Μια νέα τάση στη διακόσμηση έρχεται να αμφισβητήσει τη μέχρι πρότινος κυριαρχία της ιταλικής ντουζιέρας.
Η παραδοσιακή καμπίνα του ντους, μινιμαλιστική στην κατασκευή με τα γυάλινα πάνελ που για χρόνια θεωρούνταν πρότυπο κομψότητας και μοντέρνου σχεδιασμού, αρχίζει να υποχωρεί μπροστά σε μια πιο ολοκληρωμένη και «βιωματική» προσέγγιση του μπάνιου, εμπνευσμένη από πολυτελή σπα και τα χαμάμ. Έτσι, επαναπροσδιορίζεται πλήρως η έννοια της ευεξίας στο σπίτι.
Με έμπνευση από τα σπα και τα χαμάμ τα νέα ντους
Παρά τον κομψό σχεδιασμό του, ο οποίος έχει προσελκύσει πολλούς ιδιοκτήτες σπιτιών όλα αυτά τα χρόνια, η κλασική καμπίνα ντους έχει μερικά μειονεκτήματα. Ο τακτικός καθαρισμός των γυάλινων πάνελ, που συχνά σημαδεύονται από άλατα, μετατρέπεται τελικά σε αγγαρεία. Παράλληλα, τα τυχόν μικρά ανοίγματα σε τέτοιου είδους εγκαταστάσεις αφήνουν συχνά να διαφεύγει η θερμότητα, προκαλώντας ένα δυσάρεστο αίσθημα ψύχρας κατά την έξοδο από το νερό.
Η ανάγκη για μεγαλύτερη άνεση και χαλάρωση στο σπίτι, σε μια εποχή έντονων ρυθμών καθημερινότητας, οδηγεί τους καταναλωτές σε παροχές με λιγότερους περιορισμούς συντήρησης που μετατρέπουν τις καθημερινές συνήθειες σε αισθητηριακές εμπειρίες.
Στο επίκεντρο αυτής της εξέλιξης βρίσκεται η δημιουργία των λεγόμενων «wet rooms», ανοιχτών και πλήρως στεγανοποιημένων χώρων χωρίς την παρουσία κλασικών διαχωριστικών ή γυάλινων καμπινών. Σε αυτό το νέο μοντέλο, ολόκληρος ο χώρος λειτουργεί ως ενιαίο υγρό περιβάλλον, με διακριτικά κανάλια αποστράγγισης στο δάπεδο. Η απουσία ορίων διευρύνει σημαντικά τον χώρο, προσφέροντας μια αίσθηση ροής την οποία ζητούν όλο και περισσότερο οι ιδιοκτήτες ακινήτων στις ανακαινίσεις.
Έτσι το μπάνιο μετατρέπεται σε έναν χώρο χαλάρωσης που θυμίζει τα παραδοσιακά χαμάμ. Κεντρικό στοιχείο αυτής της νέας τάσης αποτελεί μία χτιστή επιφάνεια για χαλάρωση κάτω από το νερό. Η προσθήκη αυτή επιτρέπει στον χρήστη να κάθεται ή ακόμη και να ξαπλώνει, απολαμβάνοντας το ζεστό νερό και τον ατμό.
Παράλληλα, η κατασκευή αυτή συμβάλλει στη βελτίωση της λειτουργικότητας του χώρου, καθώς η χτιστή επιφάνεια τοποθετείται στρατηγικά στο wet room με τέτοιο τρόπο ώστε να νερά να κατευθύνονται προς το σιφόνι αποστράγγισης, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει τις πιτσιλιές και μειώνει τον κίνδυνο ολισθηρότητας. Φυσικά, η επιλογή υλικών παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο καθώς δίνεται έμφαση σε φυσικές επιφάνειες όπως πέτρα, τραβερτίνη και μωσαϊκό, που χαρίζουν μια αίσθηση πολυτέλειας στον χώρο, ενώ παράλληλα απορροφούν τέλεια τη θερμότητα του νερού και μετατρέπουν την επιφάνεια σε ένα φυσικά θερμαινόμενο κάθισμα.
Πέρα από την αισθητική και τη λειτουργικότητα, η συγκεκριμένη προσέγγιση προσθέτει σημαντική αξία στο ακίνητο καθώς το μπάνιο παύει να αντιμετωπίζεται ως καθαρά χρηστικός χώρος και μετατρέπεται σε βασικό στοιχείο της συνολικής εμπειρίας διαβίωσης του σπιτιού.