Ο Δεκαπενταύγουστος πλησιάζει και όπως είναι λογικό τα πανηγύρια που γίνονται για την γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου πρωταγωνιστούν στο φινάλε του καλοκαιριού.
Ειδικότερα, οι πόλεις αδειάζουν, την ώρα που τα νησιά γεμίζουν κόσμο, με τα γλέντια να είναι μία αφορμή να ξαναζωντανέψουν τα νησιά, να στηθούν τραπέζια στις πλατείες και η μουσική να ηχεί σε κάθε άκρη μέχρι το ξημέρωμα.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε 15 νησιά που ξεχωρίζουν για τα πανηγύρια τους τον Δεκαπενταύγουστο.
Ικαρία: Πολλές επιλογές για πανηγύρια με χορό και κρασί -«Πρωταγωνίστρια» η Λαγκάδα
Πρόκειται για ένα μέρος που τα πανηγύρια βρίσκονται στην «ημερήσια διάταξη» κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, με τις επιλογές τον Αύγουστο να είναι πολλές.
Γιαλισκάρι, Κουνιάδοι, Ακαμάτρα, Καραβόσταμο, Περδίκι, Μονοκάμπι είναι μερικά από τα μέρη με πανηγύρια. Βέβαια, σε πρώτο πλάνο βρίσκεται η Λαγκάδα, ένα μικρό ορεινό χωριό που υποδέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες ανθρώπους, με το γλέντι να αρχίζει νωρίς και να τελειώνει όταν έχει ήδη ξημερώσει. Στα τραπέζια σερβίρονται ρασκός, το ντόπιο κατσίκι, και ικαριώτικο κρασί και γύρω τους σχηματίζονται οι μεγάλοι κύκλοι του Ικαριώτικου. Είναι ένα πανηγύρι που εδώ και χρόνια έχει ξεπεράσει τα όρια του νησιού και έχει γίνει διάσημο σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Κάρπαθος: Πανηγύρι σε σκηνικό που «γυρίζει» τον χρόνο πίσω
Στην Όλυμπο της Καρπάθου το σκηνικό είναι διαφορετικό. Εδώ δεν κυριαρχεί τόσο η ένταση του γλεντιού όσο η τελετουργία.
Ανήμερα της Παναγίας, οι άνδρες κάθονται στα τραπέζια με ένα κλωνάρι βασιλικό στο πέτο και τραγουδούν με τη συνοδεία λύρας και λαούτου. Όταν αρχίζει να σκοτεινιάζει, στην πλατεία μπαίνουν και οι γυναίκες, πολλές φορώντας τις εντυπωσιακές παραδοσιακές φορεσιές της Ολύμπου.
Τότε ξεκινά ο αργός «Κάτω Χορός». Δεν έχει καμία σχέση με τους ξέφρενους ρυθμούς άλλων νησιωτικών πανηγυριών. Είναι αργός, σχεδόν κατανυκτικός και μπορεί να κρατήσει για ώρες. Το 2026 ο Δεκαπενταύγουστος θα γιορταστεί επίσης σε Απέρι, Μενετές και άλλα χωριά της Καρπάθου.
Αμοργός: Πανηγύρι με ρακόμελα και ντόπιες νοστιμιές
Τα πολλά μεγάλα και μικρά πανηγύρια κλέβουν τις εντυπώσεις, ξεκινώντας στις αρχές του Αυγούστου.
Σε ό, τι αφορά στον Δεκαπενταύγουστο στην Αμοργό, το πανηγύρι στήνεται στην Παναγιά την Πανοχωριανή, με αμοργιανά ρακόμελα, και με τις ντόπιες σπεσιαλιτέ πατατάτο και ξιδάτο.
Κάτω Κουφονήσι: Χορός μέχρι το πρωί και φρέσκο τηγανιτό ψάρι
Από τους ελεύθερους κατασκηνωτές μέχρι και όσους πάνε στο νησί με καΐκι, τον Δεκαπενταύγουστο όλοι κατεβαίνουν στο Κάτω Κουφονήσι για χορό μέχρι πρωίας παρέα με ντόπιους κι επισκέπτες.
Μετά τη λειτουργία της εκκλησία της Παναγίας, οι πιστοί λιώνουν στο χορό και στο φρέσκο τηγανιτό ψάρι, ευγενική χορηγία των ψαράδων του νησιού.
Κάσος: Γλένι με παραδοσιακές μουσικές και κασιώτικα ντολμαδάκια
Το Δεκαπενταύγουστο στην Κάσο, το πανηγύρι της Πέρα Παναγιάς αποτελεί ραντεβού των ξενιτεμένων Κασιωτών.
Ο χορός αρχίζει από νωρίς με τη βοήθεια των παραδοσιακών κασιωτικών οργάνων, τη λύρα και το λαούτο, ενώ σε ό,τι αφορά στη γεύση, σερβίρονται τα ξακουστά κασιώτικα ντολμαδάκια και πιλάφι που κλέβει τις εντυπώσεις.
Κέρκυρα: Πανηγύρια με βιολιά και ψητά
Είτε στις Καρουσάδες και τις Περουλάδες στην Κέρκυρα, είτε στο Σταυρό του Δήμου Αχιλλείων, ετοιμαστείτε να ζήσετε ένα πανηγύρι τον Δεκαπενταύγουστο με τα καλύτερα ψητά του νησιού υπό τον ήχο των βιολιών.
Λέσβος: Γλέντι με μουσική, φαγητό, ποτό και... πεζοπορία
Στη Λέσβο το ξεχωριστό πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου θα το συναντήσετε στην Αγιάσο και την Πέτρα.
Μετά την περιφορά της εικόνας της Παναγιάς της Αγιάσου το εορταστικό κλίμα μεταφέρεται στην πλατεία του χωριού, με παραδοσιακές μπάντες, άφθονο φαγητό και ποτό.
Αν βρεθείτε στο νησί θα συναντήσετε σίγουρα κάποιον από το πλήθος των προσκυνητών που συρρέει στην Αγιάσο, μετά από πεζοπορία 25 χιλιομέτρων, που όπως συνηθίζεται διανυκτερεύει και στο προαύλιο του ναού.
Αστυπάλαια: Η τριήμερη γιορτή με «λαμπριανό»
Στην Αστυπάλαια, μια μέρα απλά δεν είναι αρκετή. Το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού, στην Παναγία Πορταΐτισσα, διαρκεί από τις 14 έως τις 16 Αυγούστου.
Το βράδυ της παραμονής, μετά τον Εσπερινό, ξεκινά το γλέντι στον περίβολο της εκκλησίας. Ανήμερα έχει την τιμητική του το «λαμπριανό», αρνί γεμιστό που ετοιμάζεται ειδικά για την περίσταση.
Στις 16 Αυγούστου η γιορτή μεταφέρεται στον Πέρα Γιαλό για τα «Κουκάνια», με κολυμβητικούς αγώνες, «γιαουρτοτάισμα» με δεμένα μάτια και το παιχνίδι του «πετεινού», όπου οι συμμετέχοντες προσπαθούν να περπατήσουν επάνω σε έναν γρασαρισμένο στύλο.
Νίσυρος: Πανηγύρια με νοστιμιές για όλα τα γούστα
Στη Νίσυρο τα πανηγύρια ξεκινάνε από νωρίς. Οι εορτασμοί για το Δεκαπενταύγουστο ξεκινούν από τις 14 Αυγούστου στην απομονωμένη Μονή Παναγιάς Κυράς, όπου λόγω νηστείας σερβίρεται πεντανόστιμη ρεβυθάδα με τη μουσική υπόκρουση παραδοσιακής μουσικής, από τις Κυκλάδες αλλά και τα Δωδεκάνησα.
Το μεσημέρι του Δεκαπενταύγουστου σερβίρεται κοκκινιστό κρέας μέχρι το πανηγύρι να μεταφερθεί το βράδυ στην πλατεία στο Μανδράκι, με μπόλικο φαγητό και χορό.
Πάρος: Η συγκέντρωση στην Παροικιά και το γλέντι που δεν σταματά
Στα πανηγύρια της Πάρου, χορός και γλέντι κρατάνε μέχρι το πρωί. Τον Δεκαπενταύγουστο όλοι συγκεντρώνονται στην Παροικιά για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ομώνυμη εκκλησία.
Η περιφορά του επιταφίου καταλήγει στο πανηγύρι του νησιού με παραδοσιακή μουσική, κρασί και τους μεζέδες, την ίδια ώρα που στη Νάουσα τα καΐκια του νησιού στο λιμάνι ανάβουν δαδιά. Επιπλέον, αξίζει να μείνετε στο νησί μέχρι τις 23 Αυγούστου για το πανηγύρι των Πειρατών.
Με μια μικρή αναπαράσταση της επιδρομής του Μπαρμπαρόσα και των πειρατών του στη Νάουσα το 1537, όπου εκλάπησαν οι γυναίκες των Ναουσαίων και δόθηκε μάχη για να τις ξαναπάρουν πίσω, ντόπιοι «ντύνονται» πειρατές σκορπίζουν στα στενάκια του χωριού και απολαμβάνουν μια βραδιά γεμάτη κέφι και «ρούμι».
Σέριφος: Το τριήμερο γλέντι και το έθιμο που φέρνει... γάμο
Το πανηγύρι της Παναγιάς στη Σέριφο χρειάζεστε αντοχές, αφού η διασκέδαση διαρκεί για τρεις ολόκληρες ημέρες.
Οι παλιότεροι είχαν έθιμο, το πρώτο ζευγάρι που θα χορέψει γύρω από την ελιά της εκκλησίας, να παντρευτεί τον ίδιο χρόνο.
Αν και οι νεότεροι δεν διατήρησαν την παράδοση, το γλέντι καλά κρατεί μέχρι και σήμερα, με επισκέπτες και ντόπιους θα διασκεδάζουν μέχρι τελικής πτώσεως.
Σύρος: Γεμίζουν ρεμπέτες οι ταβέρνες και τα σοκάκια
Τον Αύγουστο στην Άνω Σύρο θα συναντήσετε ρεμπέτες του νησιού να κατακλύζουν με τη μουσική τους τις ταβέρνες και τα σοκάκια.
Ο λόγος για τη γιορτή «Αυγουστιάτικα φεγγάρια». Επιπλέον, στη Βάρη της Σύρου στις 16 Αυγούστου πραγματοποιείται το πανηγύρι «της Μεταστάσεως της Θεοτόκου».
Σίκινος: Εκεί που η ηρεμία συναντά τα πανηγύρια
Ανάμεσα στην Ίο και τη Φολέγανδρο, με διακόσιους πενήντα μόνιμους κατοίκους η Σίκινος φιλοξενεί κάθε καλοκαίρι όσους αγαπούν την ηρεμία και φυσικά τα πανηγύρια.
Οι Μέρες Ντοκιμαντέρ είναι το κινούμενο κινηματογραφικό φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι στους ανοιχτούς χώρους, του νησιού, οι δράσεις του οποίου δεν λείπουν από το μεγαλύτερο πανηγύρι της Σικίνου.
Ο λόγος φυσικά για το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, όπου στην πλατεία της Χώρας πραγματοποιούνται φωτογραφικές προβολές, ενώ το γλέντι συνεχίζεται με νησιώτικα από τα παραδοσιακά συγκροτήματα του νησιού.
Τζιά: Γλέντι με πατατάτο και άφθονο κρασί
Το Δεκαπενταύγουστο, το νησί γιορτάζει στην Παναγιά την Καστριανή, πάνω σε έναν απότομο βράχο.
Με πανοραμική θέα του Αιγαίου στο παραδοσιακό πανηγύρι όλο το νησί γιορτάζει με ζωντανή νησιώτικη μουσική, την ώρα που οι νοικοκυρές σερβίρουν το παραδοσιακό πατατάτο, με τη συνοδεία άφθονου κρασιού.
Τήνος: Μία τεράστια γιορτή σε όλο το νησί με γλέντι και κατάνυξη
Η Τήνος αποτελεί ίσως την πιο εμβληματική εικόνα της ημέρας. Εδώ, περισσότερο από πανηγύρι, ο Δεκαπενταύγουστος είναι προσκύνημα.
Χιλιάδες άνθρωποι φτάνουν στο νησί για την Παναγία Ευαγγελίστρια και ορισμένοι ανεβαίνουν γονατιστοί από το λιμάνι έως τον ναό για να εκπληρώσουν το τάμα τους. Ακολουθεί η μεγάλη λιτανεία της εικόνας, ενώ την ίδια ημέρα η Τήνος τιμά και τη μνήμη των θυμάτων του καταδρομικού «Έλλη», που τορπιλίστηκε έξω από το νησί στις 15 Αυγούστου 1940.
Έτσι είναι άλλωστε ο Δεκαπενταύγουστος στα νησιά: αλλού ένα ατελείωτο γλέντι και αλλού μια βαθιά κατανυκτική τελετουργία. Παντού, όμως, παραμένει μια γιορτή που φέρνει τους ανθρώπους ξανά μαζί.