire (2008) ή το Ο τελευταίος αυτοκράτορας (1987) κέρδισαν το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών τους εσόδων (έως και 73%) μετά τη βράβευσή τους από την Ακαδημία.
Όμως για ταινίες που είχαν γνωρίσει την εισπρακτική επιτυχία πριν τα βραβεία, όπως το Oppenheimer ή το Barbie, η οικονομική επίδραση της βράβευσης ήταν αναλογικά μικρότερη, καθώς είχαν ήδη εξαντλήσει μεγάλο μέρος του κοινού τους. Εκτός από τα εισιτήρια, ένα Όσκαρ αυξάνει κατακόρυφα την αξία της ταινίας για τις πλατφόρμες streaming και τις για πωλήσεις οικιακής ψυχαγωγίας.
Ηθοποιός δε σημαίνει μονάχα φως
Η κατάκτηση ενός Oscar λειτουργεί ως ισχυρός μοχλός για την αύξηση των αμοιβών των ηθοποιών, αν και τα δεδομένα δείχνουν μια σημαντική ανισότητα μεταξύ των φύλων. Κατά μέσο όρο, ο νικητής στην κατηγορία «Ά Ανδρικού Ρόλου» βλέπει την αμοιβή του να αυξάνεται κατά 20% στα επόμενα συμβόλαιά του, που κατά μέσο όρο μεταφράζεται σε 3,9 εκατομμυρίων δολαρίων ανά ταινία.
Για τους ηθοποιούς που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους, η αύξηση μπορεί να ξεπεράσει το 60%. Ο Τομ Χάνκς μετά το πρώτο του Oscar για το Philadelphia (1994), η αμοιβή του ανέβηκε από τα 700.000 στα 10.000.000 ανά ταινία.
Οι γυναίκες νικήτριες (Α' Γυναικείου Ρόλου) βλέπουν αντίστοιχη αύξηση περίπου 500.000 δολαρίων. Για παράδειγμα η Χίλαρι Σουάνκ για το Τα αγόρια δεν κλαίνε (199) αμείφθηκε με μόλις 3.000 δολάρια. Μετά τη νίκη της, οι απολαβές της για την επόμενη ταινία ανέβηκαν σε επταψήφιο νούμερο, πάνω του 1 εκατ. δολάρια.
Η Χάλε Μπέρι πάλι, προτού κατακτήσει το Oscar κέρδιζε κατά μέσο όρο 120.000 ανά ρόλο. Μετά τη νίκη της για το Ο χορός των τεράτων (2001), οι αμοιβές της εκτινάχθηκαν στα 6,5 εκατ. δολάρια. Επιπλέον οι νικητές συχνά αποκτούν το δικαίωμα για «first-dollar gross» (ποσοστά από τις πρώτες εισπράξεις) ή μπόνους που ενεργοποιούνται ειδικά με την κατάκτηση του βραβείου.
Ταυτόχρονα το «seal of approval», η «σφραγίδα έγκρισης» της Ακαδημίας, τους καθιστά περιζήτητους για πολυτελείς διαφημιστικές καμπάνιες, οι οποίες αποφέρουν εκατομμύρια εκτός κινηματογράφου.
Τι σημαίνει για ένα σκηνοθέτη
Η βράβευση με το Oscar Σκηνοθεσίας θεωρείται το απόλυτο «εισιτήριο» για την εδραίωση ενός δημιουργού στο Χόλιγουντ, προσφέροντας οφέλη που ξεπερνούν την άμεση χρηματική αμοιβή. Βέβαια, όπως και οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες βλέπουν την αμοιβή τους για την επόμενη ταινία να αυξάνεται κατά μέσο όρο κατά 20%.
Όμως η νίκη προσφέρει «πιστοποίηση εμπορικότητας», επιτρέποντας στους σκηνοθέτες να εξασφαλίσουν μεγαλύτερα μπάτζετ για τις επόμενες ταινίες τους. Ένα Oscar δίνει στον σκηνοθέτη το λεγόμενο "Final Cut" (το δικαίωμα της τελικής απόφασης στο μοντάζ) και τη δυνατότητα να επιλέγει πιο ριψοκίνδυνα ή προσωπικά σενάρια που υπό άλλες συνθήκες θα απορρίπτονταν.
Σύμφωνα με έρευνες του Yale, η παρουσία ενός βραβευμένου σκηνοθέτη ή σεναριογράφου θεωρείται συχνά πιο κρίσιμη για την κερδοφορία μιας ταινίας από ό,τι η παρουσία ενός βραβευμένου ηθοποιού. Η «σφραγίδα» του βραβευμένου σκηνοθέτη λειτουργεί ως ισχυρό εργαλείο μάρκετινγκ, παρατείνοντας την παραμονή της ταινίας στις αίθουσες και αυξάνοντας τις πωλήσεις σε streaming και DVD.
Η συσσώρευση βραβείων, για παράδειγμα, από σκηνοθέτες όπως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ή ο Μάρτιν Σκορτσέζε τους επέτρεψε να έχουν σχεδόν απόλυτο έλεγχο και τη δυνατότητα να χρηματοδοτούνται από τα στούντιο με ελάχιστες παρεμβάσεις.
Παρομοίως ο νεότερος Αλεχάντρο Ιναρίτου μετά την κατάκτηση δύο Όσκαρ (Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας και Η επιστροφή), απέκτησε τη δυνατότητα να υλοποιήσει εξαιρετικά δύσκολα και ακριβά εγχειρήματα με την πλήρη εμπιστοσύνη των παραγωγών.
Όλοι κερδίζουν από τα Όσκαρ
Για τους επαγγελματίες πίσω από τις κάμερες (μοντέρ, διευθυντές φωτογραφίας, σχεδιαστές κοστουμιών κ.λπ.), ένα Όσκαρ δεν φέρνει πάντοτε άμεση αύξηση μισθού, αλλά αλλάζει ριζικά το στάτους και τη ζήτησή τους στην αγορά.
Η αύξηση στις αμοιβές κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 15-25%, ωτόσο, η μεγαλύτερη διαφορά φαίνεται στα «perks» (προνόμια), όπως καλύτερα έξοδα διαμονής ή μετακίνησης. Οι βραβευμένοι τεχνικοί γίνονται η πρώτη επιλογή για τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο κι αυτό τους επιτρέπει να επιλέγουν τα πρότζεκτ με τα υψηλότερα μπάτζετ.
Επίσης ένα Όσκαρ λειτουργεί ως «ασφάλεια ζωής»: ακόμα και μετά από αποτυχίες, οι βραβευμένοι επαγγελματίες παραμένουν στην κορυφή της λίστας των προσλήψεων για δεκαετίες. Παράλληλα, οι σχεδιαστές κοστουμιών συχνά εξαργυρώνουν τη νίκη τους με εμπορικές συνεργασίες εκτός κινηματογράφου, όπως συλλογές ρούχων ή διακόσμηση εσωτερικών χώρων για μεγάλα φίρμες.
Μετά τη νίκη, οι αμοιβές για τη μουσική επένδυση μιας ταινίας μπορεί να εκτιναχθούν από εξαψήφια σε επταψήφια νούμερα, ενώ αυξάνονται κατακόρυφα τα έσοδα από τα πνευματικά δικαιώματα. Για έναν μακιγιέρ (makeup artist), το Oscar είναι το απόλυτο εργαλείο επαγγελματικής ανέλιξης, μετατρέποντάς τον από τεχνικό σε «δημιουργικό συνεργάτη» πρώτης γραμμής, ανοίγοντας πόρτες για συμβόλαια με εταιρείες καλλυντικών, δημιουργία προσωπικών σειρών μακιγιάζ ή ρόλους «Brand Ambassador».
Ο Ρικ Μπέικερ, για παράδειγμα, που κατέχει το ρεκόρ με 7 νίκες και 11 υποψηφιότητες, έχει κτίσει μια ολόκληρη αυτοκρατορία πάνω στο κύρος των βραβείων.
Όμως για κάποιους τεχνικούς, η νίκη μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι. Ορισμένοι παραγωγοί αποφεύγουν να τους καλέσουν για μικρότερες, ανεξάρτητες ταινίες, θεωρώντας λανθασμένα ότι πλέον είναι «πολύ ακριβοί» για το μπάτζετ τους.