Πλοία που επιχειρούν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ καλούνται να πληρώσουν έως και δύο εκατ. δολάρια σε κινεζικό γουάν ή κρυπτονομίσματα, προκειμένου να αποφύγουν επιθέσεις από το Ιράν, σύμφωνα το Bloomberg.
- Πλοία που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ καλούνται να πληρώσουν τέλη σε γουάν ή κρυπτονομίσματα για να αποφύγουν επιθέσεις, σύμφωνα με νέους κανόνες που επιβλήθηκαν από το Ιράν.
- Εκτός από τα τέλη, τα πλοία πρέπει να παρέχουν λεπτομερή στοιχεία και να πληρούν επιχειρησιακές προϋποθέσεις, όπως η χρήση συγκεκριμένης σημαίας και η μετάδοση κρυπτογραφημένου σήματος για συνοδεία.
- Η Τεχεράνη υπερασπίζεται την πολιτική της ως νόμιμη, ενώ η κατάσταση έχει οδηγήσει σε δραματική μείωση της ναυσιπλοΐας στα Στενά και έχει εγκλωβίσει πολλά πλοία.
- Ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας ζητά λύση για τα εγκλωβισμένα πλοία, καθώς η κρίση στα Στενά του Ορμούζ αυξάνει τις πιέσεις στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.
Μετά την έγκριση νομοσχεδίου από το ιρανικό κοινοβούλιο για την επιβολή τελών ασφαλούς διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ, καθορίστηκαν νέοι κανόνες για δεξαμενόπλοια και φορτηγά πλοία, τα οποία ουσιαστικά καλούνται να «αγοράσουν» την πρόσβαση μέσω εταιρείας που συνδέεται με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης.
Έλεγχος και προϋποθέσεις διέλευσης
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες του πρακτορείου, τα πλοία οφείλουν να καταθέτουν πλήρη στοιχεία πριν από τη διέλευση, περιλαμβανομένων των δεδομένων ιδιοκτησίας, σημαίας, φορτίου, προορισμού, πληρώματος και ιστορικού πλεύσης μέσω του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης (AIS).
Τα στοιχεία αυτά διαβιβάζονται στο ναυτικό σκέλος των Φρουρών της Επανάστασης για ελέγχους, με στόχο να διαπιστωθεί αν υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ.
Εφόσον το πλοίο περάσει τον έλεγχο, ακολουθεί διαπραγμάτευση για το κόστος διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ. Για τα πετρελαιοφόρα, η τιμή εκκίνησης φέρεται να διαμορφώνεται περίπου στο ένα δολάριο ανά βαρέλι, με την πληρωμή να γίνεται αποκλειστικά σε γουάν ή «σταθερά» κρυπτονομίσματα.
Για ένα πολύ μεγάλο δεξαμενόπλοιο, που μπορεί να μεταφέρει έως και δύο εκατομμύρια βαρέλια, το συνολικό κόστος μπορεί να φτάσει τα δύο εκατομμύρια δολάρια ανά διέλευση.
Μυστικοί κωδικοί και συνοδεία από το ιρανικό ναυτικό
Πέρα από την οικονομική συναλλαγή, τα πλοία καλούνται να πληρούν και επιχειρησιακές προϋποθέσεις: να φέρουν σημαία χώρας που δεν θεωρείται «εχθρική» από την Τεχεράνη και να μεταδίδουν ειδικό κρυπτογραφημένο σήμα υψηλής συχνότητας.
Το σήμα αυτό λειτουργεί ως ειδοποίηση προς το ιρανικό ναυτικό, το οποίο στη συνέχεια αναλαμβάνει να καθοδηγήσει το πλοίο με ασφάλεια μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Οι ρυθμίσεις αυτές, σύμφωνα με αναλυτές, δίνουν στο Ιράν ουσιαστικό έλεγχο σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους παγκοσμίως, μέσω του οποίου διακινείται περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
Η θέση της Τεχεράνης και οι διεθνείς αντιδράσεις
Η Τεχεράνη υπερασπίζεται την πολιτική αυτή, υποστηρίζοντας ότι συνάδει με το διεθνές δίκαιο. Σε επιστολή της προς τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), αναφέρει ότι, ως παράκτιο κράτος, έχει το δικαίωμα να περιορίζει τη διέλευση πλοίων που συνδέονται με «επιτιθέμενες» χώρες.
Το Ιράν προχώρησε στο κλείσιμο των Στενών για όσα πλοία θεωρεί εχθρικά τον Μάρτιο, μετά την έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Δραματική μείωση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ
Η κατάσταση έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στη ναυσιπλοΐα. Από περίπου 130 πλοία ημερησίως πριν από την κρίση, πλέον μόλις 300 έχουν καταφέρει να περάσουν από τα Στενά από την έναρξη του πολέμου, έπειτα από διαπραγματεύσεις με τις ιρανικές αρχές.
Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται πλοία που συνδέονται με χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα και το Πακιστάν.
Την ίδια στιγμή, περίπου 2.000 πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στην ευρύτερη περιοχή, μεταφέροντας συνολικά περίπου 20.000 ναυτικούς.
Έκκληση για άμεση λύση
Ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας έχει απευθύνει επείγουσα έκκληση προς τα κράτη να βρουν τρόπους για την ασφαλή απομάκρυνση των εγκλωβισμένων πλοίων και πληρωμάτων.
Η συνεχιζόμενη κρίση στα Στενά του Ορμούζ εντείνει τις πιέσεις στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα και στις ενεργειακές αγορές, με τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης να παραμένει υψηλός.