Αποκαλυπτικό παρασκήνιο για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ φέρνει στο «φως» η Washington Post.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μερικές ημέρες πριν από την επιχείρηση μεσολάβησαν συζητήσεις, αλλά και προβληματισμοί για το πώς τελικά θα κινούνταν οι ΗΠΑ, πριν καταλήξουν στη στρατιωτική επέμβαση.
Μεσολαβητές, οργανισμοί, αλλά και το Βατικανό προσπαθούσαν επί μήνες να βρουν μία «ασφαλή έξοδο» για τον Βενεζουελανό πρόεδρο, ώστε να αποφευχθεί αιματοχυσία και άμεση στρατιωτική σύγκρουση, όμως η επιμονή του να μην εγκαταλείψει τη θέση του έφερε την έσχατη λύση.
Ο ρόλος του Βατικανού και η «φιλοξενία» Ρωσίας ή Τουρκίας
Όπως αναφέρει η WP, κεντρικό ρόλο στο παρασκήνιο έπαιξε το Βατικανό. Την παραμονή των Χριστουγέννων, ο καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν, Νο2 της Αγίας Έδρας και έμπειρος διπλωματικός διαμεσολαβητής, ζήτησε επειγόντως συνάντηση με τον Αμερικανό πρέσβη. Σύμφωνα με έγγραφα και πηγές, ο Παρολίν πίεζε την Ουάσιγκτον να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της και να δώσει χρόνο στον Μαδούρο να αποχωρήσει ειρηνικά, τονίζοντας ότι η Ρωσία ήταν διατεθειμένη να του προσφέρει πολιτικό άσυλο με εγγυήσεις ασφαλείας.
Η Μόσχα, αν και είχε περιορίσει τη στήριξή της προς το Καράκας τα τελευταία χρόνια, λόγω της εστίασής της στον πόλεμο στην Ουκρανία, εμφανιζόταν έτοιμη να δεχθεί τον Μαδούρο και στενούς συνεργάτες του. Αντίστοιχες διερευνητικές επαφές έγιναν και με την Τουρκία, αλλά και με το Κατάρ, το οποίο λειτουργούσε ως βασικός δίαυλος επικοινωνίας με τη Βενεζουέλα. Παρά τις προτάσεις εξορίας, ο Μαδούρο απέρριπτε κάθε ενδεχόμενο αποχώρησης.
Ο Βενεζουελανός πρόεδρος φέρεται να πίστευε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα προχωρούσαν ποτέ σε άμεση στρατιωτική ενέργεια και ότι οι πολιτικές εξελίξεις στην Ουάσιγκτον θα του έδιναν χρόνο.
Ο Τραμπ κρατούσε στάση αναμονής, αλλά την ίδια ώρα σχεδίαζε την επόμενη μέρα στη Βενεζουέλα, στην οποία, αν και στήριζε τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, μετά από συζητήσεις με τις υπηρεσίες πληροφοριών κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν θα ήταν ασφαλής η επιλογή της, καθώς δεν είχε επαρκή επιρροή στις ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν τον καθοριστικό παράγοντα εξουσίας στη χώρα.
Έτσι, η Ουάσιγκτον άρχισε να βλέπει ως πιο ρεαλιστική επιλογή μια ελεγχόμενη μετάβαση με επικεφαλής την αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες, παρά το ότι ήταν «δεξί χέρι» του Μαδούρο. Εκτίμησαν πως είναι πιο πραγματίστρια και θα διασφάλιζε μία στοιχειώδη σταθερότητα.
Ο Νικολάς Μαδούρο, εν τω μεταξύ, συνέχιζε να αρνείται να αποχωρήσει από την κυβέρνηση κι έτσι αποφασίστηκε η στρατιωτική λύση που έφερε τη σύλληψή του.