Η Εύα Σλος, επιζήσασα του Άουσβιτς και ετεροθαλής αδερφή της Άννας Φρανκ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, στο σπίτι της στο Λονδίνο, όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα της Άννας Φρανκ.
Γεννημένη στη Βιέννη στις 11 Μαΐου 1929, η Εύα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αυστρία μετά την προσάρτηση της χώρας από το καθεστώς του Χίτλερ το 1938, γεγονός που έθεσε άμεσα σε κίνδυνο τη ζωή των Εβραίων.
Η ιστορία της Εύα Σλος
Το 1940 έφτασε στο Άμστερνταμ μαζί με τους γονείς της και τον αδερφό της Χάινς και εγκαταστάθηκαν απέναντι από το σπίτι της οικογένειας Φρανκ με τα δύο κορίτσια να γίνονται φίλες. Το 1942, αφότου ο αδερφός της έλαβε κλήση για «εργασία στη Γερμανία», η οικογένειά της αναγκάστηκε να ζει κρυμμένη για δυο χρόνια, προτού προδοθούν τελικά από μια Ολλανδή νοσοκόμα που συνεργαζόταν με τους Ναζί.
Στις 11 Μαΐου 1944, ημέρα των 15ων γενεθλίων της Εύα, η ίδια και η οικογένειά της συνελήφθησαν και εστάλησαν στο Άουσβιτς. Η Εύα και η μητέρα της επέζησαν από τις απάνθρωπες συνθήκες του στρατοπέδου, ωστόσο ο πατέρας της, Έριχ και ο αδερφός της Χάινζ δολοφονήθηκαν.
Μετά την απελευθέρωση του Άουσβιτς από τις σοβιετικές δυνάμεις τον Ιανουάριο του 1945, η Εύα επέστρψε στην Ολλανδία, όπου γνώρισε τον Ότο Φρανκ, πατέρα της Άννας Φρανκ.
Ο Ότο έγινε αργότερα πατριός της Εύα, καθώς παντρεύτηκε την μητέρα της Έλφριντ, το 1953, ενώ ενθάρρυνε την Εύα να ασχοληθεί με τη φωτογραφία – μια πορεία που την οδήγησε στο Λονδίνο και σε μια νέα ζωή.
Το σπουδαίο έργο της
Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η Εύα παρέμεινε σιωπηλή σχετικά με τις εμπειρίες της. Αργότερα εξήγησε γιατί αποφάσισε να μιλήσει δημόσια: Μίλησα γι’ αυτό για πρώτη φορά το 1988, όταν η έκθεση αφιερωμένη στην Άννα Φρανκ ήρθε στο Λονδίνο. Ήμουν μακριά από την πολιτική, αλλά συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος δεν είχε διδαχθεί τίποτα από τα γεγονότα της περιόδου 1939–1945, ότι οι πόλεμοι συνεχίζονταν, ότι οι διώξεις, ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Και τότε άρχισα να μοιράζομαι την εμπειρία μου, να ζητώ αλλαγές στον κόσμο».
Από εκείνη τη στιγμή, η Εύα αφιερώθηκε στην εκπαίδευση, μιλώντας σε σχολεία, πανεπιστήμια και φυλακές σε όλο τον κόσμο, συχνά σε συνεργασία με το Anna Frank Trust UK. Κατέγραψε τη μαρτυρία της για το USC Shoah Foundation και το Σπίτι της Άννας Φρανκ, ώστε η ιστορία της να διατηρηθεί για τις επόμενες γενιές.
Το έργο της αναγνωρίστηκε ευρέως. Τιμήθηκε με επίτιμο διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Northumbria, ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και το 2021 της αποδόθηκε εκ νέου η αυστριακή της υπηκοότητα, ως χειρονομία συμφιλίωσης.
Τήρησε επίσης μια υπόσχεση που είχε δώσει στον πατέρα και τον αδελφό της κατά τη μεταφορά τους στο Άουσβιτς, να διασώσει το καλλιτεχνικό τους έργο. Δεκαετίες αργότερα, η Εύα εντόπισε και δώρισε τους πίνακες του Χάινζ στο Μουσείο της Ολλανδικής Αντίστασης στο Άμστερνταμ.
Η Εύα συνέχισε να στηρίζει το Σπίτι της Άννας Φρανκ καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της. Το 2017, σε ηλικία 88 ετών, επέστρεψε στο σπίτι των παιδικών της χρόνων για να μιλήσει σε μαθητές, δείχνοντάς τους ακόμη και τον αριθμό που είχε χαραχθεί στο μπράτσο της.