Με δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες, ανάλογα με την εποχή, έρχονται αντιμέτωποι όλοι όσοι επιλέγουν να βρεθούν στη λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου, στη Θεσσαλονίκη.
Από τη μία, το καλοκαίρι κατά το οποίο η λίμνη ξεραίνεται δημιουργώντας αποκαρδιωτικές εικόνες και από την άλλη ο χειμώνας κατά τον οποίο η τεχνητή λίμνη γεμίζει αποτελώντας πλούσιο βιότοπο.
Ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, μέλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Εχεδώρου Φύσις» μιλώντας στο ΕΡTNews επισήμανε ότι είναι μια κατάσταση που καταγράφεται κάθε χρόνο, καθώς οι βροχές δεν είναι πολλές το καλοκαίρι. Ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι με την κατάλληλη διαχείριση, η εικόνα αυτή μπορεί να αλλάξει.
«Όπως κάθε χρόνο, το καλοκαίρι έχουμε αυτή την εικόνα. Πρόκειται για έναν πλούσιο βιότοπο, έναν βιότοπο ο οποίος φιλοξενεί πάρα πολλά είδη πουλιών. Από τα φλαμίνγκο και μέχρι μικρά πουλιά που κατοικούν και φωλιάζουν εδώ, είτε αποδημητικά πουλιά όλο το καλοκαίρι, όλο τον χρόνο, έχουμε εδώ πέρα αυτή τη φιλοξενία αυτών των πτηνών.
Το καλοκαίρι για τρεις μήνες είχαμε αυτή την εικόνα. Νερά στάσιμα, νερά που εξατμίζονται, νερά που φεύγουν.
Και όλο αυτό γίνεται γιατί ξέρουμε ότι τα καλοκαίρια πια δεν έχουμε βροχές.
Το βασικό πρόβλημα αυτής της όμορφης λιμνοθάλασσας είναι θέμα διαχείρισης. Δηλαδή ο δήμος θα πρέπει να σταματήσει να τραβάει τα νερά γιατί έχουμε αντλιοστάσιο να αδειάζει αυτή τη λεκάνη», ανέφερε, και πρόσθεσε:
«Κάθε χειμώνα έχει νερό, είναι βρόχινα νερά, της λιμνοθάλασσας που επικοινωνεί υπογείως με τη θάλασσα και δημιουργεί τις συνθήκες λιμνοθάλασσας. Είναι μια λιμνοθάλασσα τεχνητή, η οποία γι’ αυτό έχει τόσο πλούσια ορνιθοπανίδα».
Είναι θέμα διαχείρισης
«Απλώς το καλοκαίρι φαίνεται η λιμνοθάλασσα ξερή. Έχουμε συνέχεια τουρίστες και ανθρώπους που έρχονται να παρατηρήσουν πουλιά, γιατί είναι πάρα πολύ πλούσια η ορνιθοπανίδα, αλλά αυτή η εικόνα δυστυχώς δεν μας τιμά, γιατί είναι θέμα διαχείρισης. Δεν είναι θέμα μόνο κλιματικής αλλαγής, αλλά θα μπορούσαμε και εμείς σαν πολίτες, σαν δήμος να κάναμε κάτι για να διαχειριζόμαστε τα νερά καλύτερα. Το λέμε κάθε χρόνο ότι αυτή η εικόνα είναι αναστρέψιμη. Αυτή η εικόνα μπορεί να μην υπάρχει για το καλοκαίρι, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται κάτι.
» Είμαστε μόλις 7 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη γύρω από μια βιομηχανική περιοχή και είναι η μοναδική, πραγματική όαση που μπορεί ο άνθρωπος να αδειάσει το μυαλό του, να περπατήσει, να κάνει τρέξιμο, ποδηλασία, να έρθει με την οικογένειά του. Δηλαδή αυτό το σημείο είναι κρίμα να καταλήγει έτσι κάθε καλοκαίρι. Τώρα περιμένουμε τον Σεπτέμβρη, που είναι και οι πρώτες βροχές, να αρχίσει να γεμίζει, να έρθει πάλι η ζωή, να έρθουν τα πουλιά, να ομορφύνει ο τόπος και να αποκτήσει πάλι ζωή. Είναι πολύ επιβαρυμένη αυτή η όαση. Είναι κρίμα να μένει τόσο καιρό, τόσους μήνες που θέλουμε μια διέξοδο, να φύγουμε από τα σπίτια μας, να φύγουμε από από το αστικό τοπίο και να έρθουμε να απολαύσουμε τη φύση.
Είναι ιδανικό μέρος να καταλήγουμε. Έρχονται πολλοί άνθρωποι και μας λένε πού είναι τα πουλιά, πού είναι τα φλαμίνγκο, Πού είναι τα νερά; Και είναι λογικό να απορούν γιατί».