Συγκλονιστικό υλικό από κάμερες ασφαλείας ισραηλινού νοσοκομείου καταγράφει το χάος και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες γιατρών και νοσηλευτών στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν έφτασαν σε αυτό εκατοντάδες τραυματίες.
Οι εικόνες από το Ιατρικό Κέντρο Soroka, δείχνουν τραυματίες -στρατιώτες και πολίτες- να μεταφέρονται εσπευσμένα στο νοσοκομείο, ενώ το προσωπικό προσπαθεί να περιθάλψει ασθενείς από μωρά και ηλικιωμένους μέχρι νέους που είχαν βρεθεί στο μουσικό φεστιβάλ Nova, ακόμα και μία γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.
«Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν βλέπεις μια τρομοκρατική επίθεση, βλέπεις μια σφαγή», δήλωσε στην εφημερίδα The Post ο καθηγητής Shlomi Codish, Διευθύνων Σύμβουλος του Ιατρικού Κέντρου Clalit-Soroka στη Μπιρσίβα, την παραμονή της τρίτης επετείου της επίθεσης.
Το νοσοκομείο, το μοναδικό κέντρο τραυμάτων επιπέδου 1 στο νότιο Ισραήλ, περιέθαλψε 674 τραυματίες μέσα στις πρώτες 24 ώρες, αριθμός υπερπενταπλάσιος από τους 121 τραυματίες που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν σε περιστατικό μαζικών απωλειών.
Σύμφωνα με τον Codish, οι ασκήσεις ετοιμότητας του νοσοκομείου είχαν σχεδιαστεί για έως 300 άτομα. Σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επίθεσης ενεργοποιήθηκαν τα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης. Παραγγέλθηκαν 100 επιπλέον μονάδες αίματος και κλήθηκαν περισσότεροι από 1.000 εργαζόμενοι πριν από τις 8 το πρωί. «Αν δεν το είχαμε κάνει, άνθρωποι θα είχαν πεθάνει», είπε ο Codish.
«Κακό που δεν χωράει ο νους» -Από μωρά μέχρι εγκύοι οι τραυματίες στο ισραηλινό νοσοκομείο
Η πρώτη επέμβαση έγινε σε μια Βεδουίνα μουσουλμάνα, περίπου 20 ετών, η οποία ήταν πάνω από 40 εβδομάδων έγκυος και είχε πυροβοληθεί στην κοιλιά. Οι γιατροί κατάφεραν να σώσουν τη γυναίκα και να φέρουν στον κόσμο την κόρη της, όμως το μωρό πέθανε 14 ώρες αργότερα. «Αυτό είναι κακό που δεν χωράει ο νους», είπε ο Codish. «Όταν πυροβολείς κάποιον με όπλο, βλέπεις ποιον πυροβολείς. Κάποιος πυροβόλησε σκόπιμα μια πολύ έγκυο νεαρή γυναίκα, όχι έναν στρατιώτη, που τυχαίνει επίσης να είναι Μουσουλμάνα».
Αργότερα, στρατιώτες έφεραν στο νοσοκομείο δύο μωρά χωρίς τους γονείς τους, αφού τα είχαν βρει ζωντανά σε ένα δωμάτιο όπου η μητέρα και ο πατέρας τους είχαν σκοτωθεί. Ένας ακόμη ασθενής έφτασε σε κατάσταση σοκ αφού μπροστά στα μάτια του δολοφονήθηκαν η σύζυγος και ο γιος του μέσα σε καταφύγιο κιμπουτς. Τελικά έχασε το ένα του πόδι.
Το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας, που δεν είχε δημοσιοποιηθεί προηγουμένως, μεταδόθηκε αυτή την εβδομάδα στο επεισόδιο«The Shift» της ερευνητικής εκπομπής «Zman Emet» του KAN 11, του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα του Ισραήλ. Το ντοκιμαντέρ δείχνει υλικό από κάμερες όλου του νοσοκομείου για να καταστήσει σαφές το μέγεθος της επίθεσης.
Σε μία από τις σκηνές, ο 23χρονος στρατιώτης της Ταξιαρχίας Γκολάνι, Νοάμ, μεταφέρεται με σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, όταν ο πατέρας του Αβραάμ τον εντοπίζει στο φορείο. Τρέχει δίπλα στον γιο του και προλαβαίνει να τον φιλήσει πριν οι γιατροί τον μεταφέρουν στο χειρουργείο. Ο Νοάμ επέζησε, αλλά έχασε το πόδι του.
Την ίδια ώρα, το νοσοκομείο, δυναμικότητας 1.200 κλινών, ήταν ήδη σε μεγάλο βαθμό γεμάτο. Οι υπεύθυνοι αναγκάστηκαν να στείλουν εκατοντάδες ασθενείς στα σπίτια τους ή σε άλλα νοσοκομεία, να μετατρέψουν παθολογικές κλινικές σε χειρουργικές και να διαμορφώσουν ανοιχτούς χώρους σε μονάδες εντατικής θεραπείας.
«Δεν είναι εδώ»
Στο μεταξύ, εκατοντάδες συγγενείς έφταναν πανικόβλητοι στο νοσοκομείο αναζητώντας αγαπημένα τους πρόσωπα που είχαν εξαφανιστεί κατά τη διάρκεια της επίθεσης. «Κανείς δεν συνειδητοποίησε ότι είχαμε τόσους πολλούς νεκρούς στο πεδίο», είπε ο Codish. «Η σπαρακτική συνειδητοποίηση τις επόμενες 24 ώρες ήταν: Δεν είναι εδώ». Μέχρι τις 6 το πρωί της επόμενης ημέρας, το Soroka είχε ταυτοποιήσει όλους τους αγνώστους ασθενείς που νοσηλεύονταν εκεί, όμως οι οικογένειες συνέχιζαν να ελπίζουν. Σε όλο το νοσοκομείο είχαν τοποθετηθεί αφίσες με φωτογραφίες και το μήνυμα «Έχετε δει;», καθώς οι συγγενείς αναζητούσαν τους δικούς τους ανθρώπους. Το προσωπικό του νοσοκομείου γνώριζε πλέον ότι τα πρόσωπα στις αφίσες δεν βρίσκονταν ανάμεσα στους ασθενείς που δεν είχαν ακόμη ταυτοποιηθεί, ωστόσο τις άφησε στη θέση τους καθώς αυτή ήταν η μόνη ελπίδα που είχε απομείνει στις οικογένειες.
Οι εργαζόμενοι φωτογράφισαν τις αφίσες και αργότερα έμαθαν την τύχη των ανθρώπων που απεικονίζονταν σε αυτές. «Κάθε ένας από αυτούς ήταν νεκρός», ανέφερε ο Codish. Συνολικά, 18 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Soroka εκείνη την ημέρα, εκ των οποίων 11 έφτασαν ήδη νεκροί και επτά πέθαναν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. «Κάθε ώρα που περνούσε, γινόταν αντιληπτό ότι αυτό ήταν το χειρότερο που είχαμε δει ποτέ. Και μετά η επόμενη ώρα αποδείκνυε ότι μπορούσε να γίνει ακόμη χειρότερο», είπε ο Codish. «Και μετά η επόμενη ώρα αποδείκνυε ότι θα μπορούσε να είναι και χειρότερα».