Στην αποκάλυψη ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρούσε τον Μπασάρ αλ Άσαντ «αδύναμο» ηγέτη και ήθελε να τον αντικαταστήσει με την σύζυγό του, προχώρησε ο Observer
Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος ήθελε να ανεβάσει στην ηγεσία της Συρίας την Πρώτη Κυρία, της χώρας, Ασμα αλ Άσαντ, επειδή ήταν απογοητευμένος με τον Σύρο Πρόεδρο.
Ωστόσο, ο Μπασάρ αλ Άσαντ φέρεται να χλεύασε την ιδέα του Κρεμλίνου.
Σύμφωνα με τον Observer, ο Πούτιν θεωρούσε τον Άσαντ ως έναν αδύναμο ηγέτη που βασιζόταν συνεχώς στην υποστήριξη της Μόσχας και τελικά απέτυχε να σταθεροποιήσει την κατάσταση στη Συρία.
Η Άσμα αλ Άσαντ αντίθετα, ηγούταν του «Οικονομικού Συμβουλίου» και έλεγχε ένα σημαντικό μερίδιο της οικονομίας της χώρας.
Η Πρώτη Κυρία που θα μπορούσε να ηγηθεί πιο «δυναμικά»
Μιλώντας σε πολυάριθμες πηγές που κάποτε ήταν κοντά στην άρχουσα οικογένεια της Συρίας, πολλές από τις οποίες παραμένουν ανώνυμες επειδή φοβούνται αντίποινα από το προεδρικό ζεύγος όσο και από τους επικριτές του καθεστώτος, η έρευνα του Observer αναφέρει ότι:
• Η Άσμα αλ Άσαντ θεωρούνταν από τους Ρώσους ως πιθανή αντικαταστάτρια του συζύγου της για να ηγηθεί της Συρίας·
• Η Πρώτη Κυρία ασκούσε σημαντικό έλεγχο σε βασικούς τομείς της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς βοήθειας, την οποία ο ΟΗΕ γνώριζε ότι καταχριαζόταν·
• Παρέμεινε άπρακτη καθώς οι υπηρεσίες πληροφοριών χρησιμοποιούσαν τα παιδιά ως πολιτικά διαπραγματευτικά ατού, μέσω ορφανοτροφείων που διαχειριζόταν το φιλανθρωπικό της ίδρυμα·
• Ήταν επικεφαλής ενός «οικονομικού συμβουλίου» που πίεζε, παρενοχλούσε και χρησιμοποιούσε απειλές σύλληψης για να επηρεάσει τις επιχειρήσεις.
«Προστατευμένος» ο Μπασάρ αλ Άσαντ στη Ρωσία
Ο πρώην πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ, ανατράπηκε τον Δεκέμβριο του 2024 και έκτοτε ζει αυτοεξόριστος στη Μόσχα, έχοντας λάβει άσυλο στη Ρωσία, όπου διαμένει με την οικογένειά του.
Ο Άσαντ παραμένει ένας από τους πιο καταζητούμενους άνδρες στον κόσμο και αποτελεί αντικείμενο πολλαπλών διεθνών ενταλμάτων σύλληψης σχετικά με φερόμενα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Συρία. σύγκρουσης.
Τα πιο σημαντικά εντάλματα, που εκδόθηκαν από τις γαλλικές αρχές, σχετίζονται με τις χημικές επιθέσεις στη Γούτα το 2013, στις οποίες εκατοντάδες πολίτες σκοτώθηκαν από αέριο σαρίν, και τους θανάτους των δημοσιογράφων Μαρί Κολβίν και Ρεμί Οτσλίκ το 2012 κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης Χομς.
Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) δεν έχει δικαιοδοσία για φερόμενα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη Συρία, επειδή η χώρα δεν έχει υπογράψει το Καταστατικό της Ρώμης, τη Συνθήκη που ίδρυσε το δικαστήριο.
Ως αποτέλεσμα, οι προσπάθειες λογοδοσίας βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εθνικά δικαστήρια, ιδίως σε εκείνα που χρησιμοποιούν νόμους περί παγκόσμιας δικαιοδοσίας.