Η Ουκρανία βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από την απόκτηση δικής της εγχώριας βαλλιστικής ικανότητας, καθώς η αμυντική εταιρεία Fire Point ετοιμάζει τους πρώτους πυραύλους της, την ώρα που η Ρωσία εντείνει τις επιθέσεις.
Η διευθύνουσα σύμβουλος και τεχνική διευθύντρια της Fire Point, Ιρίνα Τέρεχ, δήλωσε στο POLITICO ότι ο τακτικός βαλλιστικός πύραυλος μικρού βεληνεκούς FP-7 βρίσκεται ήδη στη διαδικασία πιστοποίησης. Έχει εμβέλεια περίπου 200 χιλιομέτρων και μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή 150 κιλών, πλήττοντας επίγειους στόχους.
«Ο FP-7 βρίσκεται ήδη σε διαδικασία πιστοποίησης. Αυτό απαιτεί έναν συγκεκριμένο αριθμό δοκιμαστικών εκτοξεύσεων σε πραγματικές συνθήκες μάχης», ανέφερε η Τέρεχ. «Θα πραγματοποιήσουμε αυτές τις εκτοξεύσεις, θα αποδείξουμε την αποτελεσματικότητά του σε πραγματική μάχη εναντίον του εχθρού μας και στη συνέχεια θα είναι έτοιμος για συμβάσεις».
Εφόσον όλα εξελιχθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ο πύραυλος μπορεί να είναι έτοιμος το φθινόπωρο.
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει ο FP-9, ο οποίος αναπτύσσεται επίσης από τη Fire Point. Ο συγκεκριμένος πύραυλος θα μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή 800 κιλών και να διαθέτει εμβέλεια έως και 855 χιλιομέτρων, θέτοντας έτσι τη Μόσχα εντός του θεωρητικού βεληνεκούς του.
Το ευρωπαϊκό αντιβαλλιστικό σύστημα Freyja
Ο FP-7 αποτελεί παράλληλα βασικό τμήμα του Freyja, του πρώτου κοινού ευρωπαϊκού συστήματος αντιβαλλιστικής άμυνας. Η Fire Point θα αναλάβει την παραγωγή πυραύλων και εκτοξευτών, ενώ οι σύμμαχοι της Ουκρανίας θα συνεισφέρουν άλλα εξαρτήματα, καθώς και ραντάρ επιτήρησης και εντοπισμού.
Η Τέρεχ εξήγησε ότι η μετατροπή του FP-7 από πύραυλο εδάφους-εδάφους σε αναχαιτιστή είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
«Η αεροδυναμική μορφή και οι αρχές παραγωγής είναι παρόμοιες, αλλά οι λειτουργίες είναι διαφορετικές. Ο ένας πρέπει να πετάξει από το σημείο Α στο Β και να πλήξει τον στόχο, ενώ ο άλλος έχει πολύ πιο σύνθετη αποστολή: να εντοπίσει και να αναχαιτίσει τον στόχο».
Το Freyja θα αναπτυχθεί σε δύο εκδόσεις. Η πρώτη θα μοιάζει με τους PAC-2 των Patriot, καταστρέφοντας τον στόχο με έκρηξη κοντά του. Η δεύτερη θα ακολουθεί την πιο προηγμένη τεχνολογία hit-to-kill των PAC-3, όπου ο αναχαιτιστής κατευθύνεται απευθείας πάνω στον εισερχόμενο πύραυλο.
«Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περάσουμε δεκαετίες για να εφεύρουμε τους δικούς μας hit-to-kill αναχαιτιστές. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σταδιακά», τόνισε η Τέρεχ.
Η μάχη για τους Patriot και τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς
Η Ουκρανία προσπαθεί παράλληλα να εξασφαλίσει αμερικανική άδεια για την παραγωγή PAC-3, όμως η διαδικασία αντιμετωπίζει σημαντικά «μπλοκαρίσματα» στην παραγωγή εξαρτημάτων. Η Τέρεχ θεωρεί κρίσιμη την παραγωγή των κεφαλών καθοδήγησης των πυραύλων, χαρακτηρίζοντάς τες το «κρίσιμο και πιο δύσκολο στην παραγωγή εξάρτημα».
Την ίδια ώρα, το Κίεβο χρειάζεται επειγόντως δικούς του πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, ώστε να μπορεί να πλήττει βαθιά μέσα στη Ρωσία, μεταξύ άλλων και τις θέσεις εκτόξευσης ρωσικών πυραύλων.
Η Ουκρανία χρησιμοποιεί ήδη drones μεγάλου βεληνεκούς, όπως τα FP-1, με εμβέλεια έως 2.300 χιλιόμετρα, και FP-2, με εμβέλεια 700 χιλιομέτρων. Η Fire Point έχει επίσης αναπτύξει τον πύραυλο cruise FP-5 Flamingo, με πολεμική κεφαλή ενός τόνου και εμβέλεια έως 3.000 χιλιόμετρα, σύμφωνα με το δημοσίευμα του POLITICO.
Η Ρωσία προσπαθεί να σταματήσει την παραγωγή
Η Μόσχα θεωρεί την ανάπτυξη ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων και τη διευρυνόμενη παραγωγή drones σοβαρή απειλή. Σύμφωνα με τον υποδιοικητή της ουκρανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, υποστράτηγο Βαντίμ Σκιμπίτσκι, η Ρωσία πραγματοποιεί αναγνωριστικές επιχειρήσεις με στόχο τις ουκρανικές εγκαταστάσεις.
«Προσπαθούν να μας εμποδίσουν να περάσουμε στη μαζική παραγωγή αυτών των όπλων», δήλωσε.
Η Τέρεχ επιβεβαίωσε ότι η πίεση είναι τεράστια: «Κανείς, εκτός από τους εταίρους μας, δεν θέλει η Ουκρανία να διαθέτει δικούς της βαλλιστικούς πυραύλους. Γι’ αυτό εργαζόμαστε υπό τόσο τεράστια πίεση».
Αν ο σχεδιασμός της Fire Point επιβεβαιωθεί, η Ουκρανία θα μπορούσε μέσα στους επόμενους μήνες να αποκτήσει μια στρατιωτική ικανότητα με εγχώριους βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να απειλήσουν στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία, αλλά και να ενταχθούν στη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική αντιβαλλιστικής άμυνας.