Να μπουν ή να μείνουν εκτός σύγκρουσης; Αυτό είναι το σκληρό δίλημμα για τα κράτη του Κόλπου, τα οποία την ώρα της κλιμάκωσης αποφεύγουν την εμπλοκή για να μη μετατραπούν σε μόνιμους και «νόμιμους» στόχους της Τεχεράνης.
Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η κλιμακούμενη ένταση με το Ιράν φέρνουν τα κράτη του Περσικού Κόλπου αντιμέτωπα με ένα δύσκολο δίλημμα. Ουσιαστικά καλούνται να πάρουν μια ξεκάθαρη απόφαση: αν θα μπουν στη σύγκρουση ή θα μείνουν εκτός.
Παρ’ όλα αυτά, δεν δείχνουν πρόθεση να εμπλακούν ενεργά. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, η Τεχεράνη εντείνει τα αντίποινα, πλήττοντας όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους αλλά και κρίσιμες ενεργειακές υποδομές σε όλη την περιοχή, αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας ευρύτερης ανάφλεξης, ενώ τα συνεχή πλήγματα με drones και πυραύλους φέρνουν τις χώρες του Κόλπου όλο και πιο κοντά σε ένα σημείο καμπής.
Συρίγος: Δεν θέλουν να μετατραπούν σε μόνιμους και «νόμιμους» στόχους
Όπως επισημαίνει ο Άγγελος Συρίγος, καθηγητής διεθνούς δικαίου και βουλευτής της ΝΔ, η στάση αυτή είναι αποτέλεσμα ρεαλιστικής προσέγγισης. Οι χώρες της περιοχής γνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί κάποια στιγμή να αποχωρήσουν, όμως οι ίδιες θα συνεχίσουν να συνυπάρχουν γεωγραφικά με το Ιράν. Για τον λόγο αυτό δεν θέλουν να μετατραπούν σε μόνιμους και «νόμιμους» στόχους, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου το Ισραήλ ενδέχεται να συνεχίσει τις επιχειρήσεις κατά του Ιράν ακόμη και μόνο του.
Την ίδια στιγμή, το κλίμα στην περιοχή είναι ιδιαίτερα βαρύ. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ακόμη και κατά τη διάρκεια συνάντησης υψηλού επιπέδου στο Ριάντ, με τη συμμετοχή χωρών όπως το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ιορδανία, σημειώθηκαν ιρανικά πλήγματα στην ευρύτερη περιοχή, σε μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ως σαφές μήνυμα εκφοβισμού. Σαουδάραβες αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η εμπιστοσύνη προς το Ιράν έχει ουσιαστικά καταρρεύσει, ενώ προειδοποιούν ότι οι χώρες του Κόλπου διαθέτουν σημαντικές δυνατότητες αντίδρασης, αν και προς το παρόν επιλέγουν να μην τις ενεργοποιήσουν.
Εξαιρετικά επικίνδυνα χτυπήματα -Πλήττουν την «καρδιά» των οικονομιών του Κόλπου
Η ένταση κλιμακώθηκε ακόμη περισσότερο μετά τα πλήγματα σε κομβικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, με εικόνες από μεγάλες εκρήξεις και πυρκαγιές να κάνουν τον γύρο του κόσμου. Τα χτυπήματα αυτά θεωρούνται εξαιρετικά επικίνδυνα, καθώς πλήττουν την «καρδιά» των οικονομιών του Κόλπου και εντείνουν την ανησυχία για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια. Δεν είναι τυχαίο ότι, όπως μεταδίδεται, πολλές χώρες της περιοχής δέχονται επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με drones και πυραύλους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν πληγεί και πολιτικοί στόχοι.
Την ίδια ώρα, όπως μεταδίδουν αμερικανικά δίκτυα, οι κυβερνήσεις του Κόλπου, παρότι επιμένουν ότι δεν θέλουν να εμπλακούν, προειδοποιούν ολοένα και πιο έντονα ότι οι επιθέσεις «δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητες» και ότι «θα υπάρξει τίμημα». Αναλυτές επισημαίνουν ότι η μέχρι τώρα στάση αυτοσυγκράτησης δεν μπορεί να διατηρηθεί επ’ αόριστον, με τις χώρες να εξετάζουν πλέον πότε και πώς θα μπορούσαν να περάσουν από την άμυνα σε πιο ενεργή αντίδραση, καθώς η υπομονή τους φαίνεται να εξαντλείται.
Η επιθετική στάση της Τεχεράνης απέναντι στις αραβικές χώρες του Κόλπου αποτελεί στρατηγική επιλογή
Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Συρίγος εξηγεί ότι η επιθετική στάση της Τεχεράνης απέναντι στις αραβικές χώρες του Κόλπου αποτελεί στρατηγική επιλογή και μονόδρομο. Για το καθεστώς των Μουλάδων, η ένταση και η αποσταθεροποίηση λειτουργούν ως μέσο επιβίωσης. Δεν είναι τυχαίο, όπως σημειώνει, ότι το Ιράν επέλεξε να πλήξει ακόμη και το Κατάρ, παρά το γεγονός ότι οι δύο χώρες μοιράζονται την εκμετάλλευση του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στον κόσμο. Οι σχέσεις τους παραμένουν εύθραυστες και κινούνται σε μια διαρκή ισορροπία έντασης και συνεργασίας.
Παράλληλα, σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, οι χώρες του Κόλπου έχουν εντείνει τις επαφές τους με την Ουάσιγκτον, ζητώντας την επιτάχυνση εξοπλιστικών προγραμμάτων και την ενίσχυση της άμυνάς τους, ενώ πίσω από κλειστές πόρτες εκφράζεται έντονη ανησυχία τόσο για το ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ όσο και για την προοπτική να παραμείνει στην περιοχή ένα αποδυναμωμένο αλλά πιο επιθετικό Ιράν. Το κλίμα, όπως περιγράφεται, έχει μετατραπεί από ανησυχία σε οργή, με τις χώρες να αισθάνονται ότι βρίσκονται εκτεθειμένες χωρίς να έχουν επιλέξει οι ίδιες τη σύγκρουση.