Αν, όπως ο Έλον Μασκ, πιστεύετε ότι μία μέρα μεγάλοι πληθυσμοί ανθρώπων θα ζουν στη Σελήνη, μάλλον θα απογοητευθείτε.
Παρά τις εκτιμήσεις ότι τεράστιες ποσότητες νερού μπορεί να είναι παγιδευμένες σε μικροσκοπικά γυάλινα σφαιρίδια στην επιφάνεια της Σελήνης, η διαθέσιμη ποσότητα δεν φαίνεται να επαρκεί για να συντηρηθεί μια μεγάλη πόλη για μεγάλο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Space Technologies.
Η έρευνα έρχεται μετά την ανακοίνωση του Έλον Μασκ τον Φεβρουάριο ότι η SpaceX μετατοπίζει το ενδιαφέρον της από τη δημιουργία οικισμού στον Άρη στη δημιουργία μιας «αυτοαναπτυσσόμενης πόλης στη Σελήνη», επειδή, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσε να επιτευχθεί σε λιγότερο από 10 χρόνια.
Οι ερευνητές και αστροφυσικοί Martin Elvis και Jonathan McDowell υπολόγισαν πόσο χρονικό διάστημα θα μπορούσαν να επιβιώσουν πληθυσμοί διαφόρων μεγεθών, εάν χρησιμοποιούσαν το νερό για πόση, υγιεινή, καλλιέργεια τροφίμων, καύσιμα πυραύλων, ακόμη και για αναπνοή. Με μια «γενναιόδωρη» εκτίμηση 1 δισεκατομμυρίου τόνων νερού στον δορυφόρο της Γης, μια πόλη 1 εκατομμυρίου κατοίκων θα εξαντλούσε τα αποθέματα σε λιγότερο από δυόμισι χρόνια. Αν, όμως, το νερό ανακυκλωνόταν αποτελεσματικά με ποσοστό ανάκτησης 98%, όπως στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η ίδια ποσότητα θα επαρκούσε για περίπου 100 χρόνια. Και αυτό «εξαρτάται από το να είναι οι άνθρωποι πολύ προσεκτικοί» με τη χρήση του νερού, δήλωσε ο Έλβις, στο CNN κάτι που θα σήμαινε, μεταξύ άλλων, «να χρησιμοποιούν πάντα μάλλον αμφιβόλου ποιότητας τουαλέτες και να μην πλένουν ρούχα». Μια τέτοια συμπεριφορά, πρόσθεσε, «δύσκολα θα μπορούσε να είναι βιώσιμη».
Οι ερευνητές υπολόγισαν επίσης ότι μια μικρότερη πόλη 100.000 κατοίκων θα μπορούσε να επιβιώσει για περίπου 1.000 χρόνια, διάστημα που «φαίνεται αρκετά μεγάλο ώστε να δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό "βιώσιμη"». Ένας οικισμός 10.000 ανθρώπων θα είχε νερό για περίπου 10.000 χρόνια, ένα χρονικό διάστημα που δίνει, σύμφωνα με τον ΜακΝτάουελ, περιθώριο να βρεθεί πρόσθετη λύση για την υδροδότηση.
Μακροπρόθεσμα, μια πιθανή λύση θα ήταν η μεταφορά νερού από άλλες περιοχές του Ηλιακού Συστήματος, όπως η ζώνη των αστεροειδών ή οι δορυφόροι του Κρόνου, αν και κάτι τέτοιο δεν είναι σήμερα πρακτικά εφικτό.
Σημαντική μελέτη
Ο McDowell εκτιμά ότι σε περίπου 30 χρόνια θα μπορούσε να υπάρχει ένας οικισμός στη Σελήνη, αντί για μία πόλη μέσα σε μία δεκαετία.
Ο Ίαν Κρόφορντ, καθηγητής Πλανητικής Επιστήμης και Αστροβιολογίας στο Birkbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, που δεν συμμετείχε στη μελέτη την χαρακτήρισε σημαντική, τονίζοντας ότι οι συγγραφείς προσέφεραν πολύτιμο έργο εισάγοντας μια δόση ρεαλισμού στη συζήτηση σχετικά με τα μακροπρόθεσμα σχέδια για τη δημιουργία μεγάλων ανθρώπινων οικισμών στη Σελήνη.
Ένα «Χωριό στη Σελήνη» με περίπου 1.000 κατοίκους θα μπορούσε να χρησιμοποιεί το νερό με μεγαλύτερη άνεση, σύμφωνα με τους ερευνητές. Ο Κρόφορντ εκτίμησε ότι, βραχυπρόθεσμα, υπάρχει πιθανότατα αρκετό νερό στους πόλους της Σελήνης ώστε να υποστηριχθούν μικρής κλίμακας ερευνητικές βάσεις αυτού του μεγέθους.
Άλλος ερευνητής, ο Συμεών Μπάρμπερ, προειδοποίησε ότι ο πάγος στους πόλους έχει μεγάλη επιστημονική αξία και πρέπει να ερευνηθεί πριν εξορυχθεί για άντληση νερού.
Το νερό θα είναι ο χρυσός της Σελήνης
Μία σημαντική παράμετρο που εξέτασε η μελέτη αφορά στο ζήτημα της γεωργίας, καθώς πρόκειται για δραστηριότητα που, σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας, επιβαρύνει περισσότερο από κάθε άλλη τους υδάτινους πόρους. Η κατανάλωση νερού, αναφέρει η μελέτη, θα μπορούσε να περιοριστεί, μεταξύ άλλων, με την υιοθέτηση μίας vegan διατροφής.
Ωστόσο, παραμένει μεγάλη αβεβαιότητα τόσο για την πραγματική ποσότητα νερού στη Σελήνη όσο και για το πόσο εύκολη θα είναι η εξαγωγή του. «το νερό θα αποτελέσει τον χρυσό του ηλιακού συστήματος», είπε ο ΜακΝτάουελ και εξήγησε ότι στους παγωμένους κρατήρες μπορεί να είναι σχετικά εύκολο να αξιοποιηθεί, ενώ σε άλλες περιοχές ενδέχεται να υπάρχει μόνο σε ίχνη μέσα στα πετρώματα. Επιπλέον, οι εξαιρετικά το ακραίο ψύχος και το σκοτάδι στους κρατήρες δυσκολεύουν τη δραστηριότητα ανθρώπων και ρομπότ, ενώ ο πάγος πιθανότατα περιέχει τοξικές χημικές ουσίες που θα πρέπει πρώτα να απομακρυνθούν.
Οι ερευνητές, τέλος, εκτιμούν ότι οι οκτώ μεγαλύτεροι κρατήρες της Σελήνης περιέχουν περίπου 34 εκατομμύρια τόνους νερού. Με δεδομένο ότι υπάρχουν λίγοι μεγάλοι κρατήρες προς εξερεύνηση, προειδοποιούν για τον κίνδυνο μίας λογικής «πυρετού του χρυσού» κατά την οποία τα ενδιαφερόμεν μέρη θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν τα μεγαλύτερα αποθέματα. Για τον λόγο αυτό, υπογραμμίζουν την ανάγκη διεθνούς ρυθμιστικού πλαισίου, ώστε να διασφαλιστεί η προσεκτική διαχείριση των περιορισμένων υδάτινων πόρων της Σελήνης.
Πηγή: CNN