Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε χθες η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο να την αποχαιρετούν στο Ελληνικό.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, ενώ η ταφή έγινε στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τόπο καταγωγής της.
Η προσέλευση, οι τελευταίες προετοιμασίες και η επιθυμία της οικογένειας
Από νωρίς το πρωί της Τετάρτης είχαν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για την τελετή, ενώ λίγο πριν τις 11:00 η σορός της έφτασε στον ναό. Η οικογένεια είχε ενημερώσει μέσω ανάρτησης στα social media για τις λεπτομέρειες της κηδείας, την οποία γνωστοποίησε η κόρη της, Βικτώρια Δέλλα.
Αντί στεφάνων, η οικογένεια ζήτησε να πραγματοποιηθούν δωρεές στο Ίδρυμα «Φλόγα», στηρίζοντας παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες. Στον χώρο της εκκλησίας υπήρχε ειδικό κουτί για τον σκοπό αυτόν.
Δεκάδες επώνυμοι στο τελευταίο «αντίο» στη Γωγώ Μαστροκώστα στο Ελληνικό
Από νωρίς στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό βρέθηκε ο σύζυγος της Γωγώς Μαστροκώστα, Τραϊανός Δέλλας, μαζί με την κόρη τους, Βικτώρια, ενώ η μητέρα και η αδελφή της εκλιπούσας ήταν εμφανώς συγκλονισμένες από την απώλεια.
«Kαλώς το αστέρι μου, καλώς το λουλούδι μου», είπε συντετριμμένη η μητέρας της Γωγώς Μαστροκώστα φτάνοντας στην εκκλησία, ενώ η αδελφή της, Φωφώ, ξέσπασε σε κλάματα.
Εκεί παρευρέθηκαν, επίσης, από νωρίς ο στενός της φίλος Χάρης Σιανίδης και ο Γιώργος Ντάβλας.
Από τον χώρο του ποδοσφαίρου έδωσαν το «παρών», μεταξύ άλλων, οι Ντούσαν Μπάγεβιτς, Κώστας Μανωλάς, Σωκράτης Παπασταθόπουλος, Λεωνίδας Βόκολος, Τάκης Φύσσας, Γιούρκας Σεϊταρίδης, Κώστας Χαλκιάς, Βασίλης Λάκης, Γιώργος Τζαβέλλας με τη Βίκυ Κάβουρα, Ίλια Ίβιτς με τη σύζυγό του Ελένη Πετρουλάκη, Αντώνης Νικοπολίδης με τη σύζυγό του Βάσω, Νίκος Κωστένογλου, Ντέμης Νικολαΐδης, Άγγελος Μπασινάς, Βασίλης Γκαγκάτσης και αρκετοί ακόμη.
Στην εξόδιο ακολουθία παρευρέθηκαν επίσης, μεταξύ άλλων, η Μαρί Κωνσταντάτου, ο Νίκος Κουρκούλης, η Κέλλυ Κελεκίδου, η Μαρία Καλάβρια, η Ιωάννα Λίλη, η Νόνη Δούνια, ο Μάκης Τσέλιος, ο Τρύφωνας Σαμαράς, ο Ηλίας Πουρσανίδης, η Τζένη Τζιβεριώτη, η Ορθούλα Παπαδάκου, ο Γιάννης Τσακουμάκος, ο Βασίλειος Κωστέτσος, ο Λάκης Γαβαλάς, ο Βασίλης Μπισμπίκης με τη Δέσποινα Βανδή, ο Κώστας Καπετανίδης, ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, ο Τάκης Ζαχαράτος και ο Αντώνης Ρέμος με την Υβόννη Μπόσνιακ.
Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός του Τραϊανού Δέλλα
Ιδιαίτερα φορτισμένος ήταν ο επικήδειος του συζύγου της, Τραϊανού Δέλλα, ο οποίος μίλησε για τη σχέση τους, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν και τη δύναμη της ίδιας της Μαστροκώστα. Την περιέγραψε ως «άγγελο», αναφερόμενος στην κοινή τους πορεία, στη στήριξη στις δύσκολες στιγμές και στη βαθιά τους σύνδεση.
Στον λόγο του έκανε αναφορά στην οικογένειά τους, στις εμπειρίες μέσα από τα προβλήματα υγείας και στην αφοσίωση που υπήρχε μεταξύ τους. Κλείνοντας, ευχαρίστησε όσους βρέθηκαν στην τελετή και μίλησε για την αγάπη που θα συνεχίσει να υπάρχει, χωρίς να πει οριστικό «αντίο».
«Άγγελέ μου, αγάπη μου": Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. "Ο φύλακας άγγελός μου", έλεγες. Στα 50ά μου γενέθλια, όταν ήμουνα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά ήμουν τόσο μικρός μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσεις. Πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου. Στις στιγμές που ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο τις σκόρπισαν για να μπορέσω να δω καθαρά τη δική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες», είπε αρχικά ο Τραϊανός Δέλλας.
Και συνέχισε: «Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα. Και να σας δίνω όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς ήταν αστείρευτα. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μία ζωή όπως τη φανταζόμουνα. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας, ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα, δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε στιγμή, πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητά μου. Γιατί σε κάθε "Τράι" που φώναζες ήμουνα εκεί, μαζί σου. Μέσα στις πιο όμορφες αλλά και στις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και σε αυτές ακόμα με ένα σου χαμόγελο, όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες, μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμη ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα γι’ αυτό που αισθανόμουν για σένα, το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό γι’ αυτά που μου έδωσες και η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά, μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα "μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια". Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα: "Μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ, θα είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα". Και το έκανες. Κι εγώ θα είμαι εδώ. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν, ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου, αγάπη μου, και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι να ξέρεις ότι η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει».
«Και ένα κομμάτι ήθελα να πω: Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη, να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε εσένα θα ερχόμουν, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, απ’ την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουνα πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Βικτώρια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους. Για να είστε εδώ σημαίνει ότι κάτι σας έχει δώσει η Γωγώ. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά, μία στιγμή, Κρατήστε τες αυτές τις στιγμές σας. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Κι εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα να είναι ένα μήνυμα. Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της σε αυτά που μου έχει μάθει, μας έχει μάθει, έχει μάθει στην κόρη μας, αφήνει πίσω έναν άλλον καταπληκτικό άνθρωπο, μια καταπληκτική ψυχή και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ. Το έργο της Γωγώς μπορεί να μην φαινότανε, μπορεί να μην το έλεγε, να μην το λέγαμε, αλλά ήταν τεράστιο για πάρα πάρα πολλές γυναίκες. Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγει ποτέ. Από μέσα μου, από μέσα μας, από όλους μας. Ευχαριστώ πολύ για όλα», πρόσθεσε.
Ράγισε καρδιές ο επικήδειος της Βικτώριας Δέλλα
Με λόγια έντονης συναισθηματικής φόρτισης, η κόρη της, Βικτώρια Δέλλα, αποχαιρέτησε τη μητέρα της, ευχαριστώντας όσους παραβρέθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη της.
Αναφέρθηκε στην προσωπικότητα της μητέρας της, τονίζοντας πως έζησε με αγάπη, δύναμη και χαμόγελο, ενώ στάθηκε στη σχέση τους και στα όσα της δίδαξε στη ζωή. Όπως είπε, η μητέρα της υπήρξε πρότυπο και στήριγμα, ενώ τόνισε ότι θα συνεχίσει να την έχει πάντα μαζί της.
«Στον γάμο σου είχαν γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα θα σου αφιερώσω και 'γώ έναν στίχο: "Αν υπάρχουν άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ, και αν υπάρχει αγάπη είσαι η μοναδική. Σ' αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου"», ανέφερε η Βικτώρια Δέλλα.
Κατά τη διάρκεια του επικηδείου, είπε ακόμη: «Ξέρω ότι σήμερα είναι μια μέρα πένθους και όλοι είμαστε στεναχωρημένοι, αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι δεν θα έπρεπε να είναι έτσι γιατί, πέρα απ' όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη.
Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι φόβο.
Ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Μαμά, μου έμαθες να αγαπώ να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον, μαζί με τον μπαμπά μού έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες, να μην είμαι κακομαθημένη. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη.
Όταν ήμουν μικρή σού έλεγα όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου και αυτό το φρόντισες εσύ».
Σε κλίμα βαθιάς οδύνης η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα στο Ευηνοχώρι
Στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, πραγματοποιήθηκε η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα.
Λίγες ώρες μετά την κηδεία της στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, συγγενείς, στενοί φίλοι και πλήθος κόσμου την οδήγησαν στην τελευταία της κατοικία.
Συντετριμμένη ήταν η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα, με τον Τραϊανό Δέλλα και την κόρη του, Βικτώρια, να την ακολουθούν.