Με τη σκληρή πραγματικότητα -πολλών διαστάσεων- του πολέμου στο Ιράν έρχεται αντιμέτωπος ο Ντόναλντ Τραμπ.
- Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν αποκτήσει στρατιωτική υπεροχή έναντι του Ιράν, καταστρέφοντας σημαντικούς στόχους, αλλά αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος σε χρήματα και εξοπλισμό
- Παρά τις επιτυχίες των ΗΠΑ, το Ιράν συνεχίζει να αντεπιτίθεται, διατηρώντας επιχειρησιακή ικανότητα και ασκώντας πίεση, ενώ η στρατηγική κατάσταση περιπλέκεται από την μη κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος και τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.
- Ο πόλεμος έχει σημαντικό πολιτικό κόστος για τον Τραμπ, με τη δημοτικότητά του να μειώνεται και τη δυσαρέσκεια των πολιτών να αυξάνεται λόγω των οικονομικών πιέσεων και της αμφισβήτησης της διαχείρισης της σύγκρουσης.
- Η κυβέρνηση υποστηρίζει επιχειρησιακές επιτυχίες, αλλά η απουσία ενός σαφούς στρατηγικού τέλους θέτει σε κίνδυνο τη μετατροπή της σύγκρουσης σε ένα μακροχρόνιο αδιέξοδο, δημιουργώντας μια εικόνα πολέμου στρατιωτικά επιτυχημένου, αλλά πολιτικά και στρατηγικά αβέβαιου.
Έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του Ιράν, η σύγκρουση έχει διαμορφώσει τρεις διαφορετικές, και συχνά αντικρουόμενες, πραγματικότητες, σύμφωνα με το Axios.
Mια στρατιωτική εκστρατεία που δείχνει να έχει πετύχει σημαντικούς στόχους, ένα στρατηγικό όραμα που παραμένει ασαφές και ένα πολιτικό και οικονομικό κόστος που αυξάνεται καθημερινά.
Παρά τον θριαμβολογικό τόνο της αμερικανικής κυβέρνησης, η συνολική εικόνα του πολέμου αποκαλύπτει μια πιο σύνθετη και αβέβαιη κατάσταση, επισημαίνει το αμερικανικό ειδησεογραφικό μέσο ενημέρωσης.
Σε καθαρά στρατιωτικό επίπεδο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φαίνεται να έχουν αποκτήσει σαφή υπεροχή έναντι του Ιράν σε θάλασσα, αέρα και ξηρά.
Η επιτυχία της επιχείρησης «Εpic Fury» και το τίμημα
Σύμφωνα με στοιχεία του Πενταγώνου, κατά τις πρώτες 29 ημέρες της επιχείρησης «Epic Fury» πραγματοποιήθηκαν πάνω από 11.000 αποστολές μάχης και χτυπήθηκαν περισσότεροι από 11.000 στόχοι, ενώ καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές περισσότερα από 150 ιρανικά πλοία. Η αρχική φάση της εκστρατείας προκάλεσε ανεπίστρεπτο πλήγμα στην ανώτερη στρατιωτική ηγεσία του Ιράν- την αποκεφάλισε και σημαντικές καταστροφές στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων, γεγονός που ενίσχυσε την εικόνα μιας γρήγορης και αποτελεσματικής στρατιωτικής επιχείρησης.
Ωστόσο, η διατήρηση αυτής της στρατιωτικής πίεσης έχει υψηλό κόστος. Τουλάχιστον 13 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους, εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί, ενώ οι επιχειρησιακές δαπάνες εκτιμάται ότι αγγίζουν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια ημερησίως.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν ήδη καταναλώσει περισσότερους από 850 πυραύλους Tomahawk μέσα σε τέσσερις εβδομάδες, σε μια περίοδο κατά την οποία τα αποθέματα ήταν ήδη περιορισμένα. Το Πεντάγωνο ζητά τώρα χρηματοδότηση περίπου 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αναπλήρωση πυρομαχικών και εξοπλισμού, σε μια συγκυρία όπου το αμερικανικό Κογκρέσο είναι βαθιά διχασμένο και η έγκριση τέτοιων κονδυλίων δεν θεωρείται δεδομένη.
Το Ιράν συνεχίζει να απαντά, παρά τη συντριβή
Παράλληλα, το Ιράν συνεχίζει να επιτίθεται, αποδεικνύοντας ότι η στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ δεν έχει εξουδετερώσει πλήρως την απειλή. Ιρανικοί πύραυλοι χτύπησαν αμερικανική βάση στη Σαουδική Αραβία, τραυματίζοντας 29 στρατιώτες και προκαλώντας ζημιές σε αεροσκάφη ανεφοδιασμού και επιτήρησης, μόλις μια μέρα μετά από τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ότι το Ιράν έχει συντριβεί σε στρατιωτικό επίπεδο. Αναφορές κάνουν λόγο για πολλές αμερικανικές βάσεις στην περιοχή που έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω των συνεχών επιθέσεων, γεγονός που δείχνει ότι το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει επιχειρησιακή ικανότητα και να ασκεί πίεση στο πεδίο.
Σε στρατηγικό επίπεδο, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη για τον Τραμπ. Παρά την εξόντωση σημαντικών ηγετικών στελεχών του ιρανικού καθεστώτος, η πολιτική δομή της χώρας δεν έχει καταρρεύσει, ούτε έχει μειωθεί η αντι-αμερικανική στάση της Τεχεράνης. Η βασική αιτιολόγηση του πολέμου, δηλαδή η εξάλειψη της πυρηνικής απειλής του Ιράν, παραμένει άλυτη, με την Ουάσιγκτον να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο χερσαίας επιχείρησης για την κατάσχεση αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου, ένα σενάριο υψηλού κινδύνου που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη σύγκρουση και κλιμάκωση χωρίς επιστροφή.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, όπου ο έλεγχος του Ιράν έχει προκαλέσει σοβαρό ενεργειακό σοκ στην παγκόσμια οικονομία. Οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτοξευθεί, οι σχέσεις των ΗΠΑ με συμμάχους δοκιμάζονται και αυξάνονται οι φόβοι για μια μακροχρόνια γεωπολιτική κρίση που θα επηρεάσει την παγκόσμια αγορά και τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής με μακροπρόθεσμους όρους.
Ο Τραμπ πληρώνει το πολιτικό κόστος
Στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, ο πόλεμος έχει επίσης σημαντικό πολιτικό κόστος, υπογραμμίζει το Axios. Η δημοτικότητα του Αμερικανού προέδρου έχει υποχωρήσει κάτω από το 40%, ενώ η αύξηση της τιμής της βενζίνης και οι οικονομικές πιέσεις ενισχύουν τη δυσαρέσκεια των πολιτών.
Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πάνω από το 60% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τη διαχείριση της σύγκρουσης, ενώ ακόμη και η στήριξη από τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους του έχει μειωθεί αισθητά. Η κυβέρνηση επιμένει ότι είχε προβλέψει τις βραχυπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις και υποστηρίζει ότι λαμβάνει μέτρα για τη μείωση του κόστους για τους πολίτες, όμως η κοινωνική και πολιτική πίεση αυξάνεται.
Το βασικό πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι ότι, ενώ ο αμερικανικός στρατός φαίνεται να πετυχαίνει τους επιχειρησιακούς του στόχους, η έννοια της «νίκης» παραμένει ασαφής. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η καταστροφή του ιρανικού ναυτικού, η μείωση των επιθέσεων με drones και η αποδυνάμωση των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν αποτελούν σαφείς ενδείξεις επιτυχίας. Ωστόσο, χωρίς ένα ξεκάθαρο στρατηγικό τέλος του πολέμου, η σύγκρουση κινδυνεύει να μετατραπεί σε μακροχρόνιο αδιέξοδο.
Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός πολέμου που μπορεί να είναι στρατιωτικά επιτυχημένος, αλλά πολιτικά και στρατηγικά αβέβαιος.