Για 16 χρόνια, ο Ηρακλής, ένας αξιαγάπητος σκύλος, γερμανικός ποιμενικός στη ράτσα, βρισκόταν δίπλα στην οικογένειά του σε κάθε σημαντική στιγμή.
Αχώριστος σύντροφος του εκπαιδευτή σκύλων Αντρέ Μπρεσάν, από την Ισάρα της πολιτείας Σάντα Καταρίνα στη Βραζιλία, ο γερμανικός ποιμενικός μεγάλωσε συμμετέχοντας σε εκπαιδεύσεις, συνοδεύοντας αλλαγές στη ζωή της οικογένειας και βοηθώντας στη δημιουργία αμέτρητων αναμνήσεων.
«Όλη μας η ζωή, όλα τα όμορφα πράγματα αυτών των 16 χρόνων, έχουν τη δική του συμμετοχή. Η αλλαγή επαγγέλματός μου, ο ερχομός των αδελφών του, η δημιουργία της επιχείρησής μας, οι θέσεις εργασίας που προσφέρουμε…», ανέφερε ο Αντρέ σε ανάρτησή του στο Instagram.
Δυστυχώς, όμως, κάποια στιγμή παρουσίασε προβλήματα υγείας. Όταν η κατάσταση της υγείας του Ηρακλή έφτασε στα όριά της, ο Αντρέ αποφάσισε να μετατρέψει την τελευταία ημέρα του αγαπημένου του φίλου σε μια ξεχωριστή αποχαιρετιστήρια εμπειρία.
Η συγκινητική τελευταία μέρα του Ηρακλή
Πριν τον μεταφέρει στην κτηνιατρική κλινική, οργάνωσε για εκείνον μια ημέρα γεμάτη από όλα όσα αγαπούσε, όπως βόλτα στην παραλία, διαδρομή με το αυτοκίνητο, περιποίηση και βούρτσισμα, αλλά και λιχουδιές που ο Ηρακλής πάντα ήθελε να δοκιμάσει, χωρίς όμως να μπορεί λόγω των προβλημάτων υγείας του.
Το βίντεο που μοιράστηκε ο Μπεσάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συγκίνησε εκατομμύρια ανθρώπους. Στις εικόνες, ο Αντρέ φαίνεται να προσφέρει στον σκύλο τροφές που επί χρόνια έβλεπε μόνο από μακριά.
«Σε ευχαριστώ για 16 χρόνια χαράς στη ζωή μας. Σήμερα δεν υπάρχουν κανόνες. Μπορείς να φας όσο θέλεις. Πάντα μοιραζόμασταν τα πάντα, αλλά ποτέ δεν δοκίμασες πολλά από τα δικά μου φαγητά. Συγχώρεσέ με, ήταν για το καλό σου. Θα προτιμούσα να μη σου τα επιτρέψω ποτέ, αλλά σήμερα μπορείς».
Καθώς ο γερμανικός ποιμενικός απολάμβανε κάθε στιγμή, ο κηδεμόνας του θυμόταν όλα όσα είχαν ζήσει μαζί. «Σ’ αγαπώ τόσο πολύ. Ο κόσμος θα είναι χειρότερος χωρίς εσένα. Εγώ όμως θα είμαι για πάντα καλύτερος εξαιτίας σου», ανέφερε.
Ο Αντρέ ευχαρίστησε επίσης τον σκύλο του για τη συντροφιά όλων αυτών των χρόνων. «Η μαμά κι εγώ θα σε κρατάμε στις αναμνήσεις μας μέχρι την τελευταία μας ανάσα. Σε ευχαριστούμε για όλα».
Η ιστορία συγκίνησε βαθιά τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων. «Ήμουν μια χαρά και τώρα δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω», έγραψε ένας χρήστης.
«Κλαίω για ένα σκυλάκι που δεν γνώρισα ποτέ, αλλά χαίρομαι που έζησε μια ζωή γεμάτη αγάπη», σχολίασε ένας άλλος. «Το κενό που αφήνουν όταν φεύγουν είναι αιώνιο», ανέφερε ένας τρίτος.
Τα προβλήματα υγείας του Ηρακλή
Σύμφωνα με τον Αντρέ, ο Ηρακλής αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας εδώ και χρόνια. Η κατάστασή του παρακολουθούνταν στενά από κτηνιάτρους και η ευθανασία είχε ήδη προταθεί ιατρικά πριν από περισσότερα από τρία χρόνια.
Παρά ταύτα, η οικογένεια αναζήτησε κάθε δυνατή λύση ώστε να του προσφέρει άνεση και καλή ποιότητα ζωής.
Ο Ηρακλής είχε όγκους σε πολλά σημεία του σώματός του, ακόμη και στο πεπτικό σύστημα. Η ασθένεια προκάλεσε σημαντική απώλεια βάρους σε σύντομο χρονικό διάστημα και τον εμπόδιζε να τραφεί φυσιολογικά.
Σε μεταγενέστερο βίντεο, ο Αντρέ αποκάλυψε ότι τα τελευταία χρόνια ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. «Ήταν πολύ άρρωστος. Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν πραγματικά πολύ δύσκολα».
Ο ίδιος εξήγησε ότι ο σκύλος υπέφερε από νεφρική ανεπάρκεια, πολλαπλές βλάβες στο σώμα, αδυναμία απορρόφησης θρεπτικών συστατικών, τύφλωση και συνεχείς πόνους.
«Ήταν πραγματικά πολύ άρρωστος και εξαντλημένος. Δεν μπορούσε να φάει. Πονούσε πολύ. Είχε πολλές βλάβες σε όλο του το σώμα».
Τις τελευταίες ημέρες πριν από το τέλος, είχε νοσηλευτεί αρκετές φορές, είχε υποβληθεί σε διαδικασίες ανάνηψης και αντιμετώπιζε μια σοβαρή λοίμωξη που δεν ανταποκρινόταν πλέον στα αντιβιοτικά.
Παρ’ όλα αυτά, ο Αντρέ ζήτησε από τους κτηνιάτρους να τον κρατήσουν σταθερό για ακόμη μία ημέρα, ώστε να μπορέσει να ζήσει αυτό το τελευταίο αντίο μαζί με την οικογένειά του.
Το σχέδιο πέτυχε για λίγες ώρες. Ωστόσο, καθώς ετοιμάζονταν να φύγουν για την κλινική, ο Ηρακλής υπέστη επιληπτική κρίση.
«Πραγματικά είχε έρθει η ώρα. Έπρεπε να σταματήσουμε τον πόνο του».
Πώς καταλαβαίνει κανείς ότι ήρθε η σωστή στιγμή;
Παρά τα όσα είχε περάσει ο σκύλος του, ο Αντρέ εξακολουθούσε να αμφιβάλλει για την απόφαση.
«Δεν ξέρω αν ήταν η σωστή απόφαση. Ελπίζω να ήταν, γιατί ήταν η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής μου» είπε ο Αντρέ.
Η αμφιβολία αυτή είναι συνηθισμένη στους ανθρώπους που καλούνται να αντιμετωπίσουν παρόμοιες καταστάσεις.
Σύμφωνα με ειδικούς του κτηνιατρικού ιστότοπου PetMD, η απόφαση για το πότε έχει έρθει η στιγμή να αποχαιρετήσει κανείς το κατοικίδιό του βασίζεται κυρίως στην αξιολόγηση της ποιότητας ζωής του.
Αν και κάθε περίπτωση είναι μοναδική, η καθοδήγηση των κτηνιάτρων είναι καθοριστική ώστε η οικογένεια να λάβει μια απόφαση με γνώμονα το συμφέρον και την ευημερία του ζώου.
Στην περίπτωση του Ηρακλή, ο Αντρέ τονίζει ότι όλες οι αποφάσεις που πήρε καθοδηγήθηκαν αποκλειστικά από την αγάπη που ένιωθε για τον πιστό του σύντροφο.