Τέλος στη ζωή του λόγω κατάθλιψης έβαλε ένας άνδρας στο Ηνωμένο Βασίλειο, αφότου έμεινε χωρίς δόντια μετά από μια αποτυχημένη επέμβαση στην Τουρκία.
Ο 48χρονος Πάβελ Μπουκόφσκι έπασχε από περιοδοντίτιδα, μια χρόνια φλεγμονώδη πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια δοντιών και οστού. Αποφάσισε, λοιπόν, να επισκεφθεί μια ιδιωτική κλινική χαμηλού κόστους στην Τουρκία, προκειμένου να του αφαιρέσουν τα δόντια και να τα αντικαταστήσουν με εμφυτεύματα.
Πήγε για εμφυτεύματα στην Τουρκία και τον έστειλαν πίσω χωρίς δόντια
Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο Δικαστήριο Ιατροδικαστών του Νόρφολκ, ο 48χρονος χειριστής ανυψωτικού μηχανήματος ανέμενε να του τοποθετήσουν προσωρινές οδοντοστοιχίες τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, πριν αποκτήσει τα μόνιμα εμφυτεύματα. Ωστόσο, του είπαν πως θα έπρεπε να περιμένει έξι μήνες γι’ αυτά, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στο σπίτι του χωρίς δόντια.
Ο Πάβελ άρχισε να καταναλώνει υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ και πάλευε με την κατάθλιψη, καθώς η ψυχική του υγεία επιδεινωνόταν. Όπως δήλωσε η σύζυγός του, Ντάρια Μπουκόφσκα: «Έχασε κάθε ελπίδα ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Παρά τις προσπάθειές μας να τον στηρίξουμε, τελικά δεν καταφέραμε να τον σώσουμε».
«Έχασε κάθε ελπίδα» λέει η σύζυγός του
Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο δικαστήριο, ο Πολωνός στην καταγωγή Πάβελ πάντα φρόντιζε την εμφάνισή του, όμως η αυτοπεποίθησή του καταρρακώθηκε από την απώλεια των δοντιών του.
Περιγράφοντας την οδοντιατρική του θεραπεία, η Ντάρια ανέφερε: «Δυστυχώς, αφού του αφαίρεσαν όλα τα δόντια, η κλινική τού είπε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει περαιτέρω. Τον έστειλαν σπίτι χωρίς δόντια και του είπαν να επιστρέψει σε έξι μήνες. Αυτό ήταν συναισθηματικά καταστροφικό για εκείνον. Ήταν βαθιά συντετριμμένος ψυχικά· η απώλεια των δοντιών του κατέστρεψε την αυτοπεποίθησή του και την αίσθηση ελπίδας. Παρά τη συνεχή στήριξή μας, από εμένα και τις κόρες του, τον χάναμε σιγά σιγά».
Σύμφωνα με τη σύζυγό του, η ψυχική υγεία του Πάβελ «επιδεινώθηκε ραγδαία», με αποτέλεσμα να κληθούν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης το βράδυ της 24ης Απριλίου 2025. Ο 48χρονος παραπέμφθηκε σε ομάδα ψυχικής υγείας, όπου ένας ειδικός εκτίμησε ότι ήταν «απελπισμένος με έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό».
Τι πήγε λάθος
Ωστόσο, κρίθηκε ότι εκείνη τη στιγμή δεν απαιτούνταν η εισαγωγή του σε ψυχιατρική κλινική, λόγω «επαρκών προστατευτικών παραγόντων» και «κάποιων ενδείξεων σχεδιασμού για το μέλλον».
Αντίθετα, ο Πάβελ παραπέμφθηκε στην ομάδα διαχείρισης κρίσεων, με την εκτίμηση ότι θα μπορούσε να εισαχθεί, αν αυτό κρινόταν απαραίτητο.
Το δικαστήριο άκουσε ότι επέστρεψε στο σπίτι με την οικογένειά του, στην οποία δόθηκαν οδηγίες και μια μικρή ποσότητα φαρμάκων για εκείνον.
Ωστόσο, την επόμενη ημέρα, μια νοσηλεύτρια δεν μπόρεσε να του συνταγογραφήσει επιπλέον φαρμακευτική αγωγή λόγω ανησυχιών για τη «βαριά» κατανάλωση αλκοόλ. Ένας ψυχίατρος επισκέφθηκε τον Πάβελ στο σπίτι του στις 28 Απριλίου -τρεις ώρες αργότερα από το προγραμματισμένο, λόγω ασθένειας προσωπικού- και, δυστυχώς, τον βρήκε νεκρό.
Η κριτική της γυναίκας του στη φροντίδα που έλαβε
Η Ντάρια άσκησε κριτική στη φροντίδα που έλαβε ο σύζυγός της, λέγοντας ότι η σοβαρότητα της κατάστασής του «αγνοήθηκε σε κάθε ευκαιρία». Σε δήλωσή της στο δικαστήριο ανέφερε: «Δεν του δόθηκε ποτέ τίποτα για να βοηθηθεί με τα συμπτώματα στέρησης αλκοόλ. Δεν του χορηγήθηκε η φαρμακευτική αγωγή που χρειαζόταν για να αντέξει για λίγες ημέρες. Οι αρμόδιοι δεν εμφανίζονταν, δεν μας καλούσαν πίσω και τελικά καθυστέρησαν. Η συσσώρευση όλων αυτών, η έλλειψη επικοινωνίας, μας οδήγησε τελικά στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Ως οικογένεια δεν λάβαμε καμία απολύτως υποστήριξη σχετικά με τα προειδοποιητικά σημάδια αυτοκτονίας, το πώς να διαχειριστούμε τη στέρηση ή πώς να τον στηρίξουμε. Εμπιστευτήκαμε την εξειδίκευση των επαγγελματιών για να μας βοηθήσουν -και τον ίδιο- να ξεπεράσει αυτή την κατάσταση. Ο Πάβελ μπορεί για κάποιους να ήταν απλώς άλλη μία υπόθεση. Για εμάς ήταν ο κόσμος μας. Τον αγαπούσαμε βαθιά και τώρα πρέπει να ζήσουμε τον χειρότερο εφιάλτη μας. Ο Πάβελ δεν προστατεύτηκε σε κρίσιμες στιγμές. Ελπίζω αυτό να μην επαναληφθεί ποτέ, να μπορέσουν άλλες οικογένειες να κρατήσουν τους πατεράδες τους, τους συζύγους, τους αδελφούς και τους γιους τους. Ο Πάβελ άξιζε κάτι καλύτερο».