Σε μια παγκόσμια ενεργειακή σκακιέρα που χαρακτηρίζεται από ρευστές γεωπολιτικές ισορροπίες και την επιτακτική ανάγκη για κλιματική δράση, η στρατηγική επιλογή είναι πλέον μονόδρομος: η φθηνότερη, ασφαλέστερη και πιο βιώσιμη κιλοβατώρα είναι αυτή που παράγεται από τον ήλιο και τον άνεμο.
Οι πρόσφατες ενεργειακές κρίσεις, με αποκορύφωμα τις επιπτώσεις από τους πολέμους σε Ουκρανία και Ιράν, κατέστησαν σαφές σε όλη την Ευρώπη ότι η απεξάρτηση από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα δεν είναι απλώς περιβαλλοντική επιταγή, αλλά ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας.
Σε αυτό το απαιτητικό περιβάλλον, και με τη ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια να αυξάνεται λόγω του εξηλεκτρισμού της οικονομίας, της ανάπτυξης των data centers και της τεχνητής νοημοσύνης, ο Όμιλος ΔΕΗ απαντά στην πρόκληση, και την μετατρέπει σε ευκαιρία. Με ένα φιλόδοξο επενδυτικό σχέδιο, ύψους 24 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2030, η ΔΕΗ επιταχύνει τη μετατροπή της σε κορυφαίο παίκτη καθαρής ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με παρουσία σε επτά χώρες πέραν της Ελλάδας.
Διπλασιασμός ισχύος με «πράσινο» πρόσημο
Ο κεντρικός πυλώνας της στρατηγικής του Ομίλου είναι σαφής: η μαζική διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Το αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής θα είναι ο εντυπωσιακός διπλασιασμός της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος του ομίλου, από περίπου 12,4 GW το 2025 σε 24,3 GW έως το 2030.
Το πιο σημαντικό στοιχείο, ωστόσο, δεν είναι μόνο το μέγεθος, αλλά η σύνθεση αυτής της ανάπτυξης. Η εγκατεστημένη ισχύς από ανανεώσιμες πηγές αναμένεται να εκτιναχθεί στα 19 GW μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Αυτό σημαίνει ότι το μερίδιο των ΑΠΕ στο συνολικό χαρτοφυλάκιο παραγωγής θα αυξηθεί από 58% σήμερα, σε ένα ποσοστό που θα πλησιάζει το 80%, αναδιαρθρώνοντας ριζικά το ενεργειακό μείγμα του Ομίλου.
Η επέκταση αυτή δεν περιορίζεται στα ελληνικά σύνορα. Η Ελλάδα παραμένει βασικός πυλώνας, με στόχο την προσθήκη περίπου 5 GW νέας ισχύος έως το 2030, κυρίως από φωτοβολταϊκά, αιολικά, υδροηλεκτρικά και έργα αποθήκευσης. Ταυτόχρονα, η διεθνής επέκταση αποτελεί κλειδί για την εδραίωση της θέσης της στην περιοχή. Η Ρουμανία αναδεικνύεται σε κομβική αγορά για τη ΔΕΗ, με στόχο τον τριπλασιασμό της ισχύος στα 5,3 GW, με το χαρτοφυλάκιο στη χώρα να είναι σχεδόν πλήρως «πράσινο». Παράλληλα, ο Όμιλος ενισχύει την παρουσία του σε Ιταλία, Βουλγαρία και Κροατία, ενώ διερευνά ευκαιρίες σε Ουγγαρία, Πολωνία και Σλοβακία. Μέχρι το 2030, σχεδόν το 45% της εγκατεστημένης ισχύος της ΔΕΗ θα βρίσκεται εκτός Ελλάδας, επισφραγίζοντας τον διεθνή της χαρακτήρα.
Η αποθήκευση ως κλειδί σταθερότητας
Η πράσινη μετάβαση, ωστόσο, έχει μια «αχίλλειο πτέρνα»: τη μεταβλητότητα. Ο ήλιος δεν λάμπει τη νύχτα και ο άνεμος δεν φυσά κατά παραγγελία. Εδώ έρχεται ο δεύτερος πυλώνας της στρατηγικής της ΔΕΗ: η αποθήκευση ενέργειας. Το επενδυτικό πλάνο προβλέπει ότι το 10% της συνολικής ισχύος του Ομίλου το 2030, δηλαδή περίπου 2,4 GW, θα προέρχεται από έργα αποθήκευσης.
Αυτές οι «μπαταρίες» του δικτύου είναι κρίσιμες, διότι απορροφούν την πλεονάζουσα καθαρή ενέργεια όταν η παραγωγή είναι υψηλή (π.χ. ένα ηλιόλουστο μεσημέρι) και την διοχετεύουν πίσω στο σύστημα όταν η ζήτηση είναι υψηλή και η παραγωγή από ΑΠΕ χαμηλή (π.χ. το βράδυ).
Η πορεία προς αυτόν τον στόχο έχει ήδη ξεκινήσει. Στη Δυτική Μακεδονία, η ΔΕΗ μετατρέπει την πρώην λιγνιτική περιοχή σε κόμβο καινοτομίας. Ήδη κατασκευάζεται ένας νέος Σταθμός Ηλεκτροχημικής Αποθήκευσης (BESS) στο Αμύνταιο (50 MW/200 MWh), ενώ έχουν ολοκληρωθεί δύο ακόμα σταθμοί με μπαταρίες σε Καρδιά και Μελίτη (συνολικής ισχύος 98 MW). Συνολικά, στην περιοχή σχεδιάζονται έργα αποθήκευσης 860 MW.
Παράλληλα, πρωτοποριακά υβριδικά έργα, που συνδυάζουν παραγωγή και αποθήκευση, υλοποιούνται ή λειτουργούν ήδη. Στην Αστυπάλαια, ένας νέος υβριδικός σταθμός συνδυάζει φωτοβολταϊκό πάρκο 3,53 MW με μπαταρίες 14,12 MWh, ενώ στην Ικαρία, ένας υβριδικός σταθμός συνδυάζει αιολική και υδροηλεκτρική ενέργεια μέσω αντλησιοταμίευσης, καλύπτοντας έως και το 30% των αναγκών του νησιού.
Η νέα εποχή ενεργειακής αυτονομίας
Η στρατηγική αυτή συνδέεται άμεσα με την οριστική απολιγνιτοποίηση, η οποία είναι αναγκαία λόγω κόστους. Το κόστος παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις εξαιρετικά ευμετάβλητες και αυξανόμενες τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών CO₂ στην ευρωπαϊκή αγορά που πλέον έχουν καταστήσει τον λιγνίτη ασύμφορο για παραγωγή ρεύματος. Αντιθέτως, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, από τη στιγμή που η επένδυση ολοκληρωθεί, έχουν σχεδόν μηδενικό μεταβλητό κόστος παραγωγής. Έτσι, με τις ΑΠΕ, επιτυγχάνεται και οικονομική ανεξαρτησία από εξωγενείς παράγοντες και πιο σταθερές και προβλέψιμες τιμές ενέργειας μακροπρόθεσμα. Επιπλέον, με την πλήρη έξοδο από τον λιγνίτη εντός του 2026, η ΔΕΗ θα επιτύχει δραστική μείωση των εκπομπών CO₂ κατά 73% έως το 2030 (σε σχέση με το 2020), ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με τους ευρωπαϊκούς κλιματικούς στόχους.
Ταυτόχρονα, η μαζική διείσδυση των ΑΠΕ, σε συνδυασμό με την αποθήκευση, μειώνει τη συνολική εξάρτηση από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, το οποίο σήμερα αποτελεί το βασικό καύσιμο-γέφυρα για την κάλυψη της ζήτησης. Έτσι, η στρατηγική της ΔΕΗ ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας σε πολλαπλά επίπεδα: διασφαλίζει τη θέση της χώρας ως πρωταγωνιστή σε ένα σύγχρονο, βιώσιμο ενεργειακό τοπίο και την καθιστά την ευρύτερη περιοχή λιγότερο ευάλωτη στις γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις που ταλανίζουν την παγκόσμια αγορά ενέργειας.