«Λουκέτο» και στη δεύτερη ιδιωτική κλινική, που λειτουργούσε χωρίς άδεια το ογκολογικό τμήμα της και γίνονταν χημειοθεραπείες ακόμη και σε ασθενείς που δεν ήταν καρκινοπαθείς, μπαίνει σήμερα στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, οι τελευταίοι 23 ασθενείς μεταφέρθηκαν, είτε σε άλλη κλινική είτε στο σπίτι τους, ενώ το κλείσιμο της κλινικής γίνεται παρουσία εισαγγελέα.
Οι δύο κλινικές λειτουργούσαν και ως μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων με αποτέλεσμα πολλοί συγγενείς να είναι σε απόγνωση καθώς μέχρι και χθες, τελευταία ημέρα της 15ήμερης προθεσμίας να μην έχουν βρει λύση. Με βάση όσα μεταδίδει η δημόσια τηλεόραση, ορισμένοι βρήκαν δομές ηλικιωμένων εκτός Θεσσαλονίκης.
Σημειώνεται ότι ο ιδιοκτήτης των δύο κλινικών έχει κάνει προσφυγή κατά της απόφασης για λουκέτο.
Ο έλεγχος της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που έκλεισε την ιδιωτική κλινική
Υπενθυμίζεται ότι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας ήδη από το τέλος Σεπτεμβρίου εισηγήθηκε την οριστική διακοπή λειτουργίας της ιδιωτικής κλινικής, καθώς από τον σχετικό έλεγχο προέκυψε ότι λειτουργούσε πλήρως εξοπλισμένο ογκολογικό τμήμα χωρίς άδεια, με πνευμονολόγο εξειδικευμένο στην ογκολογία του πνεύμονα, που δεν είχε σύμβαση.
Παράλληλα, προέκυψαν ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, την ώρα που δεν διέθετε σε λειτουργία ΜΕΘ, ενώ ο γιατρός από το 2022 συνταγογραφούσε από το ιατρείο της κλινικής χημειοθεραπευτικά φάρμακα για ασθενείς του και στη συνέχεια αναλάμβανε τη χορήγησή τους στο Ογκολογικό Τμήμα.
Για τα παραπάνω, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας εισηγήθηκε στην αρμόδια Περιφέρεια τα εξής:
- Οριστική διακοπή λειτουργίας και ανάκληση της άδειας ίδρυσης και λειτουργίας της κλινικής, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της κλινικής μετά τον τελευταίο έλεγχο της αρμόδιας Επιτροπής,
- επιβολή διοικητικών κυρώσεων στην κλινική,
- ενημέρωση των ιδιωτικών κλινικών και των επιτροπών ελέγχου περί της συμμόρφωσής τους με την ισχύουσα νομοθεσία και πληροφόρηση περί των τυχόν υποχρεώσεων που απορρέουν από τη μη τήρηση, με σχετική εγκύκλιο και κατευθυντήριες οδηγίες.
Επιπλέον, εισηγήθηκε προς την αρμόδια Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας την αυστηρή εφαρμογή της προβλεπόμενης διαδικασίας του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 4600/2019, καθώς και την τήρηση των σχετικών προθεσμιών συμμόρφωσης.
Παράλληλα, ζήτησε να μη γίνονται δεκτές, στο πλαίσιο των ελέγχων ιδιωτικών κλινικών, υπεύθυνες δηλώσεις των διοικητικά υπευθύνων ως δικαιολογητικά, αλλά να ζητούνται τα αντίστοιχα έγγραφα όπως αυτά έχουν κατατεθεί.
Όσον αφορά την κλινική, η ΕΑΔ εισηγήθηκε ακόμη τη διόρθωση της ιστοσελίδας της, ώστε οι πληροφορίες που παρέχονται για τις υπηρεσίες και τις παροχές της να ανταποκρίνονται στην άδεια ίδρυσης και λειτουργίας της.
Η σχετική έκθεση έχει διαβιβαστεί από την ΕΑΔ στον εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, στον ΕΟΠΥΥ, αλλά και στον αρμόδιο Ιατρικό Σύλλογο.
«Βροχή» οι καταγγελίες
Υπενθυμίζεται ότι συγγενείς ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην εν λόγω κλινική κατήγγειλαν τις πρακτικές και τις συνθήκες που επικρατούσαν εντός της μονάδας.
Γιος ασθενούς κατήγγγειλε ότι δέσμευσαν το ΑΜΚΑ του καρκινοπαθούς πατέρα του.
«Εγώ προσωπικά είχα μια τραυματική εμπειρία με τον πατέρα μου όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί μετά από εγκεφαλικά. Με το που πήγαμε στην κλινική, γιατί δεν έχεις και το περιθώριο να κάνεις έρευνα σε τέτοιες περιπτώσεις, ψάχνεις ό,τι καλύτερο για τον άνθρωπο που αγαπάς. Λες να πάω κάπου ιδιωτικά να πληρώσω, αλλά να τύχει φροντίδας όπως αξίζει. Ωστόσο, τα πράγματα στην αρχή φαίνονται ωραία, όπως μας τα παρουσίασαν, αλλά μετά άρχισαν να κάνουν εξετάσεις που δεν χρειάζονταν, γιατί ο άνθρωπος ήταν στα τελευταία του. Έκατσε δύο μήνες. Ναι, δύο μήνες έκατσε. Ωστόσο, του έκαναν εξετάσεις, εξετάσεις, εξετάσεις, θεραπείες, πράγματα που δεν τα χρειαζόταν 93 χρόνων άνθρωπος όλα αυτά. Αλλά με το πρόσχημα του ότι δεσμεύτηκε ο ΑΜΚΑ, δεν μπορούσαμε να γράψουμε τις εξετάσεις του ασφαλισμένου ανθρώπου. Ότι, και καλά, δεσμεύεται ο ΑΜΚΑ όταν ένας ασθενής μπει στην κλινική, η συγκεκριμένη τουλάχιστον αυτό ξέρω εγώ, δεν μπορούσε να γράψει κάτι κάποιος άλλος ή και λοιπά. Ο αριθμός αυτός δηλαδή ήταν υπό τη φροντίδα των γιατρών και δεν μπορούσαμε να κάνουμε εμείς κάτι άλλο ή άλλος γιατρός να συνταγογραφήσει. Γιατί ζήτησα να γράψουμε εμείς τις εξετάσεις από γιατρούς έξω και λοιπά, να μην επιβαρυνθούμε ας πούμε το κόστος. Λέει δεν γίνεται αυτό και ό,τι χρειαστεί και κριθεί απαραίτητο θα γίνει και λοιπά. Και αυτό φυσικά είχε μια διαφορετική έκταση όσον αφορά στο οικονομικό, γιατί διπλασιάστηκαν τα χρήματα από αυτά που μας είπαν στην αρχή».
«Το ζήτημα είναι ότι όταν χρειάστηκε κάτι άλλο ο πατέρας μου, δηλαδή χρειάστηκε - είχε κάποια ανεπάρκεια με τα νεφρά του-, νεφρική ανεπάρκεια και λοιπά, λέει εμείς δεν μπορούμε να το καλύψουμε. Θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε, λέει, εξετάσεις στα νεφρά του. Τον βάλαμε για φροντίδα μετά από κάποιο εγκεφαλικό, γιατί δεν μπορούσαμε εμείς. Δεν μπήκε για να αποθεραπευτεί από κάτι. Δεν μπορούσαμε να βρούμε, ας πούμε, κάποιο άλλο ίδρυμα. Να έχει και ιατρική περίθαλψη παράλληλα. Και πέθανε και μας τον αφήσανε κάτω εκεί, σε ένα δωματιάκι που είχε σφουγγαρίστρες και αυτά, δεν είχανε χώρο και για τους νεκρούς. Δηλαδή έναν χώρο έτσι με αξιοπρέπεια να φύγουν οι άνθρωποι από κει πέρα. Μας είπανε "κάτω είναι ο πατέρας σας" και όταν τους κάναμε μια αρνητική κριτική, μας απάντησαν ότι η επιλογή της κλινικής βαραίνει εμάς, δηλαδή. Και πάντα λέει ότι εμείς είμαστε σε πλήρη γνώση των όρων λειτουργίας. Και μας είπαν ότι η θεραπευτική και διαγνωστική προσέγγιση κάθε περιστατικού, λέει, δεν αποτελούν προαιρετική επιλογή, αλλά ιατρική αναγκαιότητα. Δηλαδή δεν μπορούσα εγώ να κάνω επιλογή στη θεραπεία του. Και λέει "εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις, γιατί η ιατρική δεοντολογία δεν μας επιτρέπει", λέει, "να κάνουμε εκπτώσεις στην υγεία των ασθενών μας. Θέλουμε το καλύτερο". Το είδαμε το καλύτερο, φυσικά, όπως το είδαν και πάρα πολλοί. Γιατροί απ' έξω μου είπαν ότι τον κρατούσαν στη ζωή μόνο και μόνο για να κάνουν εξετάσεις και θεραπείες. Ο άνθρωπος ήταν να φύγει και τον κρατούσαν. Σε μια βδομάδα θα είχε φύγει ο άνθρωπος αλλά τον πήγαμε δύο μήνες να πάρουν κάποια χιλιάρικα».
«Δεν της έδιναν νερό»
Άλλη καταγγελία αναφέρει ότι ασθενής μπήκε στην κλινική για αποκατάσταση ισχίου. «Δεν της έδιναν νερό, δεν την τάιζαν. Το προσωπικό, δύο άτομα ήταν γνωστοί, μου έλεγε ότι φώναζε πεινάω, πεινάω. Όταν τελείωσε, η γυναίκα, από 80 κιλά την πήραμε 27 κιλά, μέσα σε επτά μήνες».
«Ήταν τότε με τον Κόβιντ και δεν μας επέτρεπαν να μπούμε μέσα», πρόσθεσε. «Όταν την είδαμε και μας την έφεραν, λέω απ’ ό,τι πέθανε και μου είπαν από Κόβιντ».
Επιπλέον, σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρχαν καταγγελίες για τις δύο κλινικές ήδη από το 2013.