Τον κώδωνα του κινδύνου για μια απρόβλεπτη περιβαλλοντική συνέπεια από το παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ κρούουν 24 θαλάσσιοι επιστήμονες από διεθνή ερευνητικά ιδρύματα.
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Biological Invasions, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα περισσότερα από 1.500 εμπορικά πλοία, τα οποία ενδέχεται να παραμείνουν ακινητοποιημένα για μήνες στον Περσικό Κόλπο, μπορεί να μετατραπούν σε «υπερμεταδότες» ξενικών θαλάσσιων ειδών όταν επιστρέψουν στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές.
Πώς δημιουργείται ο κίνδυνος
Σύμφωνα με τη μελέτη, όταν ένα πλοίο παραμένει αγκυροβολημένο για μεγάλο χρονικό διάστημα, στο κύτος του αναπτύσσονται πυκνές αποικίες από φύκια, πεταλίδες, μύδια, στρείδια και άλλους θαλάσσιους οργανισμούς.
Όταν τα πλοία ξαναρχίσουν τα δρομολόγιά τους, οι οργανισμοί αυτοί μπορούν να μεταφερθούν σε λιμάνια χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, εμφανιζόμενα σε περιοχές όπου δεν υπήρχαν μέχρι σήμερα.
«Εξαιρετικά δύσκολη η εξάλειψή τους»
Η βιολόγος του Woods Hole Oceanographic Institution, Κάρολιν Τέπολτ, η οποία συμμετείχε στην έρευνα, υπογραμμίζει ότι τα χωροκατακτητικά θαλάσσια είδη προκαλούν σοβαρές οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις.
«Τα θαλάσσια ξενικά είδη έχουν βαθιές επιπτώσεις στα παράκτια οικοσυστήματα σε όλο τον κόσμο και είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εξαλειφθούν όταν εγκατασταθούν», σημειώνει, προσθέτοντας ότι η διαταραχή στη διεθνή ναυσιπλοΐα δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για τη μεταφορά ειδών θερμών υδάτων σε νέα λιμάνια.
Ένας πρωτοφανής κίνδυνος για τη βιοασφάλεια
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η εμπορική ναυτιλία αποτελεί εδώ και δεκαετίες βασική οδό εξάπλωσης θαλάσσιων οργανισμών. Ωστόσο, η πιθανότητα να παραμείνουν ακινητοποιημένα περισσότερα από 1.500 πλοία για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δημιουργεί, όπως αναφέρουν, μια πρωτοφανή πρόκληση για τη διεθνή βιοασφάλεια.
Για τον λόγο αυτό καλούν τις ναυτιλιακές εταιρείες, τις λιμενικές αρχές και τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές να ενισχύσουν τα μέτρα καθαρισμού των πλοίων, να αυξήσουν την παρακολούθηση στα λιμάνια υψηλού κινδύνου, να βελτιώσουν τα συστήματα πρόβλεψης των θαλάσσιων μετακινήσεων και να συντονίσουν διεθνείς μηχανισμούς άμεσης αντίδρασης σε περίπτωση εξάπλωσης χωροκατακτητικών ειδών.