Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis II θα ακολουθήσουν πρόγραμμα αποκατάστασης 45 ημερών, καθώς το σώμα τους προσαρμόζεται εκ νέου στη βαρύτητα της Γης.
Το σώμα των μελών του πληρώματος καλείται να επαναπροσαρμοστεί στη γήινη βαρύτητα, μια διαδικασία που συνοδεύεται από σημαντικές κινησιολογικές προκλήσεις.
Οι κοσμοναύτες ενδέχεται να παρουσιάσουν αποπροσανατολισμό, ζάλη και ναυτία, ενώ συχνά αδυνατούν να περπατήσουν χωρίς βοήθεια.
Σε σύντομες αποστολές, όπως η Artemis II, εκτιμάται ότι οι αστροναύτες της NASA υπέστησαν απώλεια μυϊκής μάζας της τάξης του 1% έως 2%, κυρίως στα πόδια και την πλάτη. Το πρόγραμμα αποκατάστασης 45 ημερών περιλαμβάνει εντατικές συνεδρίες φυσικοθεραπείας και άσκησης, όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα Perfil.com.
Παράλληλα, οι ειδικοί θα παρακολουθούν την ανακατανομή των υγρών στον οργανισμό και πιθανές διαταραχές της όρασης, ενώ η διαστημική ιατρική δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο εξασθενεί σημαντικά κατά τη διάρκεια των διαστημικών αποστολών.
Η έκθεση στη μικροβαρύτητα και οι ακραίες δυνάμεις κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, που φτάνουν έως και τις 3,9 φορές τη βαρύτητα της Γης, απαιτούν άμεση και συνεχή ιατρική παρέμβαση.
Το σώμα των μελών της αποστολής Artemis II πρέπει να επαναπροσαρμοστεί στη βαρύτητα, ενώ οι γιατροί παρακολουθούν επίσης τη μείωση της οστικής πυκνότητας και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, καθώς η καρδιά λειτουργεί διαφορετικά σε συνθήκες μικροβαρύτητας.
Αποδυνάμωση του αιθουσαίου συστήματος: απώλεια ισορροπίας
Το πιο άμεσο αποτέλεσμα μετά την επιστροφή στη Γη είναι η απώλεια ισορροπίας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής στο Διάστημα, το αιθουσαίο σύστημα, που βρίσκεται στο εσωτερικό αυτί και είναι υπεύθυνο για την ισορροπία, απενεργοποιείται εν μέρει λόγω της έλλειψης βαρυτικών ερεθισμάτων.
Οι αστροναύτες δεν «ξεχνούν» πώς να περπατούν, ωστόσο συχνά μεταφέρονται με φορεία κατά την προσγείωση, όχι λόγω τραυματισμών, αλλά για την προστασία του εξασθενημένου μυοσκελετικού τους συστήματος και την αποφυγή πτώσεων, μέχρι ο εγκέφαλος να επαναπροσδιορίσει την αίσθηση της κατακόρυφης θέσης.
Ένα σώμα «που συνήθισε» στο Διάστημα: Γιατί
εξασθενούν οι μύες
Ένα από τα βασικότερα αποτελέσματα της μικροβαρύτητας είναι η απώλεια μυϊκής μάζας.
Ελλείψει της γήινης βαρύτητας, οι μύες -και ιδιαίτερα των ποδιών, της πλάτης και του αυχένα- δεν καταπονούνται με την ίδια ένταση όπως στη Γη. Ως αποτέλεσμα, ατροφούν και μειώνεται ο όγκος τους (μυϊκή ατροφία), περίπου όπως κι ένα σπασμένο πόδι όταν μείνει για καιρό στον γύψο.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ανθρώπινο σώμα χρησιμοποιεί συνεχώς αυτές τις μυϊκές ομάδες για να διατηρείται όρθιο, να περπατά και να εκτελεί καθημερινές κινήσεις. Στο Διάστημα, ωστόσο, οι αστροναύτες αιωρούνται και απαιτείται πολύ λιγότερη σωματική προσπάθεια για τη μετακίνησή τους. Αυτό οδηγεί τον οργανισμό σε «εξοικονόμηση ενέργειας» και στη μείωση του μυϊκού ιστού που θεωρεί περιττό.
Ιατρική παρακολούθηση και προκλήσεις της μικροβαρύτητας
Η έκθεση στη μικροβαρύτητα και οι ακραίες δυνάμεις που ασκούνται στο σώμα κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, οι οποίες φτάνουν έως και 3,9 φορές τη βαρύτητα της Γης, απαιτούν άμεση και συνεχή ιατρική παρακολούθηση.
Το σώμα των μελών της αποστολής Artemis II πρέπει να επαναπροσαρμοστεί στη βαρύτητα, ενώ οι γιατροί παρακολουθούν επίσης τη μείωση της οστικής πυκνότητας και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος των αστροναυτών, καθώς η καρδιά λειτουργεί διαφορετικά σε συνθήκες μικροβαρύτητας.
Η συνολική διαδικασία αποκατάστασης αποσκοπεί στην πλήρη επαναφορά της υγείας των αστροναυτών. Οι επιστήμονες παρακολουθούν στενά τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, την οστική πυκνότητα και την καρδιαγγειακή απόδοση, διασφαλίζοντας την ασφαλή επανένταξή τους στις συνθήκες της Γης μετά την ολοκλήρωση της ιστορικής αποστολής Artemis II.